ریسک بزرگ قاهره در مصاف با سه قطب

ماهیت حکومت مصر - بعد از دوره طلایی جمال عبدالناصر- را می توان در دو شاخص " تلاش برای حفظ بقایای ناسیونالیسم عربی-ناصری" از یک سو و " پرچمداری سازش با اسرائیل " خلاصه کرد.
به گزارش مهر، روند تاریخی تحولات پس از ناصر در مصر نشان می دهد که حاکمان مصر بعد از دوره ناصر هم می خواستند هیمنه و شکوه ناسیونالیسم عربی و حیثیت و وجهه خط مقدم بودن در مواجهه با اسرائیل را حفظ کنند و هم از مواهب سازش با صهیونیست ها در مواجهه با غرب بهره مند شوند.
همین تناقض بود که باعث شد مصر تنها کشور عربی شود که تنها سه سال بعد از جنگ 1973 با اسرائیل، انور سادات رئیس جمهور خود را در میانه کنست(پارلمان اسرائیل) در حال مصافحه و خوش و بش های دیپلماتیک با "مناخیم بگین،موشه دایان و گلدامایر" بیابد و قرارداد صلح کمپ دیوید (1979) رسما بین مصر و اسرائیل امضا شود.
البته انور سادات به دلیل عدم درک واقعیات موجود، شتابزدگی و خطای محاسبه در برقراری رابطه با اسرائیل، مورد خشم مردم مصر و گروههای اسلامگرا قرار گرفت وجان خود را از دست داد، بعد از سادات، حسنی مبارک، معاون وی زمام کشور فراعنه را به دست گرفت،" محافظه کاری شدید" و تلاش برای جبران تندروی های گذشته در فرایند سازش با اسرائیل ، در دستور کار مبارک قرار گرفت، حکومت حسنی مبارک قریب به سی سال است بر جمهوری عربی مصر تداوم یافته ، اما به نظر می رسد یک "خطای محاسبه جدید" در حکومت حسنی مبارک 80 ساله به وجود آمده است.
بر این اساس است که اهانت های کودکانه اخیر و تلاش برای ترور شخصیت سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان-که یکی از محبوبترین رهبران خاورمیانه و جهان عرب محسوب می شود- از سوی مسئولان مصری، قطعا یک ریسک بسیار بزرگ برای مبارک محسوب می شود
براین اساس است که اهانت های کودکانه اخیر و تلاش برای ترور شخصیت سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان-که یکی از محبوبترین رهبران خاورمیانه و جهان عرب محسوب می شود- از سوی مسئولان مصری، قطعا یک ریسک بسیار بزرگ برای مبارک محسوب می شود.
دولت مصر به خوبی دریافته است که بعد از جنگ سی و سه روزه لبنان (2006) و جنگ خونین غزه(2008) و همدستی علنی با صهیونیست ها در محاصره و ذبح مردم غزه، زمینه های ناآرامی های داخلی در درون مصر ایجاد شده است، همجواری مصر با غره و نزدیکی با لبنان، پیوند سه جریان " حزب الله لبنان، حماس فلسطین و اخوان المسلمین مصر" کابوس خطرناک مبارک برای پسرش جمال مبارک تبدیل کرده است، اهانت های اخیر به حزب الله را می توان فرار به جلو برای تاخیر در پیوند این سه کانون مقاومت در جهان عرب دانست.
یکی از پیامدهای اسرائیل پسند، جنجال اخبر حکومت مصر، مسدود شدن رگ حیاتی جنبش حماس(مرز مصر و غزه) است که ناگفته پیداست کاملا به نفع رژیم صهیونیستی است.
اما واکنش گروه اخوان المسلمین مصر به اتهامات دولت مصر علیه حزب الله قابل تامل است، این گروه با صدور بیانیه ای این اتهامات را "ساختگی" دانست و هدف آن را تنها فرار از بحران های داخلی و دوری از انزوای بین المللی دانست که پس از کم رنگ شدن نقش مصر در نتیجه حضور ترکیه و ایران افزایش یافت.
اخوان المسلمین در بیانیه خود عنوان کرده است : درحالی که مصر در پی همکاری با آمریکا و اسرائیل و تن دادن به هرگونه اقدام صهیونیستها در داخل با مشکلات عدیده ای مواجه شد و خشم مردم از ناتوانی حکومت در حل مشکلات اقتصادی به اوج رسید ،دولت مصر کوشید با اتهام زدن به حزب الله و ادعای مقابله با آن خود را به عنوان ابزاری همچنان کارآمد برای آمریکایی ها معرفی کند تا مبادا از رقابت با ایران و ترکیه عقب بماند.ا
اخوان المسلمین با اشاره به اینکه سیدحسن نصرالله به جهت مبارزه شجاعانه برای حقوق ملت خود وفلسطینیان درمصرنیز پایگاه مردمی برجسته ای دارد افزود : دفاع از فلسطین دفاع از امنیت ملی مصر نیز هست و تنها راهی است که حقوق تمام ملت مسلمان و عرب و به ویژه ملتهای لبنان و فلسطین را تامین می کند و عجیب است که برخی جوانان مصری و غیر مصری به دلیل حمایت ازمقاومت متهم به خرابکاری و اقدام ضد امنیت ملی مصر شوند.این گروه خواستار اتحاد لبنان، مصر ، سوریه و ایران در جهت رویارویی با طرحهای توطئه آمیز جبهه صهیونیسم در برابر مسلمانان و منافع ایشان در تمام جهان شد.
از سوی دیگر، مصر با این ریسک سیاسی جدید، به خیال خود تکه ای دیگر از پازل سازش در فلسطین را در جای خود قرار می دهد : پیوند حماس و حزب الله لبنان، از نظر حاکمان قاهره، وجهه و مقبولیت حماس در میان مردم فلسطین و افکار عمومی جهان عرب را کاهش می دهد و آن را به عنوان یک جریان وابسته و دست نشانده، معرفی می کند و طبعا وزن سیاسی "فتح"(به عنوان رقیب حماس) را افزایش می دهد، این گمانه وقتی رنگ جدیت به خود می گیرد که بدانیم مصر به زودی، میزبان نشست آشتی ملی گروههای فلسطینی خواهد بود.
از سوی دیگر،اقدامات اخیر مصر علیه حزب الله را می توان انتقام قاهره از تهران هم توصیف کرد، چرا که مصر خود را در تقسیم بندی مجازی"ایرانی-عربی" می داند و ازنظر مبارک، باید در چارچوب این تقسیم بندی، حزب الله را تضعیف و بی اعتبار کرد.
هرچند که حزب الله وجود نیروهای کمکی و لجستیکی خود برای کمک به حماس در خاک مصر را تکذیب نکرده و حتی اظهار داشته است که به کمک کردن به فلسطینی ها "افتخار" هم می کند(با وجود عدم دخالت در امور داخلی مصر) اما همین تقابل علنی دولت مبارک با "کمک به فلسطین" خود ضربه ای مهلک به مشروعیت و مقبولیت رژیم مصر در درون و بیرون مرزهای این کشور است که قطعا برای مبارک و پسرش، بدون هزینه نخواهد بود.
به گزارش مهر، همسرایی و هماهنگی مقامات رژیم صهیونیستی با مقامات مصری، علیه حزب الله لبنان و شخص سید حسن نصرالله کاملا قابل توجیه است، اسرائیل کاتس، وزیر ترابری رژیم صهیونیستی امروز درسخنانی در اورشلیم، "حسن نصرالله"، رهبر حزب الله لبنان را سزاوار مرگ دانست! وی که با رادیوی ارتش این کشور سخن می گفت، در بخشی از سخنان خود گفت: حسن نصرالله مستحق مرگ است و امیدوارم آنهائی که وظایف خود را می دانند، وی را به سزای اعمال خود برسانند".
با این اوصاف، باید منتظر نتایج گسترده این ریسک بزرگ رژیم قاهره برای مبارک و جانشین احتمالی اش شد،نتایجی گسترده که قطعا در "کوتاه مدت" خود را هویدا خواهد کرد.