ارتجاع عرب، انفعال مطلق

6 کشور عرب ماموریت یافته اند سیر تحولات خاورمیانه را به سود رژیم اشغالگر صهیونیستی تغییر دهند . اسرائیل را از موضع انفعالی خارج کنند و « ابتکار عمل » را به صهیونیستها بدهند.
وزرای خارجه 6 کشور عربی قصد دارند پیش از سفر شاه اردن به آمریکا درخواست مشترکی را برای تحویل به اوباما رئیس جمهور جدید آمریکا تنظیم کنند که به موجب آن خواستار تغییر موضع رژیم صهیونیستی بازگشت به مذاکرات و پذیرش مصوبات اجلاس آناپولیس شوند . مطابق طرح کنونی قرار است این 6 کشور خواستار اقدام سریع در خصوص برگزاری مذاکرات نهایی بین تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی شوند.
در این زمینه نکات مهمی به ذهن می رسد که هر یک به تنهائی معنی و مفهوم خاصی دارد.
1ـ گردهمائی این 6 کشور نشان می دهد که آنها در اقلیت محض درون ساختار اتحادیه عرب هستند و نتوانسته اند خواسته های خود را به اتحادیه عرب تحمیل کنند. این بدان معنی است که درون اتحادیه عرب مقاومتهای جدی و موثر در این زمینه در برابر خواسته های ذلیلانه و انحرافی این 6 کشور وجود دارد . اگر چه « عمرو موسی » دبیرکل مصری اتحادیه عرب در این جمع حضور دارد اما وی و همفکرانش نتوانسته اند سایر کشورهای عرب را برای صحه گذاشتن بر این روند تاسف بار با خودشان هماهنگ سازند.
با در نظر گرفتن اینکه اتحادیه عرب 22 عضو دارد تشکیل یک گروه اقلیت شش عضوی نشان می دهد این جناح سازشکار است که در ساختار اتحادیه عرب تفرقه ایجاد کرده و سعی دارد مواضع ذلت بار خود را به حساب دنیای عرب بگذارد.
البته این پدیده در جریان برپایی دو اجلاس عربی در دوحه پایتخت قطر نیز به خوبی ثابت شده بود. ملتهای عرب به چشم خود دیدند که در بحبوحه مقاومت مثال زدنی فلسطینی ها در غزه و درست در شرایطی که اشغالگران صهیونیست با نهایت شرارت به وحشی گری علیه مردم مظلوم غزه سرگرم بودند همین رژیم های سازشکار نه تنها مانع تشکیل اجلاس سران عرب بودند بلکه حتی برای موفقیت اسرائیل درجنگ علیه غزه نیز وارد عمل شدند.
2ـ جنگ 22 روزه در غزه از یکطرف به شکست سنگین ارتش صهیونیستی منجر شد و از طرف دیگر افتخار بزرگی برای مقاومت اسلامی فلسطین به حساب آمد. انتظار می رفت رژیم های عرب یکپارچه به دفاع و حمایت از مردم مظلوم غزه بپردازند و از هر فرصتی برای مقابله با اشغالگران و تقویت جبهه فلسطین علیه اسرائیل بهره برداری کنند.اما نه تنها شاهد چنین صحنه هائی نبودیم که حتی رژیم کمپ دیویدی قاهره و دربار آل سعود برای ناکامی فلسطینی ها و درهم شکستن مقاومت درغزه به یاری اشغالگران شتافته بودند.
حتی پس از پایان جنگ نابرابر در غزه انتظار می رفت اعراب به خود آیند و برای جبران گذشته ها و به منظور تصحیح اشتباهات خود از فرصت های موجود بهره گیری نمایند و جانب ملت مظلوم ولی پیروز فلسطین را بگیرند . اما تحرکات اخیر 6 کشور عربی در جهت واگذاری ابتکار عمل به اسرائیل نشان می دهد که آنها ماموریت دارند مقاومت پیروز در غزه را تحت الشعاع طرحهای صهیونیستی قرار دهند و موضع انفعالی خود را به حساب دنیای عرب واریز کنند.
3ـ اگر چه تشکیلات خودگردان خود را مدافع منافع فلسطینی ها معرفی کرده ولی در طول جنگ 22 روزه جانب اشغالگران را گرفته بود. « محمود عباس » بارها با خشم و خروش اظهار داشت : ما به مقاومتی که باعث تشدید جنگ علیه فلسطینی ها شود احتیاج نداریم و بایستی این مقاومت در هم شکسته شود. البته این همان خواست اصلی صهیونیستهای اشغالگر بود که از حلقوم محمود عباس تکرار می شد ولی دنیا به چشم خود دید که اشغالگران مهاجم شکست خوردند و فلسطینی های مظلوم به پیروزی رسیدند.
جای تاسف است که رژیم کمپ دیویدی قاهره با همکاری صهیونیستها و عناصر اطلاعاتی فتح و تشکیلات خودگردان پس از پایان جنگ 22 روزه به شناسایی کانالهای انتقال مواد غذائی و داروئی به مردم غزه پرداختند و با انهدام آنها فشار بر 1 5 میلیون ساکنان غزه را بیشتر از گذشته تشدید کردند.
امروزه اگر چه جنگ 22 روزه علیه مردم غزه به ظاهر پایان گرفته است ولی محاصره غذایی ـ داروئی و سوختی غزه همچنان در مقیاس وسیعی ادامه دارد و این در حالیست که ویرانه های ناشی از بمباران غزه این منطقه را به سمت یک فاجعه عظیم انسانی کشانده است .
در چنین شرائطی خواسته های حقیرانه و ذلت بار 6 کشور عرب شامل کمک به مردم مظلوم غزه پایان دادن به محاصره غزه نیست بلکه فقط در چارچوب احیای مصوبات اجلاس نمایشی آناپولیس و دست بالا توقف شهرک سازی و برداشتن موانع و ایست بازرسی خلاصه می شود. مسئله اینست که اسرائیل برای سرپوش گذاشتن بر ناکامیهای خود موضع سرسختانه تری را در پیش گرفته و تمامی تعهدات گذشته را زیر پا گذاشته دقیقا درهمین شرایط شاهد نرمش و انعطاف و ذلت پذیری 6 کشور عربی هستیم که دست خود را برای مذاکره و سازش دراز کرده و از اوباما می خواهد که رژیم صهیونیستی را نصیحت کند و برای پذیرش تعهدات قبلی به مقامات جدید تل آویو توصیه نماید تا فورا به مذاکرات با اعراب رضایت دهد.
طبعا سئوال جدی در این زمینه اینست که چرا اعراب تا این اندازه دلواپسی نشان می دهند و خواستار فوریت بخشیدن و از سرگیری مذاکره با اسرائیل هستند پاسخ این سئوال روشن است . در واقع جبهه سازشکار عرب با تلخکامی احساس می کند که شکست اسرائیل در جنگ 22 روزه شکست جبهه ارتجاع عرب نیز هست . ناکامی اسرائیل شکست همه کسانی است که برای نابودی حماس و در هم شکستن مقاومت اسلامی در غزه لحظه شماری می کردند . سرافکندگی اسرائیل در جنگ 22 روزه شکست کسانی است که هزینه های جنگی اسرائیل در جنگ علیه حماس را تقبل کرده بودند و برای به تعویق انداختن آتش بس از هر اهرم فشار ممکن بهره بردند ولی باز هم نتوانستند شاهد تحقق آرزوهای شوم خود باشند و پرچم مقاومت اسلامی در غزه را به زیر بکشند.
4- فهد بن المحسن سفیر عربستان در اردن درپایان نشست 6 کشور عربی در « امان » تصریح کرده است : دولت راستگرای اسرائیل باید بداند که این وضع نمی تواند ادامه یابد.
در حقیقت پیام شاخص و حرف دل 6 کشور عرب به اسرائیل اینست که چرا اسرائیل به تلافی شکست در جنگ 22 روزه ازجبهه سازشکار عرب انتقام جوئی می کند و با لغو یکطرفه تعهداتش در قبال سازشکاران صحت موضع گیری نیروهای مقاومت اسلامی را ثابت می کند خواهشهای حقیرانه ای که متن آن ومحتوای آن در نشست های 6 کشور عربی تنظیم شده از اوباما و تیم دستیارانش می خواهد که اسرائیل را برای همکاری با سازشکاران عرب تشویق کند و به تل آویو بفهماند که سازشکاران با اسرائیل مشکلی ندارند که چنین مورد جفای اسرائیل قرار بگیرند. البته از ارتجاع عرب چنین مواضعی دور از انتظار نیست چرا که به نوشته پایگاه خبری روسیه همین کشورهای عرب در زمان جنگ 22 روزه نه تنها سکوت کردند که حتی برخی از آنها اقدام به حمایت آشکار از اسرائیل نمودند و به صهیونیست ها در جنگ علیه مردم غزه یاری رساندند!