رهبرى جهان عرب

صالح اسکندری
این روزها همه چیز حکایت از آن دارد که محبوبیت سید حسن نصرالله رهبر حزب الله لبنان به شکل فزاینده اى رو به افزایش است . البته این موضوع تنها مختص لبنان نیست ودر سایر کشورهاى جهان اسلام و حتى برخى از کشورهاى غیر مسلمان هم رهبر مقاومت اسلامى لبنان جایگاه ویژه اى یافته است .
اگر چه این محبوبیت بیشتر وجهه ملى دارد اما حتى دولتمردان محافظه کارعربى از پادشاه اردن گرفته تا وزیر خارجه عربستان ومسئولان دولتى قطر و ... نیز با عقب نماندن ازافکار عمومى ملتهاى خود به سیادت سید حسن نصرالله اعتراف کرده و حزب الله را افتخارى براى جهان اسلام و عرب قلمداد کردند .
در جنگ 1948 اعراب واسرائیل از نیرو هاى عرب فقط قواى اردن معروف به “لژیون عرب” که تحت فرماندهى یک افسر انگلیسى تباربه نام “ گلوب “ معروف به گلوب پاشا سازمان یافته بود توانست دستاورد هاى محدودى از جمله تصرف بخش قدیم شهر بیت المقدس و کرانه باخترى رود اردن را داشته باشد، که در جنگ 6 روزه 1967 ، این اراضى از دست رفت . در واقع فرمانده انگلیسى “‌ملک عبدالله” پادشاه کشور اردن هاشمى به خاطر هویت وطنى خود نه مى توانست ونه مجالى یافت تا جایگاهى براى خود در دنیاى عرب دست وپا کند .
در سال 1956 پس از آن که “ جمال عبدالناصر “ رئیس جمهور مصر کانال سوئز را ملى اعلام کرد همزمان با تجاوز نیروهاى انگلیس و فرانسه سربازان اسرائیلى هم وارد خاک مصر شدند و مواضع نیروهاى مصرى را در ساحل شرقى کانال سوئز به تصرف خود درآوردند . در این جنگ مصرى ها توفیقاتى به دست آوردند و متجاوزین تحت نظارت نیروهاى حافظ صلح سازمان ملل متحد، خاک مصر را تخلیه کردند . عبدالناصر پس از پیروزى در جنگ سوئز به یک قهرمان ملى و پرچمدار وحدت کشورهاى عربى تبدیل شد .وى با تشکیل “ جمهورى متحده عربى “ از سه کشور مصر سوریه ویمن نخستین گام را در این راه برداشت . اما دیرى نپایید که به دنبال یک کودتاى نظامى ابتدا سوریه و سپس یمن از جمهورى متحده عربى جدا شدند . جنگ 6 روزه 1967 و ناکامى هاى اعراب در این جنگ وعلى الخصوص پیشروى اسرائیل در صحراى سینا لطمات جدى به اعتبار عبدالناصر به عنوان یک رهبر عربى وارد ساخت و او را تا زمان مرگ به عزلت وا داشت . اگر چه گرایشات ناسیونالیستى ناصر توانست در یک مقطع زمانى خاص او را به عنوان رهبر جهان عربى معرفى نماید اما این سیادت نیز چندان دوام نیاورد و شکست در جنگ 6روزه همه چیز را به باد داد .
پس از مصر عربستان به دلیل موقعیت خاص مذهبى وثروت خدادادى نفت رویاى رهبرى جهان عرب رادر سر مى پروراند که البته به علت سرسپردگى دولتمردان این کشور به آمریکا و فقدان جسارت ومحافظه کارى بیش از حد آنها و همچنین پر رنگى تفکیکات مذهبى مسلمانان در عقاید بزرگان مذهبى ومسئولان دولتى این کشور، این رویا هیچ وقت محقق نشد .
دنیاى عرب به علت لطمات زیادى که از جانب رژیم صهیونیستى متحمل شده، همواره در پى یک رهبر جسور و مدبر بوده تا بتواند بر تمام زخمهاى کهنه 60 ساله در رویارویى با اسرائیل مرهم بنهد و رنج این سالهاى محنت را تسکین دهد . با توجه به ناکامى رهبران عربى در گذشته روشهاى ناسیونالیستى ویا بیگانه پرستى و حتى محافظه کارى پاسخگوى امروز مقوله رهبرى در دنیاى عرب نیست . اعراب باید به دور از هر گونه تعصب قومى در ساحت ویا پارادایم فکرى اصیل اسلامى به دنبال رهبرى براى جهان خود باشند .حزب الله یک تجربه است وبه دور از هر گونه تعصب مذهبى مى تواند مدل مناسبى براى طراحى رهبرى اعراب قرار بگیرد . دولتمردان کشور هاى عربى باید پیروزى هاى مقاومت اسلامى در لبنان را مورد مطالعه ومحبوبیت روزافزون سید حسن نصرالله بین ملتهاى عربى و اسلامى را مورد مداقه منصفانه قرار دهند .
رهبران کشور هاى عرب گه گاه باید به صفحه تلویزیون نگاه کنند که در مصاحبه با مادران لبنانى آنها همه چیز وهمه کس خود را فداى سید حسن نصرالله ونثار مقاومت اسلامى حزب الله مى کنند . باید گاهى راهپیمایى هاى ملتهاى خودشان در حمایت از حزب الله را ببینند که وقتى عکسهاى سید حسن نصرالله را در دست دارند، پرچم آمریکا و رژیم صهیونیستى را به آتش مى کشند . دولت مردان عرب باید به فکر آینده رهبرى در جهان عرب باشند.آیا راهى جز راه حزب الله و رهبرى نیرومند و قاطع و شجاع و سازش ناپذیرى چون سید حسن نصرالله باقى مانده است.