مشکل وجهه در افغانستان

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،‌ واشنگتن پست در گزارشی در این زمینه نوشته است: مردم افغانستان گفته‌اند که به جای کمک به شکست شبه نظامیان و آرام کردن خشونت که کشور را فرا گرفته، سربازان خارجی بیشتر، مشکلات موجود را بدتر خواهند کرد.
این اظهارات تکرار نتایج نظرسنجی‌های اخیر شبکه‌های بی.‌بی.‌سی وای‌.بی.‌سی هستند مبنی بر اینکه اگر چه 90 درصد مردم افغانستان مخالف طالبان هستند، کمتر از نیمی از آنها طرفدار آمریکا هستند که نسبت به سال قبل کاهش چشمگیری نشان می‌دهد و یک چهارم می‌گویند که حملات به سربازان آمریکا می‌تواند موجه باشد.
در این نظرسنجی‌ها، بیشتر مردم گفتند که طالبان را دوست ندارند و از حملات انتحاری که اغلب در اماکن عمومی اتفاق می‌افتد می‌ترسند؛ اما آنها همچنین درباره‌ی نیروهای ائتلاف تحت امر آمریکا با عصبانیت حرف می‌زنند و انگیزه‌های آنها را زیر سوال برده و نسبت به تلفات غیر نظامیان - حمله به خانه‌ها و دیگر بدرفتاری‌ها که از سوی سربازان آمریکایی و ناتو انجام می‌شود و آنها از آن رنج می‌برند، شکایت دارند.
واشنگتن پست می‌افزاید: عقاید منفی روز افزون نسبت به نیروهای خارجی به طور ویژه نگران کننده است، زیرا طراحان ارتش آ‌مریکا می‌گویند که آنها در حال حساب کردن روی تعامل و همکاری بیشتر با غیر نظامیان افغان به عنوان یک مکمل حیاتی برای استفاده بیشتر از سربازان و قدرت آتش علیه شبه نظامیان هستند. ناظران می‌گویند، این یاس و ناامیدی علنی چند دلیل دارد؛ یکی از آنها این است که مردم همزمان با افزایش تعداد سربازان خارجی، اوضاع امنیتی را رو به وخامت می‌بینند و به این نتیجه می‌رسند که باید یک ارتباط بین این دو باشد. دلیل دیگر این است که رهبران سیاسی افغان به ویژه حامد کرزای رییس جمهور افغانستان بمباران‌های نیروهای ائتلاف را که باعث کشته شدن غیر نظامیان شده به شدت محکوم کرده ولی در انتقاد از حملات طالبان کمتر صراحت به خرج داده‌اند. کرزای اغلب طالبان را با لفظ "برادران" خطاب می‌کند.
احمد نادر نادری، عضو کمیسیون حقوق بشر مستقل افغانستان می‌گوید:‌ مردم در حال دریافت پیام‌های ضد و نقیض هستند. آنها ویدئوهایی از بدرفتاری‌های طالبان را می‌بینند ولی دولت تنها درباره‌ی بمباران‌های نیروهای ائتلاف حرف می‌زند. آنها می‌شنوند که نیروهای آمریکایی بیشتری در حال آمدن هستند ولی ناتو نمی‌خواهد هیچ نیرویی به افغانستان بفرستد. اکنون جو سردرگمی و عدم اطمینان در افغانستان حاکم است.
درادامه‌ی این مطلب میخوانیم: حامد کرزای پس از گفت‌وگوی تلفنی اخیرش با باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، از لفاظی‌های سخت خود درباره‌ی بمباران‌های نیروهای ائتلاف عقب‌نشینی کرد و دولت‌های دو کشور توافق کردند تا همکاری نزدیک‌تری در مورد هماهنگی‌های نظامی داشته باشند. افغان‌ها علاوه بر انتقاد از سلسله تلفات جنجالی غیرنظامیان در حملات هوایی نیروهای ائتلاف، نسبت به بدرفتاری‌های سربازان خارجی نیز شکایت دارند.
بیشتر افغان‌ها می‌گویند که حل و فصل مسالمت‌آمیز مسایل با شبه نظامیان را به مبارزه نظامی شدیدتر علیه آنها ترجیح می‌دهند. بسیاری معتقدند نیروهای طالبان، هموطنان افغان آنها و مسلمان هستند و کشور سابقا مناقشات را از طریق جلسات قبیله‌یی و جوامع حل کرده است.
افغان‌ها به طور دقیق در حال پیگیری پیشرفت توافق صلح در پاکستان بین دولت پاکستان و گروهی از نیروهای طالبان در دره‌ی سوات در شمال غربی این کشور هستند. بر اساس این توافقنامه، نیروهای طالبان اقدامات خشونت آمیز خود را در ازای اجرای قانون شریعت در این منطقه کاهش خواهند داد. منتقدان در پاکستان و خارج ازاین کشور می‌گویند، این توافقنامه زمینه‌ی تحمیل ایدئولوژی دینی شبه نظامیان را در پاکستان برای گروه‌های افراطی فراهم می‌کند ولی دیگران آن را یک الگوی ممکن و تحمل برای افغانستان می‌دانند.
واشنگتن پست در بخش پایانی نوشته است: ریچارد هالبروک فرستاده‌ی ویژه‌ آمریکا به منطقه، هشدار داده که این توافقنامه ممکن است معادل تسلیم دولت باشد، اما رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا گفته است "تحت شرایط مناسب ما از قراردادی نظیر قرارداد دره‌ی سوات برای افغانستان بسیار استقبال خواهیم کرد". ناظران در افغانستان همچنین گفتند که به رغم نگرانی‌ها، بیشتر افغان‌ها هنوز خواستار ماندن سربازان خارجی هستند زیرا آنها می‌دانند که رفتن سربازان می‌تواند به بروز یک دوره‌ی جدید مناقشه داخلی، اغتشاش و جنگ سالارگرایی منجر شود.