تل‌آویو در انتظار موشک باران

سرویس سیاسی- «چهار سناریو که برای پایان بحران فعلی لبنان و فلسطین متصور است عبارتند از: 1- توافق آتش بس و بازگرداندن اسرا و استقرار نیروهای سازمان ملل و خلع سلاح گروههای شبه نظامی 2- ادامه و استمرار جنگ لبنان 3- تضعیف و تسلیم حزب الله پس از ترور دبیرکل آن در یک بمباران 4- بروز یک اشتباه از سوی اسرائیل که منجر به کشته شدن دهها کودک شود و اسرائیل تحت فشار جهان مجبور به پذیرش آتش بس و آزادی اسرای لبنانی و فلسطینی شود و رهبر حزب الله از این معرکه پیروز بیرون بیاید.»
این تحلیلی است که روزنامه صهیونیستی «یدیعوت آحارنوت» یک هفته پس از آغاز جنگ اسرائیل با حزب الله لبنان «8 تیرماه 85» منتشر کرده و شاید نویسنده آن از چیزی خبر داشته که به «کشته شدن دهها کودک» در روزهای پایانی جنگ اسرائیل علیه لبنان اشاره کرده است.اما به هر حال حادثه روستای شیعه نشین قانا در نزدیکی های شهر بندری «صور» اتفاق افتاد و دهها کودک و زن و سالخورده به خاک و خون کشیده شدند، جالب این است که رایس که از روز قبل از آن (ظاهراً) سرزده از کوالالامپور به تل آویو رفته بود دقایقی پس از حادثه خونبار قانا اعلام کرد: اینک زمان آتش بس فرا رسیده است و ساعاتی بعد که کمی از تب حادثه کاسته شد وی اعلام کرد که اسرائیل با توقف 48 ساعته حملات هوایی به لبنان- که سایت بی بی سی فارسی و در ایران بعضی از خبرگزاری های خودی به اشتباه از آن به آتش بس یاد کردند- موافقت کرده است.
کشتار مظلومانه بیش از 60 کودک، زن و مردان و زنان سالخورده لبنانی در «قانا» البته با واکنش هایی در سطوح مختلف جهان مواجه شد. بعضی از سران عربی- مبارک، عبدالله سعودی و ملک عبدالله در اردن- که تاکنون سکوت مطلق کرده و نظاره گر تجاوز هر روزه هوایی و زمینی رژیم صهیونیستی به یک عضو اتحادیه عرب بودند، فاجعه قانا را محکوم کردند. مارگارت بکت وزیرخارجه انگلیس که دولت او در جنایات اسرائیل پا به پای بوش از رژیم صهیونیستی حمایت کرده است به «اسکای نیوز» گفت: حادثه قانا بسیار تکان دهنده است او در عین حال حاضر نشد این جنایت را محکوم کند یا نامی از عامل آن ببرد. جالب این است که رایس و مارگارت بکت دو وزیر زن امورخارجه هستند که طبعاً باید احساس لطیف تری نسبت به انسانها و بخصوص کودکان تکه پاره شده قانا داشته باشند ولی در این صحنه بسیار قسی القلب ظاهر شدند. به همین دلیل شاید حق با ژنرال میشل عون رئیس جمهور اسبق لبنان باشد که بعد از فاجعه قانا خطاب به رایس گفت: «تو مادر نشده ای تا معنای مادر و کودک را دریابی ولی آیا هیچگاه مادری هم نداشته ای»!؟ بعد از این حادثه رئیس جمهور فرانسه، دبیرکل سازمان ملل، نخست وزیر ایتالیا، نخست وزیر اسپانیا و بسیاری دیگر از مقامات جهان کشتار اسرائیل در قانا را محکوم کردند و همه آنها خواستار «آتش بس فوری» در جنگ شدند.
با این وصف آنچه که امروز تحت عنوان آتش بس از سوی مجامع بین المللی درخواست می شود همان چیزی است که «یدیعوت آحارنوت» 12 روز پیش، بعنوان گزینه آخر در جنگ لبنان و رژیم صهیونیستی مطرح کرده بود. با این وصف اسرائیل کاری که از مسیر جنایت ادامه حیات داده راه حل برون رفت از بحران جاری را نیز در این مسیر ارزیابی کرده است.
پس از این ماجرا آمریکا و رژیم صهیونیستی اعلام کردند 48 ساعت حملات هوایی را متوقف می کنند تا ماموران صلیب سرخ سازمان ملل بتوانند به وضع آوارگان رسیدگی کنند و به مداوای مجروحان بپردازند ولی در همان حال اعلام کردند این توقف حملات شامل نقاط تماس با حزب الله نمی شود این به آن معنا بود که این توقف حملات هیچ ارزش واقعی نداشت چرا که اسرائیل به هر نقطه ای که می خواست حمله می کرد بعد اعلام می نمود که این یک پایگاه موشکی حزب الله بوده همان طور که در مورد فاجعه قانا انجام داد.
تحلیلگران معتقدند ماجرای خونبار قانا به خوبی بحران درونی و محدودیت های تصمیم گیری صهیونیست ها را به نمایش گذاشته است. همین دیروز یک نماینده پارلمان صهیونیست‌ها اعلام کرد: اولمرت ناتوان از برقراری آتش بس است برهمین اساس رژیم صهیونیستی، همانگونه که رایس پریروز در مصاحبه خود اعلام کرده برای رسیدن به آتش بس ناچار است علاوه بر کوتاه آمدن، امتیازهایی هم برای اعطا آماده کند. خود اسرائیلی ها دیروز نومیدانه اعلام کردند: «هیچ عاملی برای خلع سلاح حزب الله وجود ندارد، تنها راه عقب راندن آن از مرزاست.» کما اینکه پیش از این رویترز به نقل از یک مقام صهیونیستی نوشته بود: «اسرائیل به دنبال خلع سلاح فوری حزب الله نیست.»
اینگونه بود که اولمرت نخست وزیر غیرنظامی رژیم صهیونیستی یک روز قبل از وقوع فاجعه قانا، نماینده سازمان ملل در فلسطین اشغالی را فراخواند و به او گفت: «سازمان ملل طرح 4 ماده ای خود را پیگیری کند.» طرح این سازمان که هفته قبل توسط عنان در نشست رم مطرح شد و بلافاصله صهیونیست ها و آمریکایی ها او را به باد ناسزا گرفتند این است: 1- آتش بس 2- تبادل اسرا 3- استقرار نیروهای پاسدار صلح در مرز لبنان و فلسطین 4- تخلیه منطقه شبعا. اسرائیل البته هنوز هم در ظاهر وانمود می کند که این بندها را نمی پذیرد ولی واقعیت این است که آنان اساساً گزینه های متعددی برای انتخاب کردن در اختیار ندارند و باید بین بد و بدتر یکی را انتخاب کنند ولی آیا حتی حزب الله لبنان حتی به طرح دبیر کل سازمان ملل تن خواهد داد؟ این مهمترین سؤال فراروی اسرائیلی هاست. اینک کار به جایی رسیده است که سینیوره نخست وزیر هم پیمان آمریکا تحت تأثیر تحولات شگرفی که در صحنه روی داده می گوید: «رایس را نمی پذیرم، اسرائیل باید هر چه زودتر و بدون قید و شرط آتش بس را بپذیرد».
اسرائیل اینک گرفتار آمده در یک بن بست است از نظر نظامی خیلی تقلا می کند ولی راه به جایی نمی برد. همین دو روز پیش وقتی نظامیان برجسته آن دور هم جمع شده بودند یکی از آنان که عضو کابینه اولمرت نیز می باشد گفت: «ما باید تحلیلگران نظامی را تغییر دهیم و وزرایی که از «حقوق بشر» دم می زنند را برکنار کنیم و نیروی هوایی و زمینی را همزمان وارد عملیات کنیم و کار را در جنوب تمام کنیم.»
وی کمی مکث کرد و افزود: «ولی اینک خیلی دیر شده است، آقایان باید مسئله را جمع کنیم تا کار خراب تر نشود» این واقعیت صحنه نظامی اسرائیل با حزب الله است.
اسرائیلی ها پس از شکست سخت از حزب الله در مثلث بنت جبیل، عیترون و مارون الرأس برای اینکه وانمود شود «هنوز ابتکار عمل را در دست دارند» نیروهای تیپ گورانی را به شرقی ترین نقطه مرز با لبنان منتقل کردند و یک تیپ زرهی دیگر هم به کمک آن اعزام کردند و تلاش کردند تا از «مطله»، «کفرکلا» و «الطیبه» وارد شوند و حدفاصل مرز شمالی تا رودخانه لیتانی که در شرقی ترین نقطه مرز بین 2 تا 3 کیلومتر است را به تصرف درآورند و از آنجا معبر 3 لشکر خود را فراهم نمایند و در یک دوره دو هفته ای نوار مرزی به عرض دو کیلومتر و به طول حدود 40 کیلومتر را به تصرف خود درآورند. آنان به محض آنکه وارد حومه این سه روستا شدند از سوی چریک های حزب الله محاصره شدند و 15 دستگاه خودروی زرهی آنان منهدم شد و حداقل 15 کماندوی آنان که نیروهای زبده بودند به هلاکت رسیدند اینک سه روز است که آنان در این محدوده دو کیلومتری می جنگند ولی حداکثر 500 متر از آن را در اختیار دارند.
جالب این است که به موازات مواجهه زمینی، حزب الله لبنان طی دو روز پنج پایگاه نظامی هوایی آنان صهیونیست‌ها را در عمق خاک فلسطین مورد هدف قرار داده است، فرودگاه هوایی برانیت، پایگاه اطلاعات نظامی دلتون و پایگاه هوایی یقانیت از جمله این مراکز حساسی هستند که به همراه 15 شهر شمالی فلسطین طی روزهای گذشته بشدت و پی درپی موشک باران شده اند. برابر گزارشات موجود در روزهای گذشته حجم موشک باران که قبل از آن به طور متوسط 120 عدد در روز بود به بیش از 200 موشک در روز رسیده است این در حالی است که در روزهای گذشته شهر عدیسه که نزدیک به مرز لبنان بوده است بشدت زیر آتش کاتیوشای حزب الله قرار داشته به گونه ای که امکان تحرک را از تیپ زرهی گولانی گرفته است.
اسرائیلی ها در نبرد زمینی هیچ چشم اندازی ندارند چرا که چریک های حزب الله با روحیه بالا می جنگند و هر روز بر تعداد آنها افزوده می شود. آنان بعد از 20 روز مقاومت در برابر هجمه سنگین هوایی و زمینی به راحتی موشک های خود را به قلب شهرهای مختلف فلسطین اشغالی شلیک می کنند و انتظار می رود به زودی این موشک ها رهسپار «نتانیا» و «تل آویو» دو شهر مهم بندری، سیاحتی، اقتصادی، صنعتی و سیاسی رژیم صهیونیستی شوند. حزب الله هنوز حرف های ناگفته فراوانی دارد که هر روز گوش ها منتظر شنیدن آن هستند در حالی که رژیم صهیونیستی روز اول همه حرف خود که جنایت علیه شهروندان و بمباران تأسیسات زیربنایی لبنان بود، زد و اینک هیچ سخن تازه ای برای گفتن ندارد.
اما از آن طرف همه ناظران با صراحت اعلام کرده اند جنگ در این نقطه به پایان برسد و چه ادامه پیدا کند یک طرف پیروز دارد که با نام «حزب الله لبنان» شناخته می شود از این رو طی سه روز گذشته لحن دنیا در مواجهه با بحران لبنان- فلسطین تغییر کرده است.
هفته پیش نخست وزیر رژیم صهیونیستی ادعا کرده بود: «در هیچ دوره ای کشورهای دنیا تا این اندازه از اسرائیل پشتیبانی نکرده اند» مسلماً امروز اسرائیل نمی تواند جدیتی در این پشتیبانی ها ببیند چرا که امید چندانی برای موفقیت آن باقی نمانده است.
در این بین موج حمایت های مردمی بخصوص در خاورمیانه به سمت حزب الله لبنان سرازیر است. آنان بخصوص پس از شنیدن سخن سیدحسن نصرالله نام آشناترین چهره عربی- اسلامی در خاورمیانه مبنی بر این که در پاسخ به جنایات قانا پاسخ بسیار محکم و غافلگیرکننده ای به رژیم صهیونیستی می دهد منتظرند تا موشک های حزب الله شهر مرکزی «تل آویو» را هدف قرار دهد و آن را ویران نماید. اسرائیلی ها نیز در انتظار این حادثه هستند چرا که آنان خود اعلام کرده اند موشک های حزب الله تا 200کیلومتر را می تواند بمباران کند این در حالی است که فاصله مرز لبنان تا تل آویو فقط 120 کیلومتر است.