واکاوی در انتخابات گذشته پارلمان

در سال 1948، پس از تأسیس رژیم اسرائیل، دولت وقت سرانجام موافقت کرد که فلسطینی‌ها به عنوان اقلیت عرب موجود در این سرزمین‌ها حق مشارکت در انتخابات داشته باشند.
در حالی که «بن گوریون» تابعیت اسرائیلی و حقوق شهروندی را از آنها سلب کرده بود، برای کاهش کینه و عداوت فلسطینی‌های حاضر در سرزمین‌های اشغالی، با مشارکت فلسطینی‌ها در کنیست در چارچوب‌های تعیین شده توسط دولت موافقت شد.
فلسطینی‌ها که همه حقوق خود را بر باد رفته دیدند، مجبور شدند برای ماندن در این سرزمین‌ها، تابعیت اسرائیلی بگیرند، ولی با این وجود، حکومت نظامی همچنان بر آنها سایه انداخته بود.
در دوره نخست کنیست در سال 1949، اعراب موجود در سرزمین‌های اشغالی سه نماینده داشتند که اولی «توفیق طوبی» از گروه‌ها و احزاب ملی و «سیف‌الدین الزعبی» و «امین جرجوره» از احزاب سیاسی اسرائیلی وابسته به حزب کار برای نمایندگی در کنیست انتخاب شدند.
در دوره دوم کنیست در سال 1951 هشت نماینده عرب انتخاب شدند که دو نفر آنها توفیق طوبی و «امیل حبیبی»، نویسنده مسیحی فلسطینی از احزاب ملی و سیف‌الدین زعبی، رستم بسیونی، صالح خنیفس، فارس حمدان و جبر معدی و مسعد قسیس از احزاب اسرائیلی انتخاب شدند.
در دوره سوم کنیست در سال 1955، 9 نماینده عرب انتخاب شدند که طوبی و حبیبی از احزاب ملی و الزعبی، معدی، قسیس، خنفیس، حمدان، و همچنین یوسف خمیس و صالح سلیم سلیمان نیز از این میان وابسته به احزاب اسرائیلی بودند.
در دوره چهارم کنیست در سال 1959 تعداد نمایندگان عرب کنیست به هفت نفر کاهش یافت که عبارت بودند از توفیق طوبی از نیروهای ملی‌گرا و احمد ظاهر، محمود ناشف، لبیب ابو رکن، یوسف دیاب، یوسف خمیس و الیاس نخله.
در دوره پنجم کنیست در سال 1961 تعداد نمایندگان عرب به هشت نفر رسید. طوبی و حبیبی" از احزاب ملی و ظاهر، معدی، نخله، خمیس، خلیل جباره و دیاب عبید.
در دوره ششم کنیست در سال 1965 تعداد نمایندگان عرب به هفت نفر کاهش یافتند. حبیبی و طوبی از نیروهای ملی‌گرا و سیف‌الدین الزعبی، عبدالعزیز الزعبی، جبر معدی و الیاس نخله و دیاب عبید که وابسته به احزاب اسرائیلی بودند.
در دوره هفتم و هشتم کنیست در سال‌های 1969 و 1973 تعداد نمایندگان عرب کنیست همان هفت نفر بودند. حبیبی و طوبی از احزاب ملی‌گرا بودند که حبیبی به نفع توفیق زیاد، شاعر عرب استعفا داد و در این دوره‌ها نیز معدی، دیاب، سیف‌الدین الزعبی و عبدالعزیز زعبی و همچنین «حمد ابو ربیعه» از احزاب اسرائیلی کاندیدا شده بودند. جالب توجه است که برای نخستین بار یک نماینده عرب به نام «امل نصرالدین» که در ارتش اسرائیل خدمت کرده بود، از حزب تندرو لیکود وارد کنیست شد.
در دوره نهم کنیست، در سال 1977 تعداد نمایندگان عرب به نه نفر رسید که توفیق طوبی، توفیق زیاد و حنا مویس از احزاب ملی‌گرا و نصرالدین، حمد ابو ربیعه (که کشته شد و فرزند جبر معدی جایگزین وی شد). گفته می‌شود که ابو ربیعه توسط فرزند «جبر معدی» کشته شد که اصولاً نشان می‌دهد این نمایندگان از میان چه قشری از فلسطینی‌ها انتخاب می‌شدند. همچنین شفیق اسعد، ولید حاج یحیی و زیدان عشطه نیز از احزاب اسرائیلی انتخاب شدند.
در دوره دهم کنیست در سال 1981 تعداد نمایندگان عرب به پنج نفر کاهش یافتند که شامل طوبی، زیاد از احزاب ملی و محمد وتد، حمد خلایله، امل نصرالدین از احزاب اسرائیلی بودند.
در دوره یازدهم کنیست در سال 1984 تعداد نمایندگان عرب به هفت نفر رسیدند که شامل طوبی، زیاد و محمد میعاری از احزاب ملی، و وتد و عطسه و نصرالدین از احزاب ملی بودند.
در دوره دوازدهم کنیست تعداد نمایندگان عرب به نه نفر رسید که طوبی، زیاد، هاشم محامید، میعاری و محمد نفاع و عبدالوهاب دراوشه از احزاب ملی‌گرا بودند که دراوشه ابتدا عضو حزب کار بود ولی بعدها از آنها جدا شد و حزب عربی دموکراتیک را بوجود آورد. البته صالح طریف، نواف مصالحه و حسین فارس از احزاب اسرائیلی انتخاب شدند.
در دوره سیزدهم کنیست در سال 1992 هشت نماینده عرب در کنیست انتخاب شدند که چهار نفر آنها از احزاب ملی بودند و شامل توفیق زیاد، هاشم محامید و عبدالوهاب دراوشه و طلب الصانع می‌شد و چهار نفر نیز از احزاب اسرائیلی بودند که شامل اسعد اسعد، ولید حاج یحیی و حنا حداد و نواف مصالحه می‌شد. توفیق زیاد در همین دوره درگذشت و «صالح مرشد سلیم» جای وی را در کنیست گرفت.
در دوره چهاردهم در سال 1996 تعداد نمایندگان عرب به 12 نفر رسید که هشت نفر آنها از احزاب ملی‌گرا بودند و حتی جنبش اسلامی نیز در این انتخابات فعال شد و سه نماینده مالک دهامشه، توفیق خطیب و دکتر عزمی بشاره در ائتلاف با جبهه دموکراتیک صلح و مساوات انتخاب شدند. همچنین هاشم محامید، صالح سلیم، احمد سعد از احزاب ملی‌گرا و عبدالوهاب دراوشه و طلب الصانع از حزب دموکراتیک عربی انتخاب شدند. از احزاب اسرائیلی نیز ولید حاج یحیی، رفیق حاج یحیی و نواف مصالحه و صالح طریف انتخاب شدند.
در دوره پانزدهم در سال 1999 تعداد نمایندگان عرب کنیست به 13 نفر افزایش یافتند، 9 نفر آنها صانع، بشاره، دهامشه، خطیب، محامید، و همچنین محمد برکه، احمد طیب و محمد حسن کنعان و عصام مخول از احزاب ملی‌گرا بودند. و حسنیه جباره و صالح طریف و نواف مصالحه و ایوب قرا از احزاب اسرائیلی بودند.
در سال 2003 تعداد نمایندگان عرب کنیست به 12 نفر کاهش یافتند که در این میان برکه، مخول و طیبی و بشاره و صانع و دهامشه و همچنین جمال زحالقه و واصل طه از احزاب عربی ملی‌گرا بودند و غالب مجادله، صالح طریف و ایوب قرا و مجلی وهبی از این میان هستند.
در دوره اخیر در سال 2006 نیز اعراب توانستند 12 کرسی در کنیست به دست آورند که 9 نفر آنها مربوط به احزاب ملی بود مانند برکه، بشاره، صانع، زحالفه، طه، مجادله و سعید نفاع و حنا سوید و عباس زکور. اما از احزاب اسرائیلی می‌توان «مجلی وهبی» که جانشین وزیر خارجه شد و غالب مجادله که وزیر فرهنگ و علوم و ورزش معین شد و «نادیا حلو» و بعدها «شکیب شنان» نیز وارد کنیست شدند.