گسترش موج ناامیدی درمیان شهروندان اسرائیل

بسیاری از شهروندان اسرائیل همانند سال 1967 اندکی قبل از انکه اسرائیل وارد جنگ شش روزه شود، احساس می کنند که تمام جهانیان رو در روی آنها قرار گرفته اند.
به گزارش الف، "بنی موریس" استاد تاریخ در امور خاورمیانه از دانشگاه بن گوریون، در گزارشی با اشاره به چشم انداز مبهم رژیم صهیونیستی، نوشت: اسرائیل برخلاف گذشته اگرچه هم اکنون صاحب تسلیحات هسته ای است، اما با این وجود شمار بیشتری از شهروندان آن با هراس و نگرانی به آینده می نگرند.
بنی موریس نویسنده کتابی درخصوص جنگ نخست اعراب و اسرائیل، در این گزارش، وقوع این چشم انداز تیره را ناشی از وجود دو مشکل اساسی و چهار دلیل مشخص خواند.
این تحلیلگر اسرائیلی درباره مشکلات اساسی رژیم صهیونیستی، نوشته است: در وحله نخست به رغم امیدواری اسرائیلیها و توافقات صلح امضا شده با مصر و اردن در سال 1979و 1994، جهان عرب و بطور گسترده جهان اسلام هرگز اسرائیل را به مشروعیت نشناخته است و همچنان با موجودیت آن به مخالفت می پردازد.
موریس می افزاید: در وحله دوم حمایت افکار عمومی غرب از اسرائیل هربار رو به کاهش است بطوریکه غربیها به برخوردهایی که اسرائیل با همسایگان فلسطینی خود دارند، با تردید می نگرند و از طرف دیگر خاطره هولوکاست نیز هربار کم اهمیت تر می شود.
این نویسنده یهودی در ادامه این گزارش درباره عوامل دیگر این هراس نوشت: اسرائیل با مجموعه ای از تهدیدهای وخیم روبرو است بطوریکه از طرف شرق ایران با جدیت طرحهای هسته ای خود را پیش می برد؛ این امر به همراه اظهارات شدیدا ضدصهیونیستی رئیس جمهور ایران برای نابودی اسرائیل، رهبران سیاسی و نظامی اسرائیل را به هراس انداخته است.
موریس از جمله دیگر دلایل نگرانی شهروندان اسرائیلی را فعالیت حزب الله لبنان از طرف شمال دانسته و می نویسد: حزب الله نیز که برای نابودی اسرائیل قسم خورده است، پس از جنگ سال 2006 موفق شده است که دوباره خود را مسلح و احیا کند.
وی به اظهار نظر سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل اشاره می کند و می نویسد: هم اکنون حزب الله دارای زرادخانه ای بالع بر 30 تا 40 هزار موشک ساخت روسیه است که شمار آنها دو برابر سال 2006 است.
به نوشته این گزارش، برخی از این موشکها قادرند تل اویو و پایگاه دیمونا را که تاسیسات هسته ای اسرائیل را درخود جای داده است هدف قرار دهند و بدون تردید درصورت آغاز جنگ میان اسرائیل و ایران حزب الله از پیوستن به این جنگ در حمایت از ایران درنگ نخواهد کرد.
موریس، در ادامه به تهدیدی که اسرائیل از طرف جنوب از سوی جنبش حماس با آن مواجه است اشاره کرده و می نویسد: حماس به نوبه خود دارای زراخانه گسترده ای از موشکهای قسام و غیره است که این امر وحشتی دائمی را در میان شهروندان اسرائیل بر می انگیزد.
به اعتقاد موریس، تهدید بی درنگ دیگری که موجودیت اسرائیل را با خطر مواجه ساخته است، تهدید از داخل است. وی در اینباره می نویسد: در دو دهه گذشته اعراب اسرائیل گرایشهای جدیدی پیدا کرده اند، بطوریکه بسیاری از آنها آشکارا هویت فلسطینی را برای خود برگزیده اند؛ بسیاری از سخنگویان آنها اعلام کرده اند که وفاداری شان بیش از آنکه به اسرائیل باشد به مردم فلسطین تعلق دارد.
این تحلیلگر برجسته اسرائیلی می گوید: بسیاری از رهبران این جماعت اعراب اسرائیلی در سال 2006، بطور علنی از حزب الله حمایت کردند و همچنان نیز بر خودمختاری سرزمین خود و انحلال کشور یهودی تاکید می کنند.
موریس خاطرنشان کرده است: پیروزی اعراب در این زمینه اگرچه از نقطه نظر نظامی و در میدان نبرد بدست نخواهد آمد، اما از نقطه نظر جمعیتی با توجه به زاد و ولد زیاد اعراب، این امکان وجود خواهد داشت که به تدریج پایه های انحلال کشور یهودی تحقق یابد.
در این گزارش همچنین به گسترش اختلافات داخلی و شکافهایی که میان اعراب اسرائیلی و یهودیان اسرائیلی وجود دارد، اشاره و یاداور شده است: سال 2000 در اوایل انتفاضه دوم، هزاران جوان عرب در حمایت از برادران فلسطینی خود در خیابانهای اصلی اسرائیل دست به تظاهرات زدند، ماه دسامبر گذشته نیز اعتراضات مشابهی به وقوع پیوست بطوریکه بسیاری از یهودیان را به دلیل احتمال مواجهه با حوادث بمب گذاری بیشتر به هراس انداخت.
این نویسنده اسرائیلی در بخش دیگری از این گزارش نوشته است: اگرچه بین سالهای 1948 و 1982 ارتش اسرائیل توانست به راحتی تهدیدهای اعراب را پاسخ دهد، اما در حال حاضر برنامه هسته ای ایران و گسترش فعالیتهای سازمانهایی چون حزب الله و حماس، همچنین تشدید نارضایتهای اعراب اسرائیل از داخل، چشم انداز کاملا متفاوتی را پیش روی اسرائیل قرار داده است و همین امر باعث شده است که رهبران و شهروندان اسرائیل به هراس بیافتند و احساس کنند که جهانیان رو در روی آنها قرار گرفته اند.
موریس در پایان این گزارش تاکید کرده است: مجموعه این احساسات ناخوشایند و رعب و وحشت رهبران و شهروندان اسرائیل در نهایت باعث شد که در پایان سال 2008 شاهد واکنشی جنون آمیز از سوی اسرائیل باشیم.