دوگانگی استراتژیک ایالات متحده در قبال اسراییل

آنتی‌وار
اوباما از زمان حضورش در رقابتهای انتخاباتی قول داده بود که در صورت پیروزی در این انتخابات در سه زمینه تغییرات چشمگیری در امور حکومتی اعمال کند که از آن جمله می توان به شفاف سازی در اقدامات دولت و اعمال درست قانون در آمریکا اشاره کرد.
اظهارنظرهای باراک اوباما در مورد اینکه تمامی شهروندان آمریکایی می بایست برای انجام اقداماتشان تحت قانون اساسی این کشور پاسخ‌گو باشند، تحسین همه را در پی داشته است. او حتی در کاخ سفید دستور داده است که امور داخلی حکومتی آمریکا نیز با شفافیت کامل به اطلاع مردم این کشور رسانده شود.
اما یک سوال در این زمینه مطرح است؛ آیا خود اوباما نیز از قوانین آمریکا تبعیت می کند؟ شاید این گونه نباشد.
فکر می‏کنید اگر از اوباما درمورد کشوری در خاورمیانه که تسلیحات هسته‌ای داشته باشد، پرسیده شود، او چه پاسخی خواهد داد؟
این سوال توسط هلن توماس یک خبرنگار برجسته در اولین کنفرانس خبری اوباما در 9 فوریه 2008 پرسیده شد.
اما اوباما با طفره رفتن از پرداختن به اصل موضوع پاسخ داد: آنچه می‌دانم این است که اگر ما شاهد یک رقابت تسلیحات هسته‌ای در منطفه باشیم، هر کسی در خطر خواهد بود. یکی از اهدافم این است که به طور کلی از گسترش تسلیحات کشتارجمعی جلوگیری کنم. فکر می‌کنم این مهم است که آمریکا و روسیه در این زمینه در راس امور قرار بگیرند. اگر این اقدام انجام شود می‌توان به سراغ دیگر کشورهای هسته‌ای نیز رفت تا ذخایر هسته‌ای جهان به طور چشمگیری کاهش یابد.
این طفره رفتن اوباما در پاسخ به این سوال به همراه اقداماتی که پیشتر انجام گرفته ممکن است نشان‌دهنده چارچوب واقعی دولت جدید آمریکا(فریبکاری، افراط و حمایت از هرج و مرج) برای سیاست در قبال خاورمیانه باشد.
خوشبختانه مردم آمریکا به باراک اوباما نیار ندارند تا در مورد این گفته جیمی کارتر که اسرائیل زرادخانه‌ای با حداقل 150 تسلیحات هسته‌ای دارد، فکر کنند.
چرا اوباما در ابتدای حضورش در کاخ سفید سیاست بی‌اعتبار « دو پهلویی استراتژیک» واشنگتن را با حمایت از تسلیحات هسته‌ای اسرائیل دنبال می‌کند؟
اوباما از اینکه مقامات اسرائیل و آمریکا به طور رسمی از تایید یا رد وجود تسلیحات هسته‌ای اسرائیل امتناع می‌کنند، حمایت کرده است. در این رابطه می‌توان گفت که اوباما با انجام این اقدام قوانین داخلی آمریکا را نقض کرده است.
در آمریکا قانون متممی به نام(1976 Symington Amendment) وجود دارد که براساس آن ارسال کمک‌های خارجی آمریکا به هر کشوری که در فعالیت تجهیزات امور غنی‌سازی یا تکنولوژی هسته‌ای مغایر با امنیت بین‌الملل باشد، ممنوع است.
اسرائیل هرگز پیمان منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی( ان.پی.تی) را امضا نکرده است. اگر روسای جمهور آمریکا از این قانون حاکم در آمریکا تبعیت کنند، طبیعتا کمک‌های میلیارد دلاری سالانه آمریکا به اسرائیل نباید انجام شود چون تحت این قانون فعالیت‌های هسته‌ای اسرائیل امنیت خاورمیانه را در خطر قرار داده است و باعث ایجاد رقابت تسلیحاتی در این منطقه شده است.
روسای جمهور آمریکا بر این باورند که تسلیحات هسته‌ای اسرائیل اصلا وجود خارجی ندارد بنابراین کنگره آمریکا می‌تواند به طور قانونی به تصویب کمک های مالی به اسرائیل ادامه بدهد.
اما این باور غلط برملا شده است. چون جیمی کارتر، رئیس جمهور اسبق آمریکا اعلام کرده که اسرائیل به خاطر تسلیحات هسته‌ای خود استحقاق کمک های آمریکا را ندارد.
قرار دادن مدارک غیرمحرمانه در مورد توانایی‌های هسته‌ای اسرائیل بر روی میز مذاکره با ایران و تایید تسلیحات هسته‌ای اسرائیل از سوی آمریکا می‌تواند حس نیت واشنگتن را به ایران نشان بدهد.
ایران کشوری است که معاهده ان.پی.تی را امضا کرده است و بارها اجازه بازرسی‌های گسترده از تاسیسات هسته‌ای غیر نظامی خود را داده است و مشخص شده که ایران برنامه هسته‌ای نظامی ندارد. اما با این حال عده‌ای بر این موضوع تاکید دارند که ایران در حال توسعه تسلیحات هسته‌ای است.
اگرآمریکا به موضع خود در مورد جلوگیری از بحث درباره تسلیحات هسته‌ای اسرائیل ادامه بدهد، قطعا سیاست‌گذاران آمریکا برای متقاعد کردن مردم جهان و هم پیمانانش در اعمال موضع خصمانه و سخت علیه ایران زمان سختی را در پیش خواهند داشت.
مذاکره کنندگان منطقه‌ای و آمریکا باید این حقیقت را بپذیرند زمانیکه اسرائیل زرادخانه های هسته‌ای دارد، این امر انگیزه‌ای می شود که دیگران به دنبال بازدارندگی هسته‌ای باشند.
به نظر می‌رسد که اوباما به برتری هسته‌ای اسرائیل متعهدتر است تا توصیف آن به عنوان عاملی برای گسترش تسلیحات کشتارجمعی.