نقطه کوچ گروه زرقاوی

سعدالله زارعی
زرقاوی در حمله نظامی به محله ای در حومه شهر بعقوبه عراق به هلاکت رسید و خبر آن از همان لحظه در صدر رسانه ها نشست. بعقوبه همان است که به گمان خیلی ها به همراه سامرا و الانبار یکی از سه شهری است که گروه وابسته سلفی برای ستاد عملیاتی خود برگزیده اند، بنابراین شناسایی سران گروهک تروریستی در عراق نیازمند شامه قوی اطلاعاتی نبوده است تا آمریکا برای اقدام علیه یکی از این سران حدود سه سال درنگ کرده باشد.
از قضا «بعقوبه» یکی از چند شهری است که کنترل امنیتی آن مستقیما در دست آمریکایی هاست و پلیس و نیروهای امنیتی عراق به هیچ وجه اجازه تردد در آن را ندارند کما اینکه در بغداد، سامرا و الانبار هم وضع به همین منوال است. با این وصف بدون هیچ تردیدی زرقاوی و گروه او طی 3-2 سال گذشته تحت امر و یا با چراغ سبز آمریکایی ها مردم مظلوم عراق و اماکن متبرکه را به خاک و خون می کشیده اند. اما چرا در این مقطع زرقاوی کشته می شود؟ در ارتباط با این موضوع گزینه هایی وجود دارد که به اجمال ذکر می کنیم:
1- با شکل گیری دولت دائمی در عراق و بخصوص با روی کار آمدن اصولگراها در مجلس، دولت، قوه قضائیه، ارتش و نیروهای امنیتی امکان تداوم سیاست های گذشته از سوی آمریکا از میان رفته است و دولت جدید - همانگونه که نوری مالکی نخست وزیر هم اعلام کرد- به زودی تکلیف شبه نظامیان را مشخص می کند. در این بین برخورد سخت با آن دسته از شبه نظامیانی که آشکارا به جنایت علیه ملت عراق اشتغال دارند در اولویت خواهد بود. با این وصف دولت در اولین گام برای پاکسازی مناطقی نظیر بعقوبه، سامرا، بغداد، الانبار و... وارد عمل می شود. آمریکا در این میان نمی تواند مانع حرکت امنیتی دولت شود با این وصف در شرایطی که پاکسازی این مناطق حتمی است، آخرین بهره برداری این است که آمریکا سران تروریست هایی را که امکان انتقال آنها به کشورهای دیگر وجود ندارد، از میان بردارد.
2- دولت آمریکا در شرایط دشواری از نظر اقناع داخلی قرار گرفته است. مردم آمریکا و حتی نزدیکان آقای بوش می پرسند، با وجود تشکیل یک نظام سیاسی اسلام گرا و متحد ایران در عراق، دستاورد لشکرکشی 130هزار نفره آمریکا به عراق چیست؟ آمریکا در شرایطی که هیچ پاسخی ندارد و اعزام کارکشته ترین سفیر به عراق نتوانسته است حتی به حداقلی از دستاورد سیاسی دست پیدا کند، کشتن «ابومصعب زرقاوی» یک ژست سیاسی محسوب می شود و برای این که اهمیت ابومصعب! جا بیفتد همزمان با اعلام به قتل رسیدن او در چند ایالت آمریکا حالت فوق العاده اعلام می شود!
3- قتل زرقاوی همزمان با اعلام انتصاب وزرای کشور و دفاع از سوی نوری مالکی در واقع بازتاب ناکامی آمریکا در صحنه سیاسی عراق است. وقتی همه چیز به نفع اسلام گراها در حال تمام شدن است و در این رهگذر شیعه، سنی و کرد در فرایند مشترک دولت سازی قرار گرفته اند، یک گروه کوچک سلفی که دیرینه ناخوشایندی از وابستگی و پیوستگی به آمریکا دارند نمی تواند محلی از اعراب داشته باشد و آمریکا مایل نیست پیش از این از سوی ملت عراق به همدستی با امثال زرقاوی شناخته شود. اقدام علیه زرقاوی- از نظر معیوب آمریکایی ها- یک تلنگر به باور ملت عراق است و می تواند جمعبندی ملت عراق را تغییر دهد.
4- قتل زرقاوی نوعی پیشدستی آمریکا هم محسوب می شود همان گونه که درماجرای دستگیری صدام، آمریکایی ها صدام را از تور پیگیری امنیتی چریکهای اصولگرا درآوردند و با دستگیری زودهنگام او مانع فروپاشی گروههای مسلح مرتبط با او شدند به بیان دیگر، در ماجرای دستگیری صدام حسین آمریکایی ها از یک سو جان صدام حسین را نجات دادند، از سوی دیگر قهرمان شناسایی و دستگیری او معرفی شدند و اضافه بر آن شبکه عملیاتی تروریست های هوادار صدام حسین تا امروز تحت حفاظت آمریکا به اقدامات خود ادامه می دهد. در این ماجرا آمریکا به ظاهر با سرکرده تروریست ها برخورد کرده است ولی در واقع باند تروریست سلفی وابسته را از فروپاشی حفظ کرده است.
5- زمان کوچ گروه ابو مصعب زرقاوی فرا رسیده است آنان دیگر در عراق مأموریت ویژه ای ندارند و یا گروه دیگری هستند که بدون توصیف شدن به سلفی گری می توانند آن کار کردها را ارائه دهند. با این وصف اولین سؤال این است که «نقطه کوچ» گروه ابومصعب که به گفته سخنگوی فرمانده ارتش آمریکا از این پس به فرماندهی «ابوالمصری» به کار خود ادامه می دهد، کجاست؟ این موضوع از ماجرای قتل زرقاوی بسیار مهم تر است بدون شک این نقطه افغانستان نیست، حجاز و پاکستان هم نیست، نقطه ای است که آمریکا با آن درگیر است و برای آن استراتژیک محسوب می شود، اشتباه نکنید آن نقطه ایران نیست. آیا فلسطین یا لبنان نقطه کوچ نیست؟ جریانات اسلام گرا باید به این موضوع توجه ویژه داشته باشند.