یک عضو ارشد جریان اصولگرایان مستقل خبر داد: بنا به دلایلی قصد نداریم که اولا و بالذات فهرست و لیست انتخاباتی ارائه دهیم، ما لیستی را شناسایی و تهیه میکنیم اما منتظر میمانیم تا ببینیم جریانهای دیگر اصولگرا به ویژه جریانهای متشکل و متحد چه فهرستی ارائه میکنند.
عماد افروغ در گفتوگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با اعلام خبر فوق افزود: اگر لیست این جریانها با معیارهای اصولگرایی که منشور آن را منتشر کردهایم خیلی ناسازگار بود ما لیست خود را منتشر میکنیم، اما اگر تغایر و ناهمخوانی خیلی زیادی نداشت، لیست نمیدهیم.
تلاش اولیه ما تا انتخابات بیشتر معطوف به تبیین مواضع اصولگرایی است
وی با بیان اینکه تلاش اولیه ما تا انتخابات، بیشتر معطوف به تبیین مواضع اصولگرایی، آگاهیبخشی، فرهنگسازی و شفافسازی نسبت به مواضع و معیارهای اصولگرایی است، گفت: تلاش میکنیم تا زمان انتخابات مردم را با معیارهای اصولگرایی آشنا کنیم تا آنها در چارچوب اصولگرایی انتخاب صحیحی داشته باشند.
نباید به انتخابات ابزارگرایانه نگریسته شود
این استاد دانشگاه با بیان اینکه ائتلاف جنبهی ابزار دارد و هدف نیست، تأکید کرد: نباید به انتخابات ابزارگرایانه نگریسته شود، باید هدفگرایانه نگاه کنیم، مهم آن است که افراد مقبول، با صلاحیت و منطبق با معیارها معرفی شوند، بنابراین اگر ابزار ائتلاف ما را به این هدف نزدیک میکند، ابزار خوبی است.
نباید به واسطه ائتلاف لیستی بدهیم که با اصولگرایی کاملا مغایر باشد
این نمایندهی مجلس با تأکید بر اینکه قرار نیست ابزار جای هدف بنشیند، تصریح کرد: نباید به واسطه اینکه ائتلاف اهمیت دارد و ما را در رسیدن به پیروزی کمک میکند، لیستی بدهیم که کاملا با اصولگرایی مغایر باشد.
بعد از انتشار لیست دیگر جریانهای اصولگرایی تصمیم میگیریم
این عضو جریان اصولگرایان مستقل این نوع ابزارگرایی را به صلاح اصولگرایی ندانست و خاطرنشان کرد: منتظر انتشار لیست دیگر جریانهای اصولگرایی میمانیم و در مقابل این لیست است که موضوع ما نهایی میشود.
عضو جریان اصولگرایان مستقل، حزب را یکی از ضرورتهای جامعه امروزی عنوان کرد و فعالیت اقتصادی را برای احزاب لازم دانست؛ او همچنین اظهار کرد که گرفتن یارانه با فلسفه وجودی احزاب مغایرت دارد.
کشوری که در آن حزب نباشد، آگاهی سیاسی در آن متراکم نیست
حزب یک ضرورت است
عماد افروغ، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در ادامه گفتوگو با خبرنگار پارلمانی ایسنا، گفت: کشوری که در آن حزب نباشد در واقع آگاهی سیاسی در آن متراکم نیست و عقلانیت سیاسی در آن جا نیفتاده است.
وی با بیان اینکه حزب یکی از ضرورتهای جامعه امروزی است، تصریح کرد: کشوری که حزب دارد کشور دارای عقلانیت سیاسی است؛ البته نه حزب به معنای حزب دولتساخته، بلکه حزبهایی که حزب هستند؛ یعنی یک عده به عنوان گروهی داوطلبانه کنار هم جمع شدهاند، در انتخابات فعالیت دارند و به تدریج شکل گرفته و مرام و مسلک و ایدئولوژی و رهبری تعریفشده دارند.
عضو جریان اصولگرایان مستقل به وجود همیشگی حزب اشاره کرد و گفت: هر چند حزب با فعالیتهای انتخاباتی گره خورده است اما فعالیتهای تشکیلاتی معطوف به مبارزات سیاسی در تاریخ اسلام سابقهدار است، مثل خوارج، مرجعه، ابزارگرایی معاویه، تشیع در دو نحله اخبارگری و تفکر اصولیین، اشاعره و معتزله در جهان اسلام و غیره.
افروغ این پرسش را مطرح کرد که آیا خوارج، معتزله، اخوانالمسلمین، اشاعره و .. در جهان اسلام فعالیتهای سیاسی نداشتهاند؟ آیا در ایران، جامعه روحانیت مبارز، مجمع روحانیون مبارز و .. اولا تشکل یافته نیستند و ثانیا فعالیت سیاسی - انتخاباتی ندارند؟ حال ممکن است قالب یا نام حزب نداشته باشند.
وی ادامه داد: در دوران جدید نیز آبادگران، اصولگرایان، کارگزاران، مشارکت و... اینها همه شبهحزب هستند که الزاما نام حزب را روی خود نگذاشتهاند، اما این به معنای کارکرد غیرحزبی آنها نیست.
نماینده مردم تهران در مجلس، خاطرنشان کرد: اگر گروههای سیاسی عقلانیت سیاسی داشته باشند، انسان میداند، با چه کسانی و کجا طرف است و این قدر موضعگیریها دگرگون و دچار تغییر نشده و دیدگاهها دچار نوسان نخواهند شد.
افروغ افزود: بنابراین حزب یک ضرورت است؛ ما باید برویم به سمت تشکیل احزاب، البته به هر حال باید دقت نیز بشود که حزب فقط فرصت نیست، تهدید هم هست؛ چرا که وقتی احزاب در جامعه شکل بگیرند، طبیعی است که فرصت را از افراد آزادی که میخواهند، خارج از احزاب فعالیت سیاسی بکنند میگیرند یا حداقل محدودشان میکنند.
دولت میتواند شرایط را برای فعالیت احزاب تسهیل کند
نماینده مردم تهران در مجلس، با بیان اینکه دولت میتواند شرایط را برای فعالیت احزاب تسهیل کند، اظهار کرد: برای مثال تمهیداتی صورت گیرد تا ثبتشان با گرفتاریهای اداری روبهرو نشود و یا نسبت به معافیتهای مالیاتی در رابطه با فعالیتهای سالم اقتصادی احزاب قوانینی تصویب و تسهیلاتی قایل شود.
احزاب نباید به لحاظ مالی متکی به منابع داخلی و خارجی مشکوک باشند
موافق نیستم که دولت به احزاب یارانه بدهد
این نماینده مجلس ادامه داد: در این حال احزاب نباید به لحاظ مالی متکی به منابع داخلی و خارجی مشکوک باشند؛ این اتکا پیام خوبی ندارد.
افروغ با اشاره به این موضوع که احزاب، همچون سایر سرمایهداران توان فعالیت اقتصادی را ندارند و باید تسهیلاتی برایشان قایل شد، در عین حال تاکید کرد: من موافق نیستم که دولت به احزاب یارانه بدهد، چرا که اینکار با فلسفه وجودی احزاب مغایرت دارد.
یارانهها احزاب را وابسته میکند
این استاد دانشگاه افزود: احزاب به هیچ وجه نباید وابسته یا دولتساخته باشند، اما این یارانهها احزاب را وابسته میکند؛ این در حالی است که احزاب برای این ایجاد میشوند که جلوی تعدیات دولت را بگیرند.
افروغ به نیاز مالی احزاب برای شکلگیری و بقا اشاره کرد و گفت: درحالی که این منبع مالی باید، صرفا از حق عضویت اعضا تامین شود، اما از آنجا که احزاب در کشور ما نهادینه نشدهاند، افراد وقتی هم به احزاب میپیوندند چندان کمکی نمیکنند.
به گفته وی، این منبع مالی تامین نمیشود، مگر اینکه احزاب بتوانند، یک سری فعالیتهای سالم اقتصادی داشته باشند و البته تسهیلاتی نیز برایشان قایل شوند.
تخصیص اعتبار خاص با فلسفه وجود احزاب در تضاد است
عضو جریان اصولگرایان مستقل تصریح کرد: اینها برمیگردد به بسترسازیها و تعاملات مثبتی که دولت میتواند با احزاب داشته باشد؛ اما من با تخصیص اعتبار خاص برای احزاب موافق نیستم، چرا که این با فلسفه وجودی احزاب در تضاد است.
افروغ ادامه داد: شرایط باید به گونهای باشد که در نهایت احزاب به لحاظ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی روی پای خود بایستند و وامدار هیچ گروه و شخصی چه حقیقی و چه حقوقی نباشند.
شروع احزاب در دنیا از فعالیتهای انتخاباتی بوده است
این استاد دانشگاه همچنین در پاسخ به موضوع کاهش فعالیت احزاب پس از پایان انتخابات در کشور اظهار کرد: اگر احزاب به فلسفه وجودی حزب پایبند باشند، این آگاهی را دارند که حزب یک امر مستمر است و متوقف به فعالیتهای انتخاباتی نیست؛ ضمن اینکه باید اذعان کرد، شروع احزاب در دنیا از فعالیتهای انتخاباتی بوده است.
افروغ توضیح داد: این را نباید منکر شد که حزب با رقابتهای انتخاباتی شروع شد و بعد به تدریج شکل گرفته؛ یعنی پس از پایان انتخابات، آنهایی که دور هم جمع شده بودند تشکلشان را سازمان بیشتری دادند و به ابعاد مختلف آن پرداختند و فلسفه سیاسی یا ایدئولوژی، رهبری، عضوگیری، منبع مالی و مسایل دیگر مربوط به حزب را بررسی کردند و سامان دادند.
احزاب ما سازمان یافته نیستند
وی افزود: احزاب ما بنا به دلایل عدیدهای که بخشی از آن مربوط به فرهنگ سیاسی جامعه، بخشی مربوط به فرهنگ سیاسی خود گروههایی سیاسی و بخشی مربوط به ساختار اقتصادی - سیاسی جامعه است، سازمانیافته نیستند.
نماینده مردم تهران در مجلس خاطرنشان کرد: قدرتهای دولتی ایران به دلیل رابطه قدرت - ثروت، اقتصاد نفتی و نظام متمرکز برنامهریزی و تصمیمگیری، چندان متکی به گروههای اجتماعی اعم از احزاب، گروههای مدنی و طبقات اجتماعی نیستند، و قدرتهای دولتی در ایران اتکایی به گروههای سیاسی ندارند و به تبع، شرایط برای فعالیت هموارهی حزبی در کشور فراهم نیست.
افروغ با بیان این مطلب که در کشور ما برعکس است و گروههای سیاسی به دولت وابسته هستند، افزود: همین که احزاب، درخواست یارانه میکنند، حکایت از وابستگی آنها میکند و این به هیچ وجه مطلوب نیست.
وی تاکید کرد: از آنجا که حالت وابستگی وجود دارد، نباید توقع یک فعالیت حزبی ریشهای داشت؛ چرا که به هر حال دولت، متولی و کارفرمای بزرگ است، درآمد نفتی به راحتی در اختیار اوست و نیازی به گروههای خارج از خودش ندارد.
احزاب برای رسیدن به قدرت دولتی متناسب با شرایط روز تغییر موضع میدهند
نماینده مردم تهران ادامه داد: علت اینکه گروههای سیاسی ما تبدیل به حزب نمیشوند و مدام مواضع متفاوت دارند، به خاطر همین است که ثروت در دست قدرت دولتی است؛ آنها برای رسیدن به قدرت دولتی متناسب با شرایط روز تغییر موضع میدهند و به این وسیله به سرمایههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بیشتر میرسند و باز دوباره اگر شرایط تغییر کند و در فضای روحی و روانی جامعه تحولی غالب شود، بار دیگر موضع دیگری خواهند گرفت و این با تحزب مغایرت دارد.
افروغ تصریح کرد: حزب باید مرامنامه، ایدئولوژی و مسلک داشته باشد و گاهی شاهد تغییر 180 درجهای مواضع حزب نباشیم.
وی افزود: یکی از موانع نیز به همین ساختار دیوانسالاری رانتی کشور برمیگردد که امیدوارم با اجرای اصل 44 و تحقق خصوصیسازی که در این لایحه است، تا حدودی فضا به گونهای بشود که شاهد این اتکای گروههای سیاسی به قدرت دولتی نباشیم و گروههای سیاسی بتوانند، تا حدی روی پای خود بایستند.
افروغ حالت مطلوب را این دانست که احزاب متکی به حق عضویت اعضا باشند که البته چشمگیر نیست و پرداخت نمیشود و همچنین وابسته به منابع مالی مشکوک داخلی و خارجی هم نباشد و گفت: پس در این شرایط چه چارهای هست جز اینکه احزاب در کنار کار سیاسی فعالیت سالم اقتصادی نیز داشته باشند؟