سیدمسعود علوی
میلاد معظم رسول اعظم(ص) به امت عظیم اسلام، را تبریک میگوییم. در نامگذاری سال جاری و در تاکید ولی امر مسلمین بر لقب "اعظم" برای خاتمالنبیین حضرت محمد مصطفی صلیالله علیه و آله، یقینا اسراری نهفته که بر عامهی مردم و نخبگان و اندیشهمندان است که پیرامون کشف این اسرار، تدبر و تتبع و تلاش نمایند.
همانگونه که از آیات و روایات و ادعیه و معارف دین برمیآید، نام مقدس ذات اقدس احدیت را در شرایط زمانی و مکانی مختلف، بایستی با اسماء و صفات متناسب با همان شرایط خواند؛ به تبع آن میتوان نام نامی تجلی اعظم آفرینش، حضرت محمدبنعبدالله را که قرآن مجید، اطاعت از ایشان را همردیف اطاعت از خداوند برمیشمارد، در شرایط و حالات گوناگون، همراه با القاب متناسب با آن حالات و وضعیات، همراه نمود. لذا این طور برمیآید که مقام معظم رهبری با توجه به مسایل و شرایط جهانی که در سال 84 پیش آمد و بسیاری از کشورهای اروپایی با حربهی رسانه به استهزاء مقام نبوت تامهی اسلام مبادرت کردند، لقب "اعظم" را برای پیامبر عزیزمان از میان دهها لقب زیبای آن حضرت برگزیدند، چه این که "اعظم" در بردارندهی تمام صفات نیک و پسندیده است بدین معنی که هر خیر و فضیلت را که تصور کنیم پیامبر، عظیمترین آنها را دارا است و آن حضرت از تمامی آفرینش و حتی از تمام انبیاء و مقربین و از تمام امور مقدس، برتر و عظیمتر است به صورتی که خداوند متعال، تمام هستی را اندک و ناچیز میخواند؛ "متاع الدنیا قلیل"(1)، اما فقط یک تجلی وجودی پیامبر اسلام(ص) یعنی اخلاق ایشان را بزرگ و عظیم برمیشمارد؛ "انک لعلی خلق عظیم"(2)
اهل ایمان از معارف قرآنی آموختهاند که در تمامی شوون حیات، خدا و رسولش را مقدم و اولی برشمارند حتی برتر از خویشتن، به این معنی که باید برای دفاع از حقانیت و ذات پروردگار و پیامبر اعظم، حتی از جان خویش گذشت تا نام و آیین الهی و نبوی در دنیا باقی بماند؛ "النبی اولی بالمومنین من انفسهم."(3)
در جریان استهزاء انبیاء که از دیرباز بوده و اکنون نیز ادامه دارد خود آن بزرگواران به سعهی صدر "الم نشرح لک صدرک"(4) و گذشت و کرامت " و اذا مروا بالغو مروا کراما"(5) رفتار میکردند و مامور به صبر نیز بودند؛ "واصبر علی ما یقولون"(6) اما ما پیروان او که حتی خودمان مجاز به خطاب نمودن رسول خدا بدون القاب خاص آن حضرت نیستیم؛ "و ما کان محمد ابا احد من رجالکم و لکن رسول الله و خاتم النبیین"(7) نباید در برابر اهانتهایی که دشمنان دین به ساحت آن حضرت روا میدارند، سکوت کنیم.
اما به حکم "لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه"(8) پیامبر اعظم(ص) در تمام آنات حیات و همهی شوون فردی و اجتماعی، الگوی بیبدیل ماست و بایستی در برخورد با معاندین و اهانتکنندگان، شرافت نبیگونهی خویش را محفوظ بداریم، لذا در برابر اهانت به وجود مقدس رسول اعظم، یکی از راههای دفاعی، تکریم و نکو داشت نام نامی آن حضرت است همانگونه که خود رسول خدا در مقابل مشرکینی که شعار "اعل هبل" را سر میدادند مسلمانان را با تدبیری که به کار بردند از برخورد شدید و خشن پرهیز دادند و فرمودند در پاسخ آنان شعار "الله اعلی و اجل" را با صدای بلند سر دهید. بر این اساس است که مولایمان حضرت آیتالله خامنهای با نامگذاری سال جاری به عنوان پیامبر اعظم، عظمت و علو و جلال نبوی را به رخ جهانیان کشیدند و امت اسلام را به بزرگداشت و تجلیل اعظم انبیاء الهی فرا خواندند. انشاءالله با تاسی به این فراخوان عظیم، با کلام و کردار خویش اندیشهی والا و سیرهی آسمانی خاتم الانبیاء محمد مصطفی (ص) را به جهانیان بشناسانیم و اعظمیت آن حضرت را با تجلیلها و تکریمهای در خور، بنمایانیم و بدانیم که خداوند در این مقابلهها و رویاروییهای عقیدتی با مشرکین و مستهزئین، حامی ماست؛ "ان الذین یوذون الله و رسوله لعنهم لله فیالدنیا و الاخره و اعدلهم عذابا مهینا".(9) (کسانی که خداوند و رسول او را میآزارند پروردگار، 7 در دنیا و آخرت، لعنتشان کرده و عذاب خوار کنندهای برای آنان مهیا کرده است).