غلامرضا احمدی
1- دو نفر تبعه آمریکا چند سال پیش در یک جریان بمبگذارى در فلان نقطه لبنان کشته مىشوند. یک دادگاه آمریکایى ایران را به جرم اینکه از مبارزان مسلمان لبنانى حمایت زبانى دارد، محکوم به پرداخت 425 میلیون دلار خسارت به خانواده قربانیان مىکند. این حکم در آب نمک خوابیده مىشود تا تامین این خواسته بشود.
بالاخره مال تامین مىشود و آثار باستانى ایران که به امانت در نزد یک دانشگاه آمریکایى بوده بابت خسارت در نظر گرفته مىشود؟! اما بعد! دهها نفر از ایرانیان در کوفه، نجف و کاظمین به هنگام زیارت طى سالهاى اخیر در اثر بمبگذاریهاى تروریستى شهید مىشوند. طبق قوانین بینالمللى مسئولیت امنیت در کشور اشغال شده به عهده اشغالگر است.
اشغالگران آمریکایى با بازگذاشتن دست بعثىها، منافقین و دیگر تروریستهاى القاعده متهم ردیف اول قتل عام ایرانیان در عراق هستند!! آیا در ایران یک دادگاه پیدا نمىشود همان کارى که یک قاضى در دادگاه آمریکایى به نفع خانواده آن دو تبعه آمریکایى کرد، در ایران به نفع زائران شهید عتبات عالیات انجام دهد.
تکلیف خون پاک زائران ایرانى در عراق که در اثر توطئه عملیات بمبگذارى و تروریستى مورد حمایت آمریکا ریخته شد، چه مىشود؟
2- انواع و اقسام بمبهاى لیزری، خوشهای، بمب هوشمند آمریکایى از فرودگاهى در بریستون انگلیس ترانزیت شده و براى کشتار جمعى غیرنظامیان لبنانى به اسرائیل تحویل مىشود. اسرائیل با این بمبها همین یکشنبه گذشته فاجعه قانا را آفرید. آیا در لبنان یک دادگاه مستقل وجود ندارد تا سفیر آمریکا و سفیر انگلیس را به عنوان عامل اصلى این جنایت دستگیر و به پاى میز محاکمه بکشاند و با همان منطق حقوقى که خانواده دو تبعه آمریکایى معدوم شده در لبنان، در دادگاه آمریکایى مدعى شدند، دستگاه قضایى لبنان علیه سفراى آمریکا و انگلیس ادعایى را مطرح کند؟