مرورى بر عملیات والفجر 2

اهداف عملیات:
عملیات والفجر2 در منطقه غرب پیرانشهر ، در حد فاصل بین ارتفاعات قمطره و تمرچین ، با اهداف زیر تدارک دیده شد:
1 - انهدام نیروى دشمن و گرفتن اسیر
2 - تجزیه نیروى دشمن
3 - تصرف ارتفاعات سرکوب منطقه
4 - تصرف پادگان حاج‌عمران و تسلط بر شهر چومان مصطفى
موقعیت طبیعى و اهمیت منطقه:
پادگان حاج‌ عمران در موقعیتى سوق‌الجیشى واقع شده است ؛‌ بدین ترتیب که از شمال به ارتفاعات چنارستان و کلاشین ، از جنوب به ارتفاعات بسیار مرتفع سکران و کدو و از شرق به ارتفاعات تمرچین و شهر مرزى پیرانشهر ، و از غرب به تنگه دربند و شهر چومان مصطفى عراق ، محدود مى‌شود.
آنچه بر اهمیت منطقه و ضرورت تصرف آن مى‌افزود ، اساسا تبعات بعدى آن بود که قسمتى از آن چنین است :
1 - تسلط بر تردد ضدانقلاب و کنترل آن
2 - ایجاد تسهیلات و پشتیبانى لازم از اکراد مسلمانان و مبارز عراقى
3 - فراهم‌سازى امکان گسترش عملیات نامنظم در خاک عراق
4 - حفظ پیرانشهر از هرگونه تهاجم و تجاوز نیروهاى عراقى
5 - زمینه ‌سازى نزدیکى بیشتر به شهر و تاسیسات نفتى کرکوک
موقعیت دشمن در منطقه
دشمن در سراسر منطقه ، سه رده خط پدافندى داشت که هر رده آن پوشیده از موانع و استحکامات بود و همچنین استعداد دشمن در حدود 2 تیپ پیاده و یک گردان زرهى ، به عنوان نیروى درگیر و یک تیپ پیاده و آتشبار مختلف و مجموعا 30 یگان در منطقه بود.
ماموریت و طرح مانور
مبناى طرح مانور ، عملیات تک دورانى ( دور زدن دشمن ) بود تا بدین وسیله هرگونه فرصت عکس‌ العمل از دشمن گرفته شود ، بدین ترتیب که 4 گردان سمت راست و 3 گردان سمت چپ وارد عمل مى‌شدند و پس از دور زدن ارتفاعات ، در تنگه دربند الحاق مى‌نمودند و نهایتا پاکسازى بطور کامل انجام مى‌پذیرفت.
سازمان رزم و نحوه ادغام نیروهاى سپاه و ارتش بدین شکل بود که مجموعا 16 گردان از سپاه و 6 گردان پیاده و یک گردان مکانیزه از نیروى زمینى ارتش در عملیات شرکت داشتند.
همچنین پشتیبانى عملیات از سوى هوانیروز ، با توجه به موقعیت منطقه و صعب ‌العبور بودن ارتفاعات پیش‌ بینى شد.
شرح عملیات
در ساعت 1 بامداد روز 29/4/62 ، عملیات والفجر2 با رمز « یا الله » آغاز شد . قسمتى از نیروهاى خودى 24 ساعت قبل از آغاز تک ، به منظور دور زدن دشمن ، از خط عزیمت خود حرکت نمودند و پس از 2 ساعت راهپیمایى موفق شدند خود را به مناطق تعیین شده رسانده ، براى شروع عملیات اعلام آمادگى کنند.
علیرغم اینکه نیروها پس از 2 ساعت تاخیر در تمامى محورها ، با دشمن درگیر شدند ، لیکن پیشروى قابل توجهى صورت گرفت . اما از آنجا که دشمن بر ارتفاعات سرکوب منطقه تسلط داشت . آتش شدید توپخانه‌اش عملا مانع از تکمیل و دستیابى به تمامى اهداف عملیات شد، بطوریکه همچنان ارتفاعات « کینگ » ، 2519 ، « بردسر » و « دربند » را در اختیار داشت .
در ادامه عملیات در صبح روز 3/5/62 ، روستاى رایات به دست نیروهاى خودى تصرف شد و ضمن محاصره چند روستاى دیگر ، گمرک جاده پیرانشهر - حاج‌عمران آزاد گردید . همچنین پس از آنکه نیروهاى خودى بر قسمتى از ارتفاعات 2519 تسلط یافتند ، دشمن طى دو نوبت به ارتفاعات یاد شده پاتک نمود که در نوبت اول مجبور به عقب‌نشینى شد و در نوبت دوم توانست بر قسمتى از آن تسلط یابد . اما پس از آنکه هوانیروز امکان یافت که نیروهاى خودى را تدارک کند ، مابقى نیروهاى دشمن پاکسازى شدند و بدین ترتیب ارتفاعات 2519 بطور کامل به تصرف نیروى خودى درآمد.
همچنین دشمن در تاریخ 5/5/62 ، با 16 فروند هلیکوپتر و با استفاده از هلى‌برد به یال ارتفاعات کلو حمله کرد که در پى آن 6 فروند هلى‌کوپتر خود را از دست داد . یکى از این هلیکوپترها مملو از نیرو بود .
نیروى دشمن که در پاتکها شرکت داشتند ، مجموعا تیپ 66 نیروى مخصوص ، تیپ 5 ، و تیپ 91 پیاده و نیز تیپ 113 و 433 پیاده کوهستانى را شامل مى‌شد .
قابل ذکر است که به لحاظ اهمیت منطقه ، صدام در شهر دیانا حضور پیدا کرد و از آنجا به تشویق و ارعاب و تهدید نیروهاى شکست خورده عراقى پرداخت . همچنین بنا به اظهارات اسرا ، فرمانده تیپ 91 پیاده ، از اهالى کردستان عراق ، به دستور صدام در شهر دیانا اعدام شد .
دستاورد و نتایج عملیات
عملیات حاج‌ عمران ، با آزادسازى 200 کیلومترمربع از خاک دشمن و تسلط بر قسمتى از ارتفاعات سرکوب منطقه ، به پایان رسید . طى این عملیات ، مناطق زیر به تصرف نیروهاى خودى درآمد : پاسگاه مرزى تمرچین عراق ، پادگان حاج ‌عمران ، گمرک مرزى ، سلسله ارتفاعات « کلو » و قله استراتژیک ( 3000 مترى ) آن ، ارتفاعات 2519( گردمند ) ، « سرسول » ، « آزادى « 3700 » سلمان » ، 2400 «- شیوه کارتا » ، « بردزرد » ،همچنین آزادسازى روستاهاى زینو « ممى‌خلان » ، « رایات » ، « شیوش » ، « خوارو » ، « میوتان بالا » و میوتان پائین ، از نتایج این عملیات بود . تسلط رزمندگان اسلام بر شهر چومان مصطفى و حومه آن نیز قسمت دیگرى از دستاوردهاى این عملیات محسوب مى‌شد.
تلفات دشمن و غنائم:
مجموع کشته‌ها و زخمیهاى دشمن به بیش از 4 هزار نفر رسید ، 200 نفر به اسارت گرفته شدند و نزدیک به 50 پایگاه دشمن نیز منهدم و یا تصرف گردید . همچنین از مقر تیپ 91 که مامور حفظ پادگان و منطقه بود مدارک و اسناد بیشمارى بدست آمد که حاکى از روابط عمیق گروهکهاى کومله و دمکرات با حکومت عراق بود .
در میان غنائم ، چندین قبضه توپ 122 م . م . ، بیش ار 20 دستگاه تانک ، دهها دستگاه تفنگ 106 با ماشین ، انواع مختلف ادوات و نیز مقدار معتنابهى سلاح و مهمات ، که از انبار پادگان حاج ‌عمران بدست آمده بود ، بچشم مى‌خورد.
همچنین یک انبار بزرگ مهمات در روستاى ممى خلان وجود داشت که دشمن پس از عقب‌نشینى ، با بمباران ، تمامى آنرا منهدم کرد .