اسرائیل و مخالفت با قوانین بین‌المللی

سرانجام پس از مدت ها کشمکش و بحران سیاسی، کابینه راست افراطی رژیم صهیونیستی تشکیل شد. هر چند که به دلیل ماهیت افراطی و نژاد پرستانه ی این رژیم تفاوت چندانی بین این کابینه و دولت های قبلی وجود ندارد، اما شاهد بودیم پیش و پس از تشکیل دولت جدید مهره های کلیدی آن اعم از نخست وزیر و وزیر امور خارجه صراحتا طبل مخالف زده و منکر حقوق مشروع ملت فلسطین شدند. حال باید دید با توجه به وعده وعید های بین المللی نسبت به روی کار آمدن دولت جدید آمریکا و امکان تحولات اساسی در روابط بین المللی، آیا موضعی جدی در قبال این افراط گرایی آشکار اتخاذ می شود یا اینکه باز هم مردم فلسطین باید تاوان این امر را پرداخت کنند.
به گزارش ایسنا، روزنامه الدستور اردن در تحلیلی تحت عنوان "مخالفت با قوانین بین المللی امنیت اسراییل را محقق نمی سازد"، به بررسی پیامد های تشکیل دولت راست افراطی رژیم صهیونیستی بر فرآیند صلح خاورمیانه پرداخته است.
در این تحلیل آمده است: دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل پس از گرفتن رای اعتماد از پارلمان اسراییل (کنست) و حتی پیش از آن با قطعنامه های مشروع بین المللی، قوانین حقوق بشر، پیمان ژنو و تمامی قطعنامه هایی که با اشغال اراضی دیگر کشورها از طریق اعمال فشار و قدرت، مخالفت و بر ضرورت احقاق حقوق ملت ها در تعیین سرنوشتشان پافشاری کرده اند، مخالفت نمود و در این راستا باید به سخنرانی نتانیاهو در جلسه ی پارلمان که برای دادن رای اعتماد به دولت جدید برگزار شد، اشاره کرد. او در این نشست با پافشاری بر موضع مخالفش نسبت به راه کار تشکیل دو کشور مستقل، قطعنامه های بین المللی به ویژه قطعنامه 242 و 338 که کرانه باختری و نوار غزه را اراضی اشغال شده می داند و هم چنین قطعنامه 194 که بازگشت آوارگان فلسطینی به کشورشان را خواستار شده، تمرکز بر محور صلح اقتصادی جهت بهبود اوضاع معیشتی فلسطینیان را خواستار شد تا آنها تنها به عنوان اقلیتی در سرزمینشان زندگی کنند.
در ادامه این تحلیل آمده است: در سوی دیگر این ماجرا با اظهارات نژادپرستانه آویگدور لیبرمن، وزیر امور خارجه ی دولت جدید اسراییل روبه رو شده ایم که وجهه ی نژادپرست و زشت اسراییل را بیش از هر زمان دیگر نمایان ساخته است. او از روز اولی که هدایت وزارت خارجه ی اسراییل را بر عهده گرفت، رسما اعلام کرد که توافقنامه ها ی به وجود آمده پس از کنفرانس آناپولیس را که دولت سابق آمریکا نوامبر سال 2007 برگزار کرد، به رسمیت نمی شناسد; توافقنامه هایی که در خصوص ضرورت توقف شهرک سازی های اسراییل و تلاش جهت تحقق راه کار تشکیل دو کشور مستقل صورت گرفت. وی تنها به این اظهارات اکتفا نکرد بلکه صراحتا اعلام کرد که اسراییل از بلندیهای جولان عقب نشینی نخواهد کرد و سیاست اتخاذ شده از کنفرانس مادرید مبنی بر زمین مقابل صلح را به رسمیت نمی شناسد بلکه اجرای طرح "صلح مقابل صلح" را خواستار است.
الدستور می افزاید: باید متذکر شد که دولت های سابق اسراییل نیز بهتر از این عمل نکرده اند و تمام دوره ی حکومت خود را با دروغ و نیرنگ پیش بردند و این مساله کاملا در دولت ایهود المرت تبلور یافت که از مذاکرات به اصطلاح صلح برای سرپوش گذاری بر شهرک سازی ها، یهودی سازی بیت المقدس، حفاری ها در اطراف مسجدالاقصی و دو حمله ویرانگر به لبنان و غزه در سال های 2006 و 2008 استفاده کرد. با وجود این که طی هیچ کدام از این اقدامات نتوانست عزم و اراده ملت فلسطین را بشکند و آنها را به تسلیم پذیری مجبور سازد.
این روزنامه ی اردنی در ادامه ی تحلیلش آورده است: از نظر ما دولت های اسراییلی از زمان تشکیل رژیم صهیونیستی در سرزمین فلسطین هرگز از تجربه ها درس نگرفته و گویا تاریخ منطقه را به دقت مطالعه نکرده اند. با وجود این که عملا شاهد بودند که با در اختیار داشتن قدرت فراوان هرگز نتوانستند شرط هایشان را تحمیل کنند و امنیت و ثبات را برای شهروندانشان و یا حتی منطقه تضمین نمایند. در حالی که تجربه ها ثابت کرده که زور و قدرت هرگز موجب ایجاد صلح نخواهد شد و آنچه که صلح را ایجاد می کند به رسمیت شناختن حقوق دیگران است. این همان چیزی است که بارها به اسراییل گوشزد شده است. اسراییلی ها باید بدانند با توجه به این که برایشان ثابت شده است نمی توانند صلح و زمین را با هم به دست آورند، برای این که بخشی از منطقه باشند و به رسمیت شناخته شوند، راهی جز به رسمیت شناختن حقوق ملت فلسطین به ویژه حق آنها در برخورداری از کشوری مستقل بر اساس راهکار تشکیل دو کشور و با استناد به قطعنامه های بین المللی و طرح صلح کشورهای عربی پیش رو ندارد.
در پایان این تحلیل آمده است: اظهارات نتانیاهو و لیبرمن نیز به جهان ثابت کرد که اسراییل با تمام قطعنامه های مشروع و قوانین بین المللی مخالف است و در تلاش است تا منطقه را به جنگی بکشاند که صلح بین المللی را نیز تهدید می کند و آن چه که تصمیم گیرندگان در کمیته ی چهار جانبه ی صلح، اتحادیه اروپا و یا حتی دولت های عربی باید انجام دهند رویارویی با این اقدامات و موضع گیری های جنون آمیز و سرکوب آن پیش از شعله ور شدن آتش جنگ در منطقه است.