احزاب در فلسطین اشغالی

احزاب چپ گرا
1- حزب کار (معراخ)
این حزب درسال 1968 میلادی با به هم پیوستن احزاب مابای، احدوت هاوودا و راوی تشکیل شد و اکنون ریاست آن را «امیر پرتز» به عهده دارد.
- حزب مابای (حزب کارگران اسرائیل) یک حزب کارگری دموکراتیک و سوسیالیست است که درسال 1929 میلادی تشکیل شد و از زمان تاسیس رژیم صهیونیستی در سال 1948 تا سال 1968 بر ارکان این رژیم حکومت می کرد.
- حزب احدوت هاوودا (وحدت کار) درسال 1954 با جدا شدن از حزب مابام چپ گرا (حزب کارگران موحد) تشکیل شد.
- حزب راوی (لایحه کارگران اسرائیل) که «دیوید بن گوریون»، نخستین نخست وزیر رژیم اسرائیل، آن را در سال 1956 و پس از کنار گذاشته شدن از ریاست حزب چپ گرای مابای تاسیس کرد.
علت برکناری گوریون از حزب یاد شده، رسوایی وزیر جنگ کابینه اش که سرگرم تهیه برنامه های تروریستی در مصر بود، عنوان شد.
2- حزب میرتس
میرتس از جمله احزاب چپ گرای رژیم اسراییل است که از به هم پیوستن حزب لاییک مابام با بخشی از حزب شینوی درسال 1992میلادی به وجود آمد و دراین سال اولین نامزد زن حزب میرتس به مجلس رژیم صهیونیستی راه یافت.
حزب مابام (حزب کارگران موحد) یکی از احزاب تندرو و چپگرای رژیم صهیونیستی است که درسال 1948 با ائتلاف تشکل های چپ گرای «حاشومیر- هاتسیر» (نگهبان جوان)، بخشی از احدوت هاوودا (وحدت کار) و «پل سیشون سمول» (کارگردان چپ گرای صهیونیست) تاسیس شد.
«یوسی سارید» ریاست حزب چپ گرای میرتس را برعهده دارد و در انتخابات سه سال پیش کنیست تنها به شش کرسی دست یافت.
جدا شدن فلسطینی ها و اسراییلی ها از طریق برپایی دولت فلسطین در کرانه باختری و باریکه غزه و اشغال کامل قدس توسط اسرائیل، از جمله برنامه ها و شعارهای انتخاباتی حزب میرتس است.
3- حزب شینوی (تغییر)
این حزب لاییک و چپ گرای رژیم اسراییل درسال 1974 میلادی در نتیجه فروپاشی حزب داش (حزب دموکراتیک برای تغییر) تأسیس شد و با توجه به جایگاه و اعضایش، موفق ترین حزب در انتخابات سه سال پیش کنیست بود.
«امنون روبنشتاین» و «تونی لبید» ریاست این حزب را برعهده دارند و طرفدار تأسیس حکومت غیردینی و کاهش تأثیرات احزاب دینی بر سیاست اسرائیل هستند.
احزاب راست‌گرا
1- حزب لیکود
این حزب در سال 1973 میلادی با ترکیب و ادغام دو حزب حیروت (آزادی) و حزب «لیبرال آزادگان) به وسیله «آریل شارون»، نخست وزیر مستعفی و بیمار رژیم صهیونیستی، تشکیل شد.
لیکود پیش از تأسیس حزب کادیما (پیشرو)، در سال جاری شمسی، اساسی ترین حزب جناح راست فلسطین اشغالی و رقیب اصلی حزب کار به ریاست امیر پرتز به شمار می رفت.
حزب حیروت (آزادی) در سال 1948 توسط «مناخیم بگین»، نخست وزیر پیشین رژیم اشغالگر قدس، با الهام از اندیشه های «ولادیمیر ژاپوتنسکی» از رهبران صهیونیست تشکیل شد، که خواستار برپایی «دولت بزرگ اسراییل» بود.
حزب لیبرال آزادگان در سال 1961 از طریق ائتلاف با حزب «صهیونیستم راستگرا» که برای تشکیل دولت یهود در فلسطین تلاش می کرد و حزب «ترقی خواه میانه رو» تأسیس شد.
2- حزب کاخ(اینچنین)
این حزب راستگرا یک حزب نژادپرست و تندرو است که «مئیر کاهانا» خاخام آمریکایی در سال 1971 میلادی آن را تأسیس کرد و خواهان اخراج فلسطینی ها به طور یکپارچه از فلسطین و اعزام آنان به کشورهای عربی است.
3- حزب مولدیت (میهن)
از احزاب تندروی جناح راست رژیم صهیونیستی است که «رحبعام زئیفی» وزیر ترور شده گردشگری این رژیم و مشاور پیشین «اسحاق رابین»، نخست وزیر سابق رژیم اسرائیل»، آن را با هدف مبارزه با آن چه «تروریسم» می نامید، تأسیس کرد. رحبعام زئیفی از شعار «مئیر کاهانا» که خواهان اخراج فلسطینیان به کشورهای عربی بود، حمایت می کرد.
جبهه خلق برای آزادی فلسطین به دبیرکلی «احمد سعدات»، رحبعام زئیفی را در سال 2002 میلادی به هلاکت رساند.
4- حزب «خانه ما اسرائیل»
این حزب در پی شکاف های ایجاد شده در حزب راستگرای لیکود در پایان دهه 1990 میلادی به رهبری «لیبرمان» تأسیس شد و برنامه آن باقی ماندن شهرک های صهیونیست نشین در کرانه باختری تحت حاکمیت رژیم اسرائیل است.
5- حزب کادیما (پیشرو)
شارون، رییس پیشین حزب لیکود، پس از کناره گیری از ریاست این حزب، به همراه شماری از اعضای کنیست و نیز حزب کار، اقدام به تاسیس حزب کادیما در سال 5002 میلادی کرد.
شارون که مهم ترین عنصر حزب راست گرای لیکود بود به سبب بروز اختلاف های داخلی، از آن حزب کناره گیری و از نخست وزیری رژیم صهیونیستی نیز استعفا کرد و حزب جدید خود را برای رقابت با حزب کار و لیکود تشکیل داد.
شارون ادعا کرده که این حزب میانه رو و به مفاد طرح «نقشه راه» پایبند است و بر مبارزه با «تروریسم» تاکید خواهد کرد.
پس از مرگ مغزی شارون، که او را همچنان بی هوش در بیمارستان «هداسا»ی بخش غربی قدس در بستر بیماری نگه داشته است، «ایهود اولمرت» ریاست موقت حزب کادیما را به عهده گرفته است.
احزاب دینی
1- حزب قومی دینی (مفدال)
این حزب در سال 2091 میلادی در لهستان تشکیل شد و در سال 0291 شهر قدس در فلسطین را مرکز فعالیت خود قرار داد.
تفکر حزب مفدال بر جمع میان یهودیت، جنبش سیاسی صهیونیسم و وحدت اسراییل و قدس مبتنی است و «عملیات شهرک سازی را اقدامی برای تحق اهداف پیامبران بنی اسرائیل» می داند.
یک شورا به نام «شورای حکما» متشکل از 01 خاخام یهودی بر امور این حزب نظارت می کند و روش خود را «مبارزه برای زندگی بهتر مطابق با تعالیم دینی» اعلام کرده است.
2- حزب دیگل هتوراه (پرچم تورات)
این حزب یکی دیگر از احزاب دینی سنتی رژیم اسراییل است که همه را به تمسک به تعالیم دین یهود فرا می خواند و در سال 2991 از حزب «اگودات اسراییل» جدا شد و در زمان حاضر، «ابراهیم رافیچ» و «یعیزر شاخ» رهبری آن را به عهده دارند.
3- حزب شاس (نگهبانان تورات)
این حزب متشکل از یهودیان شرق «سفاردیم» است که در مقابل یهودیان غرب «اشکناز» قرار دارد و در سال 3891 تشکیل شد، تورات را برنامه سیاسی و آموزشی خود می داند و خواهان حفظ شهرک ها و بلندی های جولان سوریه در چارچوب طرح «سرزمین بزرگ اسراییل» است.
«ایلی یشائی» رهبر سیاسی حزب شاس، دو سال پیش پیشنهادهای شارون را برای پیوستن به کابینه ائتلافی اش رد کرد و پست های وزارتی آن را نپذیرفت.
4 - حزب گوش آمونیم (تشکل ایمان)
این حزب به ظاهر دینی یک جریان صهیونیستی و نظامی است و شامل گروه ها و افراد مختلفی است که در فلسطین به دنیا آمده اند. همچنین اعضای آن افراد طبقه متوسط «اسراییل» و مهاجران فرانسوی و آمریکایی است که به این سرزمین آمده اند و می کوشند با احزاب لاییک ارتباط برقرار کنند.
حزب گوش آمونیم که رهبری آن را «زفی یهودا» به عهده دارد، در سال 4791 میلادی تشکیل شد و «اشغال کرانه باختری را موافق تفکر دینی یهود» می داند. سه دسته احزاب رژیم صهیونیستی (چپ گرا، راست گرا و دینی) که حیات سیاسی این رژیم را تشکیل می دهند در بیشتر محورهای اساسی و اهداف و برنامه های میان مدت و درازمدت رژیم اسراییل، هم رای و نظر هستند.