فلسطین و روز قدس (بخش اول)
دکتر حسین علایی
هر ساله با فرا رسیدن جمعه آخر ماه مبارک رمضان، فرصتی ایجاد میشود تا مردم جهان بخصوص مسلمانان، بتوانند به بزرگترین فاجعه بشری که به صورت روزانه از سوی رژیم صهیونیستی در سرزمینهای اشغالی فلسطین، انجام میگیرد بیندیشند و برای برون رفت از این شرایط وحشتناک چارهای بیندیشند. روز قدس را بنیانگذار انقلاب اسلامی، نه تنها برای همدردی با مردم مظلوم فلسطین از خود به یادگار گذاشتند، بلکه آن را به عنوان یک راهبرد اساسی و بسیج همه ملتها را به عنوان تنها راه آزادی فلسطین، پیش روی آزادگان جهان قرار دادند. حال مناسب است تا نگاهی به موضوع فلسطین و برنامههای آمریکا و اسرائیل برای سلطه بر مردم فلسطین، افکنده شود.
اکنون نزدیک به شصت سال از اشغال سرزمین فلسطین و تشکیل رژیم جعلی اسرائیل به دست دولت انگلیس میگذرد. اشغال سرزمین حاصلخیز فلسطین و قدس شریف، بزرگترین، مصیبتی است که در تاریخ معاصر، با دسیسههای استعمار، بر امت اسلامی وارد شده است. تاکنون صهیونیستها توانستهاند بیش از هشتاد درصد از مساحت سرزمینهای فلسطینی را به اشغال خود در آورند. هدف از اشغال این سرزمین استراتژیک، در کنار دریای مدیترانه، انتقال مشکل یهودیان، از اروپا به سرزمینهای اسلامی و پیشگیری ازتاسیس حکومتهای قدرتمند مسلمانان در خاورمیانه بوده است که براساس یک طرح چند جانبه و پیچیده از سوی قدرتهای استعمارگر به مرحله اجرا در آمده است. هدف دیگری که آمریکا پس از تأسیس این رژیم دنبال کرده است، استفاده از فضای فلسطین اشغالی به عنوان مهمترین سرپل نظامی خود در خاورمیانه بوده است تا بتواند از طریق آن، به طور مرتب کشورهای خاورمیانه را تحت فشار سیاستهای خود در آورده و یا سرنوشت آنها را بدست گیرد.
از سال 1948 تاکنون که پایههای رژیم اشغالگر قدس محکم شده است، به طور مرتب، درگیریها و تنشها در خاورمیانه رو به تزاید بوده است و هم اکنون نیز مهمترین عامل و اساس چالش در خاورمیانه، وجود رژیم صهیونیستی و حل نشدن مسئله فلسطین میباشد. مردم فلسطین در طی چند دهه گذشته، مصیبتهای زیادی را تحمل کرده و روزگاران پرتنشی را با آزمونهای گوناگون از سر گذرانیدهاند، تعداد زیادی از آنان، از خانه و کاشانه خود بیرون رانده شده و آواره گشتهاند. میلیونها فلسطینی در شرایط بسیار بد و به صورت پناهنده در غربت و در سایر کشورها در اردوگاههای موقت بسر میبرند. فلسطینیهای ساکن در درون سرزمینهای اشغالی نیز، هر روز شاهد قتل عام عزیزان و کسانشان هستند. آنها مشاهده میکنند که چگونه و به صورت روزانه، خانه و کاشانه کسانی که به مقاومت در برابر این رژیم خونخوار میاندیشند و ایستادگی میکنند بر سر زنان و کودکان و کهنسالان آن دیار خراب میشود. الان اسرائیل مظهر شیطان، ترور، خشونت و قساوت در اذهان مردم جهان است.
اسرائیل در این دوران، سبُعیّت و بیرحمی نسبت به فلسطینیان را به بالاترین حد خود رسانده و نسلکشی فراوانی از آنان انجام داده است. قتل عام مردم اردوگاههای صبرا و شتیلا به دست شارون، یکی از نمونههای ماندگار این وحشیگریها و جنایات این رژیم سفاک است. امروز هم فلسطین عرصه قساوتآمیزترین جنایات بشری از سوی صهیونیستهای بیگانه و غاصب، بر علیه صاحبان مظلوم آن است و فجیعترین ستمها به صورت علنی و باشیوهای استثنایی و مستمر، از سوی رژیم صهیونیستی علیه مردمانی که سرزمینشان را تصاحب کرده است، انجام میگیرد. ظرف یک سال گذشته صدها تن از مردم فلسطین فقط در نوار غزه به شهادت رسیدهاند و بیش از چند هزار تن از آنها نیز زخمی شدهاند و دهها تن از مردم و مسئولین مقاومت، هم گرفتار زندانهای مخوف آن رژیم شدهاند به طوری که هم اکنون بیش از ده هزار فلسطینی در شرایط بسیار سخت در زندانهای اسرائیل بسر میبرند. این جنایتها، در حالی صورت میگیرد که اسرائیل به طور مرتب، تحت حمایتهای تسلیحاتی، علمی، صنعتی و مالی شیطان بزرگ قرار میگیرد و آمریکا مانند قیّم و مدافع و کارپرداز این رژیم در جهان، عمل میکند.
اینکه چرا اسرائیل، اینقدر برای آمریکا و دنیای غرب اهمیت دارد، برای مردم جهان، همیشه مورد سؤال بوده است؟ اما پاسخ این پرسش روشن است! رژیم اشغالگر قدس در واقع یک منطقه مهم و قطعه استراتژیک سرزمینی، برای آمریکا در قلب دنیای اسلام، محسوب میشود و اساس و ریشه نفوذ آمریکا در خاورمیانه به شمار میرود. خاورمیانهای که آمریکا تسلط بر آن و منافع انرژی آن را جزء منافع ملی خود قلمداد میکند و هماکنون اسرائیل، جبهه اول و خط مقدم نظامی آمریکا در جهان امروز تلقی میگردد.
اسرائیل از بدو تشکیل تاکنون، سیاستی، توسعهطلبانه را برای افزایش قلمرو سرزمینی خود در پیش گرفته است به طوری که علاوه بر سرزمین فلسطین، توانسته بلندیهای جولان را از سوریه و مزارع شبعا را از لبنان به اشغال دائمی خود در آورد.
طبیعی است که این سیاست منجر به یک وضعیت جنگی دائمی بین رژیم اسرائیل و مردم فلسطین و نیز کشورهای همجوار آن گردیده است.
مهمترین موضوعی را که آمریکا و اسرائیل به طور مرتب به عنوان بهانه سرکوب فلسطینیان مطرح میکنند، مسئله حفظ امنیت رژیم صهیونیستی است. این رژیم موجودیت خود را مساوی با نادیده گرفتن حق حیات فلسطینیان در این سرزمین دانسته و به طور مرتب از اقداماتی به شرح زیر برای این منظور استفاده مینماید.
سیاستهای رژیم اشغالگر قدس به منظور حفظ بقای خود:
1 - برنامهریزی برای مهاجرت نامحدود یهودیان سراسر دنیا به اسرائیل تا به این ترتیب بر حجم جمعیت خود در سرزمینهای اشغالی بیفزاید و بافت جمعیتی فلسطین را به طور کامل تغییر دهد. به طوری که در سال 1948، حدود یک صد هزار یهودی و در سال 1949 حدود دویست هزار یهودی از نقاط مختلف جهان به فلسطین اشغالی آورده شدند. فقط تاکنون بیش از یک میلیون نفر یهودی از جمهوریهای سابق شوروی به اسرائیل مهاجرت داده شدهاند. لازم به ذکر است که قبل از تشکیل رژیم صهیونیستی، جمعیت یهودیان در فلسطین، حدود پنجاه و شش هزار نفر بوده است اما در سال 1948 که اسرائیل تشکیل شد به علت مهاجرت گسترده یهودیان در سالهای جنگ دوم جهانی، در حدود 605 هزار یهودی در فلسطین ساکن شدند.
2 - احداث شهرکهای صهیونیستنشین برای اسکان یهودیان مهاجر در سرزمینهای فلسطینی و در روستاهای تخریب شده فلسطینیان به منظور تغییر هویت و میراث فرهنگی آنان، به طوری که فقط در سی سال اول تشکیل این رژیم حدود یک میلیون و دویست هزار خانه جدید برای یهودیان ساخته شده است.
3 - اخراج فلسطینیان از سرزمینهای خود و غصب سرزمینهای مردم فلسطین به منظور ایجاد فضا برای یهودیان تازه وارد، به طوریکه هم اکنون پرتراکمترین جمعیت جهان مربوط به فلسطینیانی است که بالاجبار در نوار غزه در کنار یکدیگر و در 36 کیلومتر مربع از اراضی آن، جای گرفتهاند و سرزمینشان را اسرائیل به زور از آنها غصب کرده است. هم اکنون در نوار غزه حدود یک و نیم میلیون فلسطینی زندگی میکنند. اجرای این سیاست موجب شده است که بیش از هفتاد درصد مردم فلسطین به دور از خانه و کاشانه خود در کشورهای مختلف خاورمیانه، آواره گردند. کوچ اجباری مردم فلسطین در سه مرحله و طی سالهای 1948، 1967 و 1991 روی داده است.
4 - آواره کردن میلیونها نفر از مردم فلسطین و بیرون راندن آنها از سرزمین آبا و اجدادی خود و پراکنده کردن آنها در کشورهای همجوار مثل لبنان، سوریه و اردن، لازم به ذکر است که فقط در سال 1948 (1327 هجری شمسی) بیش از یک میلیون نفر فلسطینی از سرزمینشان کوچ اجباری داده شدند که تاکنون اجازه بازگشت به وطن خود را نیافتهاند. آوارگان فلسطینی در 59 اردوگاه در کشورهای سوریه، لبنان،اردن واراضی اشغالی فلسطین به سرمیبرندو تعدادیاز آنها نیز در سایر کشورهای عربی، اروپایی و آمریکا به شکل پراکنده زندگی میکنند. جمعیت کنونی آوارگان فلسطینی در اردوگاههایمختلف جهان، حدود پنج میلیون نفر تخمین زده میشود.
5 - عدم اجازه بازگشت پناهندگان فلسطینی به سرزمینهای خویش
رژیم صهیونیستی با وجود تصویب قطعنامه 194 شورای امنیت سازمان ملل متحد در حدود بیش از 30 سال پیش، اجازه بازگشت فلسطینیان آواره را به سرزمین خود نمیدهد. این آوارگان ساکنان بیش از 531 شهر و روستای فلسطینی هستند که مجبور به ترک خانههای خود شدهاند.
6- اعلام و اجرای علنی و آشکار برنامه ترور رهبران و شخصیتهای شناخته شده فلسطینی که معتقد به مقاومت در برابر سیاستهای اسرائیل هستند و از حقوق فلسطینیان حمایت میکنند شخصیتهایی مانند شیخاحمد یاسین رهبر روحانی حماس، عبدالعزیز رنتیسی رهبر سیاسی حماس و...
7- تحت فشار دائمی گذاشتن ساکنین فلسطین، از طریق حملات مداوم هوایی و زمینی علیه آنان و ایجاد ناامنی فیزیکی و روانی در بین ملت فلسطین، به طوری که ارتش اسرائیل به طور تمام وقت مشغول ایجاد وحشت و سرکوب فلسطینیهاست. اخیراً اسرائیل علاوه بر یورش مستمر نظامی، تمام منطقه غزه را در محاصره شدید اقتصادی قرار داده و اجازه ورود کالاهای مصرفی برای مردم این شهر را نمیدهد و حتی گاهی اوقات اجازه انتقال سوخت به تنها نیروگاه برق غزه را نیز صادر نمیکند.
8 - تخریب صدها روستای فلسطینی از جمله نابودکردن تنها 400 روستا در دهه 1940 و تخریب زمینهای کشاورزی و منابع طبیعی مردم فلسطین. لازم به ذکر است که عمده اشتغال مردم فلسطین از طریق کشاورزی بوده و درآمدی جز مبادله کالاهای زراعی ندارد.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
