رویارویى کرزاى با مردم

اغلب مردم افغانستان قبل از نشست شهر «بن» آلمان در سال 2001 میلادى با حضور رهبران جهادى و به خصوص اتحاد شمال افغانستان با شخصیت حامد کرزاى رییس‌جمهورى فعلى این کشور کمتر آشنا بودند.
به گزارش ایرنا پس از اینکه شرکت‌کنندگان در نشست «بن» براى انتخاب رییس حکومت موقت با همدیگر بحث کردند «حامد کرزاى» از «کرز» در ولایت قندهار و «عبدالستار سیرت» از قوم ازبک در شمال کشور و چهره نزدیک به مجاهدین افغانستان به این سمت برگزیده شدند.
اجماع جامعه جهانى باعث شد تا نمایندگان احزاب افغانستان، کرزاى را به عنوان رهبر موقت افغانستان انتخاب کنند.
وى بعد از انتخاب، بدون محافظ و نیروى نظامى وارد کابل پایتخت افغانستان شد.
رفتار ساده وى که در پتویى سبزرنگ نیز خود را پوشانیده بود و استقبال گرم «محمدقاسم فهیم» رهبر نظامى اتحاد شمال، او را به یک چهره دوست‌داشتنى در میان مردم کابل و افغانستان تبدیل کرد.
مردم خسته از جنگ وقتى او را بدون نیروى نظامى و با پتوى رنگى در کاخ ریاست جمهورى دیدند به آینده بیشتر امید بستند و وعده کمک‌هاى جهانى به مردم فقیر افغانستان که سه دهه جنگ را تجربه کرده بودند امید بیشترى داد.
در شش ماه حکومت موقت که کرزاى زمام امور را به عهده داشت به دلیل اینکه کابینه وى از قبل تشکیل شده بود نتوانست کار زیادى براى مردم انجام دهد.
فساد ادارى، وجود مستبدین محلى و ضعف ادارات دولتى باعث شد که وى فقط بتواند امنیت را در پایتخت با همکارى نیروهاى بین‌المللى تامین کند.
در سال «2002 لویه جرگه» یا «مجمع ریش‌سفیدان» افغانستان او را بار دیگر به عنوان رییس دولت انتقالى که وظیفه آن تدوین قانون اساسى و برگزارى انتخابات ریاست جمهورى و مجلس بود، به مدت 18 ماه براى این سمت برگزید.
کرزاى بعد از این انتخاب براى پیشگیرى از ایجاد تنش، اعضاى کابینه خود را بسیار محتاطانه انتخاب کرد و اغلب چهره‌هاى قدیمى را نیز در کابینه خود جاى داد.
این برخورد تا حدودى مردم و جامعه مدنى را که اغلب آنها، افراد کابینه را عامل بدبختى و کشتار مردم افغانستان مى‌دانستند، کمى دورتر کرد.
این فاصله، زمانى بیشتر شد که دولت افغانستان اعلام کرد که یک میلیارد دلار از کمک‌هاى جامعه جهانى را مصرف کرده است، وقتى مردم تغییرى در زندگى خود مشاهده نکردند، ناامیدى آنان بیشتر شد.
فاصله دیگر زمانى ایجاد شد که کرزاى در سپتامبر 2002 در ولایت قندهار مورد سوءقصد قرار گرفت و بعد از این حادثه شهروندان افغانستان کمتر او را در خیابان‌ها و اجتماعات مردمى مى‌دیدند.
او پس از این به یک «مرد قصرنشین» شهرت یافت.
توقع مردم از کرزاى زمانى افزایش یافت که در 18 دسامبر 2002، 23 کشور پس از نشست «اسلو» متعهد شدند تا براى بازسازى افغانستان یک میلیارد و 24 میلیون دلار کمک در اختیار این کشور قرار دهند.
همچنین در کنفرانس توکیو نیز اعلام شد که بیش از چهار میلیارد دلار در اختیار دولت کرزاى قرار مى‌گیرد و این امر باعث شد که توقع مردم از دولت براى ایجاد رفاه اجتماعى و رونق بازسازى افزایش یابد.
اما، در سال 2003 میلادى نیروهاى مخالف دولت بعد از دو سال سرگردانى به سازماندهى خود پرداختند و حملات خود را در افغانستان آغاز کردند که این امر باعث افزایش نگرانى و آغاز ناامیدى مردم از دولت تحت رهبرى «حامد کرزاى» رییس‌جمهورى افغانستان شد.
اغلب صاحب‌نظران سیاسى معتقدند که کرزاى در مدت حکومت چهار ساله خود با نیروهاى مخالف دولت با مدارا و غیرقاطع برخورد کرده است.
به نظر آنان این امر باعث شده فساد ادارى در سراسر افغانستان افزایش یابد و تعدادى از مقامات دولتى نیز که در قاچاق مواد مخدر دست داشتند وضع را در کشور پیچیده‌تر کنند.
فساد ادارى، ضعف نهادهاى دولتى، گسترش ناامنى در کشور و برخورد نامناسب نیروهاى بین‌المللى با مردم باعث شده است که کرزاى در رویارویى با مردم و جامعه جهانى قرار گیرد.
این برخورد در ماه‌هاى اخیر باعث افزایش تنش میان کرزاى و نیروهاى جامعه جهانى شده است.
اما با تمام مشکلاتى که وجود دارد به نظر مى‌رسد، کرزاى رهبر قابل قبول و بدون جایگزین در شرایط کنونى افغانستان باشد، زیرا وى مورد قبول جامعه جهانى و مردم افغانستان مى‌باشد.
ولى نباید فراموش کرد در صورتیکه روند امور به صورت کنونى پیش رود این خطر وجود دارد که مردم از دولت ناامید شوند و این باعث خواهد شد که فاصله میان دولت و ملت در کشور افزایش یابد که مى‌تواند براى کرزاى و دولت وى خطرناک باشد.