الگوی قابل تأسی

ناصر بهرامی‌راد
اصولگرایی شاخصه هایی دارد که رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیرشان با اعضای دولت نهم به آنها اشاره کردند و فهرستی از توفیقات دولت نهم در دستیابی به آن شاخصه ها را همراه با راه های پیش رویی که بایستی طی شوند، برشمردند؛ بهره گیری از تمامی لحظات عمر دولت، مسئولیت پذیری و پاسخگویی، شایسته سالاری، نظارت بر عملکرد زیرمجموعه، تلاش بی وقفه برای ادامه خدمات، سعه صدر و تحمل مخالف، اعتزاز به اسلام و استمداد دائم از خداوند متعال، از جمله شاخصه هایی است که رهبر معظم انقلاب برشمردند و درباره اغلب این شاخصه ها نیز عملکرد یک ساله دولت نهم را قرین توفیق ارزیابی کردند.
طبعاً میزان تعهد مسئولان دولت اصولگرا به شاخصه های اصولگرایی از طریق میزان الحراره هایی قابل سنجیدن است که بویژه در لحظات حساس قرارگرفتن میان دو راهی انتخاب، اهمیت خود را بیشتر نشان می دهد.
پیش از این در مواضع متعددی دولت نهم نشان داده بود که در بزنگاه های حساس و تعیین کننده، جهت گیری های خود را بر مبنای تعهد به ملاک های اصولگرایانه مشخص می کند. دوره تشکیل دولت و گزینش یاران همراه برای چهارسال عمر آن، از جمله موقعیت هایی بود که تفاوت میان اصولگرایان با دیگران را در زمینه پایبندی به شعارهایی همچون شایسته سالاری و قانونگرایی نشان می داد. در حالی که پیش از روی کار آمدن دولت اصولگرا دیده شده بود به هنگام اقتضای مصلحت های کوچک سیاسی و قبیله ای، داعیه هایی همچون تسلیم در برابر قانون و انقیاد در مقابل نمایندگان ملت براحتی رنگ می بازند، دولت اصولگرا کم سابقه ترین سخت گیری های نمایندگان مجلس شورای اسلامی در هنگام رأی اعتماد به وزرایش را با روی باز استقبال کرد، و یا در هنگام تکمیل کادر مشاوران کارشناس و اصولگرا، با محدودیت قانونی منع تصدی دو شغل دولتی مواجه شد، محرومیت از همکاری یاران عضو شورای شهر را پذیرفت ولی نادیده انگاشتن قانون را هرگز.
گونه های دیگری از تعهد به شاخصه های اصولگرایی در روزهای اخیر از دولت نهم صادر شده است که حکایت از تداوم مسیر بدرستی طی شده در یک سال اخیر است. ماجرای تحقیق و تفحص از عملکرد شهرداری تهران در دورانی که تصدی آن برعهده رئیس دولت نهم بود، از آن جمله است. تأکید ویژه رئیس جمهور و اعضای دولت بر انجام کامل و دقیق چنین تحقیق و تفحصی حکایت از آن داشت که آمادگی کاملی برای پاسخگویی در برابر شبهاتی وجود دارد که در مواردی حتی تولیدکنندگان آنها، خودشان می دانند چیزی در دست ندارند و جدای از برخی که از سردلسوزی برای بیت المال مسلمانان به چند و چون می پردازند، مبنای انعقاد نطفه شبهات، صفات اخلاقی نه چندان پسندیده بوده است. شاید همین بی ریشه بودن شبهات ایجاد شده- و یا آفریده شده- درباره عملکرد مالی شهرداری تهران در سال های 82 و 83 بود که موجب شد نمایندگان مجلس شورای اسلامی با همه پافشاری بر مبارزه با هر نوع کژی، ادامه دادن به ماجرای تحقیق و تفحص را برنتابند و وقت ملت را مصروف رسیدن به اهداف واقعی کنند.
جابه جایی در بخش هایی از کابینه که نتوانسته بودند سرعت حرکت خود دریک سال گذشته را با آهنگ کلی حرکت دولت نهم و انتظارات منطقی مردم و نمایندگانشان تنظیم کنند، از جمله آن لحظات موعودی است که دولت اصولگرا وعده اش را داده بود و روز گذشته یکی از نشانه هایش را آشکار ساخت. نمی باید زحمات مدیر و مجموعه ای را طی یک سال تلاش پابه پای دولت نهم نادیده گرفت و از آن تقدیر نکرد ولی به هرحال، دولت اصولگرا برپایه مطالبات متراکم مردمی شکل گرفت که احساس می کردند در بخش هایی از دولت دوستی ها و رودربایستی ها بیش از رسیدگی به مشکلات آنان جایگاه داشته و فرصت هایی ارزشمند از دست رفته اند.
می توان همان طور که طی یک سال گذشته هر اقدام سازنده دولت اصولگرا به بهانه ای تخطئه شد، این بار هم اقدام شجاعانه رئیس دولت را مورد ایراد قرارداد که مثلا؛ اگر افراد با تجربه تری در انتخابات نهم انتخاب می شدند، وزیری را برمی گزیدند که بتوانند دوره چهارساله دولت را با هم کار کنند. ولی مردمی که به روحیات و منش های اصولگرایانه رأی دادند، آگاهند در مواعدی نظیر این، مسئله تجربه در میان نبوده بلکه اصلی ترین نقش را در طولانی شدن مدت بعضی مدیریت ها و یا چرخ خوردن بعضی مدیران میان مناصب گوناگون، روابط دوستانه و حزبی و تعارفات، ایفا کرده اند.
جابه جایی مسئولان در پست هایی که نیاز به عناصر تازه نفس تر در آنها احساس می شود، نه عیبی برای مسئول قبلی محسوب می شود و نه حسنی برای مسئول جدید، بلکه تنها اقدامی است منطقی و مورد توقع برای کارآمدسازی دستگاه موردنظر در مسیر «خدمت رسانی». این الگویی است که تک به تک دولتمردان دولت اصولگرا می توانند به آن تأسی کنند و دوران چهارساله دولت نهم را به یکی از زیباترین خاطرات ملت بزرگ ایران تبدیل نمایند.