تاریخ انتشار : ۲۴ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۰۷:۳۳  ، 
کد خبر : ۸۷۲۶۵
مواضع اصلاح‌طلبانه میرحسین در گفت‌وگو با محسن آرمین

منتظر میرحسین اصلاح‌طلب باشید

عباس توکلی مقدمه: این روزها میرحسین موسوی کاندیدای مطرح طیف اصلاح طلبی روزهای پرمشغله یی را می گذراند. وی که نزدیک به 20 سال در عرصه هنر فعالیت می کرد، سکوت دو دهه خود را رها کرده و این روزها از هر تریبونی برای بیان دیدگاه هایش استفاده می کند. سکوتی که هم خودش را آزار می داد و هم طرفدارانش را. حتی در جواب سوال خبرنگاران درباره علت سکوتش پاسخ قانع کننده یی نمی دهد. اما در روزهای اخیر، عکس و حرف هایش توانسته جای خود را در صفحات روزنامه پیدا کند. این مساله باعث شده افکار عمومی تامل بیشتری روی میرحسین داشته باشد. هرچه به روز برگزاری انتخابات نزدیک می شویم، میرحسین اشتیاق بیشتری از خود برای حضور در صحنه رقابت های انتخاباتی نشان می دهد. نکته جالب این است که اکثر کارشناسان سیاسی برنامه ریزی های انتخاباتی وی را تحسین می کنند و همگی اذعان دارند تاکنون میرحسین توانسته آرای بسیاری را به سوی خود جلب کند. محسن آرمین سخنگوی مجاهدین انقلاب اسلامی حرکت میرحسین موسوی را در رقابت های انتخاباتی حساب شده می داند. وی در این گفت وگو سعی می کند از دیدگاه های میرحسین طرفداری نکند اما می توان با خواندن این مصاحبه گرایش او را به سمت تفکرات میرحسین حس کرد.

* فکر می کنید این مدل از میرحسین موسوی بتواند برای اصلاحات رای آور باشد یا باعث پیروزی اصلاحات در انتخابات آتی شود؟
** من فکر می کنم هرچه زمان می گذرد دیدگاه ها و مواضع ایشان درباره مسائل اساسی کشور روشن تر می شود. اگر بخواهیم مقایسه یی با اولین صحبت های ایشان با سخنان اخیرشان در چند ماه اخیر داشته باشیم، متوجه خواهیم شد وی از بیان مسائل کلی به سوی مطرح کردن مسائل جزیی و شفاف تر حرکت کرده است.
این روند صحبت کردن برنامه ریزی شده است و میرحسین آگاهانه این مسیر را انتخاب کرده است. در ابتدای حضورش در عرصه رقابت ها به بیان کلیات پرداخت و سپس هرچه به زمان انتخابات نزدیک تر می شویم عقاید ایشان به صورت تفصیلی تر بیان می شود. من فکر نمی کنم مواضع میرحسین مبهم باشد. وی به گونه یی دیدگاه هایش را بیان می کند که جامعه شناخت دقیقی از ایشان و مواضعش به دست می آورد.
مخصوصاً در سخنرانی اخیرشان تقریباً دیدگاه شان را درباره عمده مسائل مورد توجه جامعه اعم از مسائل آزادی و فرهنگی و مسائلی از این قبیل مطرح کرده اند. ارزیابی من این است که هرچه زمان بیشتری می گذرد ابهام نسبت به مواضع ایشان درباره مسائل مورد توجه جامعه کمتر می شود و جامعه آشنایی بیشتری با مواضع ایشان پیدا می کند.
* حمایت طرفداران خاتمی از کاندیداتوری آقای میرحسین موسوی را چگونه ارزیابی می کنید؟
** شاخه های فکری اصلاح طلبی در قبال این انتخابات در برخی نقاط اشتراک دارند. همه طیف های فکری اصلاح طلبی معتقدند این انتخابات تنها فرصت برای تغییر و پایان دادن به مدیریت ناکارآمد کنونی است. ما باید از این فرصت حداکثر استفاده را بکنیم.
با توجه به این رویکرد هدف از شرکت در این انتخابات پیروزی است. طبعاً با توجه به این هدف، اصلاح طلبان باید روی کاندیدایی سرمایه گذاری کنند که بیشترین شانس را دارد و از آرای بیشتری برخوردار است. البته این حرف به معنای این نیست که در اصلاحات کاندیداهای متنوع و متعدد نداشته باشیم.
احزاب و گروه های اصلاح طلب باید از کاندیدای مورد نظرشان حمایت و برای او تبلیغ کنند ولی با توجه به اینکه هدف همه طیف های فکری اصلاح طلبی، تغییر وضعیت موجود است باید با سازوکارهای مشخصی که مورد توافق همه هست، از میان کاندیداهای موجود یکی را انتخاب کنند.
من معتقدم هنوز فرصت برای اجماع وجود دارد و دیر نشده است. حالا با این مقدمه به سوال شما جواب می دهم. پاسخ سوال شما این است که آن بخشی از اصلاح طلبان که از میرحسین موسوی حمایت می کنند، میرحسین را واجد شخصیت پیروزی می بینند. و آن بخش از اصلاح طلبان که از کروبی حمایت می کنند، طبعاً نظرشان این است که وی شانس پیروزی بیشتری نسبت به سایر کاندیداهای اصلاح طلب در انتخابات اخیر دارد.
به نظر من اصلاح طلبان هنوز فرصت دارند درباره یک کاندیدا به نظر واحد برسند. تصور می کنم اوایل خرداد وقت مناسبی برای اجماع میان اصلاح طلبان است. ما باید بر اساس ساز و کار معقول و منطقی و با استفاده از نظرسنجی که مورد اعتماد کاندیداهای اصلاح طلبی است، کاندیدای اصلی اصلاح طلبی را مشخص کنیم. در این حالت، کاندیداهای دیگر باید به نفع وی از صحنه رقابت انتخاباتی کنار بروند.
* شما اوایل خرداد را برای اجماع اصلاح طلبان مناسب می دانید. فکر نمی کنید دیر باشد؟ به نظر شما اصولگرایان با سنگ اندازی هایشان اجازه اجماع میان اصلاح طلبان را در مدت دو هفته مانده به انتخابات می دهند؟
** اساساً تنوع و تکثر در اصلاح طلبان باعث شده ما فضای سیاسی کشور را در دست بگیریم. در حال حاضر، در هر محفلی که بحث انتخابات وجود دارد، بحث درباره کاندیداهای اصلاح طلب است. این امر باعث شده جامعه فرصتی را برای آشنایی با دیدگاه ها و مزیت ها و معایب کاندیداهای اصلاح طلب پیدا کند. من معتقدم روزهای اول خردادماه برای اجماع دیر نیست. 
کاندیداها تا آن زمان به طرح دیدگاه های خودشان و نقد عملکرد حاکم می پردازند و اول خرداد پس از تعیین کاندیدای نهایی اصلاح طلبان، احزاب و گروه ها موظف هستند پشت سر کاندیدای نهایی حرکت کنند. من فکر نمی کنم دیر باشد. البته در آن زمان، ما دست رو دست نمی گذاریم و اجازه نخواهیم داد جناح رقیب با استفاده از ترفندهایش مانع از اجماع شود.
* آیا امکان تحقق شعارهای میرحسین وجود دارد؟
** ما باید درک درستی از صحبت های ایشان داشته باشیم. تمام صحبت های وی شعار و وعده نیست بلکه اکثر صحبت های وی مربوط به بیان دیدگاه های ایشان درباره مسائل مختلف است. نسل سوم و چهارم انقلاب شناختی از ایشان ندارند. وی دیرهنگام وارد رقابت های انتخاباتی شده است.
بنابراین میرحسین ناگزیر است دیدگاه هایش را درباره مسائلی که مورد توجه جامعه است، مطرح کند. جامعه ما مخصوصاً نسل جوان، پیش از آنکه درباره برنامه کاندیداها سوال داشته باشد، به منش و هویت فکری کاندیدا اهمیت می دهد. میرحسین موسوی سعی کرده برنامه ها و شعارهای انتخاباتی اش را هنگام بیان دیدگاه هایش مطرح کند.
مثلاً ایشان در صحبت هایش گفته طرفدار تلویزیون خصوصی است. طبعاً منظور وی این نیست اگر به قدرت برسد صدا و سیما را خصوصی می کند و انحصار دولتی را در این زمینه پایان می دهد زیرا طبق قانون اساسی انجام این امر از اختیارات رئیس دولت نیست. این گونه صحبت ها را باید جزء دیدگاه های ایشان به حساب آورد. ما باید میان دیدگاه میرحسین و شعارهایش تفکیک قائل شویم و مواردی را که در حیطه اختیارات میرحسین موسوی نیست جزء شعارهای وی تلقی نکنیم. مثلاً جمع آوری گشت ارشاد جزء اختیارات رئیس جمهوری است زیرا به طور طبیعی و متعارف وزیر کشور جانشین فرماندهی نیروی انتظامی است و می تواند گشت های ارشاد را جمع آوری کند. بنابراین دادن چنین وعده یی منطقی و قابل اجرا است و این گفته ها را می توان جزء شعارهای وی محسوب کرد.
* آیا افرادی که در ستاد میرحسین موسوی در حال فعالیت هستند توانایی اجرای برنامه های ایشان را در صورت پیروزی دارند؟
** قبل از پاسخ به این سوال، باید به این سوال جواب دهیم که آیا می توان از ترکیب ستاد انتخاباتی میرحسین به کادر اجرایی و همکاران وی در هیات دولت در صورت پیروزی پی برد؟ نمی خواهم بگویم هیچ یک از افراد حاضر در ستاد انتخاباتی میرحسین در هیات دولت احتمالی ایشان حضور ندارند بلکه منظور من این است لزوماً نمی توان از افراد حاضر در ستاد انتخاباتی ایشان، به همکاران وی در هیات دولت احتمالی پی برد. به نظر من این نتیجه گیری دقیقی نیست. من نمی توانم درباره کادر اجرایی ایشان اظهارنظر کنم زیرا نمی دانم میرحسین در صورت پیروزی از چه افرادی برای هیات دولتش دعوت خواهد کرد. بنابراین اظهارنظر درباره توانایی افرادی که نمی شناسم کار عبث و بی موردی است. مثلاً هیات دولت خاتمی، لزوماً از کسانی نبودند که در ستاد انتخاباتی ایشان فعالیت می کردند. برخی افراد هیات دولت خاتمی، فعالیتی در ستاد انتخاباتی ایشان نداشتند.
* ارزیابی شما از فعالیت ستاد میرحسین موسوی چیست؟
** اکثر اعضای ستاد میرحسین موسوی تجربه کافی در تبلیغات انتخاباتی ندارند و در این زمینه در دوره های گذشته فعال نبودند. آنها از تجربه کافی برخوردار نیستند. البته برخی از آنها در این زمینه کاملاً باتجربه عمل می کنند.
* نقطه ضعف و قوت عملکرد ستاد میرحسین را در چه می دانید؟
** اگر ما نقدی بر عملکرد ستاد آقای میرحسین موسوی و کروبی داشته باشیم با خودشان مطرح می کنیم و آنها را رسانه یی نمی کنیم. سوال قبلی تان را نباید جواب می دادم. (باخنده)
* اشکال نداره. از این بحث خارج می شویم. به نظر شما آیا آقای میرحسین موسوی توانایی به صحنه آوردن آرای خاموش را دارد؟
** آقای خاتمی ظرفیت فوق العاده یی در به صحنه آوردن آرای خاموش داشتند. فکر می کنم هیچ یک از کاندیداهای مطرح برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری چنین ظرفیتی را ندارند. اما این مساله به این معنا نیست که نباید در این زمینه هیچ گونه کاری انجام داد. کروبی و میرحسین موسوی به طور نسبی، ویژگی هایی را در به صحنه آوردن آرای خاموش دارند.
من معتقدم این دو کاندیدا با توجه به شعارهایی که مطرح کردند، به طور نسبی می توانند در قانع کردن بخشی از آرای خاموش برای حضور در پای صندوق های رای موفق عمل کنند. باید این را در نظر داشته باشیم که آرای خاموش، دارای دیدگاه و نگرش یکسانی نیستند. ما شرکت نکردن بخشی از جامعه را در انتخابات، آرای خاموش می نامیم، در صورتی که این گروه، به هیچ عنوان شبیه یکدیگر نیستند. برخی از این افراد دغدغه شخصی و فردی دارند که آن را، بر دغدغه های عمومی ترجیح می دهند. برخی دیگر، که رابطه نزدیکی با انقلاب و امام دارند، به خاطر نابسامانی های اخیر دچار سرخوردگی شده اند. این افراد از یک جنس نیستند و هر کدام دلایل خاصی را برای عدم شرکت در انتخابات دارند. تصور مردم عامه این است که قشر مرفه و بالاشهرنشین ها، به خاطر برخی از علایق و سلایق فردی در انتخابات شرکت نمی کنند و از آنها به عنوان آرای خاموش نام می برند.
در صورتی که واقعیت چیز دیگری است، و افرادی که در انتخابات شرکت نمی کنند الزاماً از قشر مرفه جامعه نیستند. من معتقدم هر کدام از دو کاندیدای مطرح اصلاحات، توانایی جلب رضایت برخی از آرای خاموش را برای شرکت در انتخابات دارند. به نظر من، با توجه به تحرکات تبلیغاتی که ظرف دو هفته اخیر از آقای موسوی دیدیم، وی نسبت به سایر کاندیداها ظرفیت قابل توجهی در این زمینه دارد.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات