دو حزب سست بنیان آمریکا

مهدی مروتی
گروه دیپلماتیک: "مادلین آلبرایت" وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در زمان ریاست جمهوری "بیل کلینتون" در اظهارات اخیر خود سیاست های جرج واکر بوش و ایده‌آل گرایی وی را مورد انتقاد قرار داده است. آلبرایت معتقد است که بوش در نهایت از معادلات سیاسی کاخ سفید حذف خواهد شد.
به نظر می‌رسد با گذشت حدود 6 سال از قدرت جمهوری خواهان در ایالات متحده از سال 2000 تا کنون دموکرات‌های این کشور سعی کرده‌اند این بار در فاصله 2 سال مانده تا انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 زمینه‌های لازم را جهت شکست جمهوری‌خواهان و طیف نو محافظه‌کار فراهم کنند. پیشگام شدن "آلبرایت" در این راستا جای بسی تامل دارد. در جریان انتخابات سال 2004 میلادی ضعف دموکرات‌ها در ایجاد انسجامی منظم علیه جمهوری خواهان کاملا مشهور[مشهود] بود. افرادی مانند "جیمی کارتر"، "آلبرایت"، "بیل کلینتون"، و "آل گور" عملا پای خود را داخل میدان مبارزه نگذاشتند و تنها سعی کردند با حمایت از "جان کری" نامزد حزب خود وی را در راستای مبارزه بهتر با بوش پسر تشویق نمایند!
در برابر این افراد "هوارد دین" و "وسلی کلارک" تلاش زیادی را جهت قرار گرفتن در برابر "جرج واکر بوش" از خود نشان دادند. این تلاش‌ها در نهایت به نتیجه نرسید.
عدم انسجام اعضای حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در جریان رقابت انتخاباتی سال 2004 بسیار  مشهود بود. تناقض میان رفتارها و گفتارهای میان افراد این حزب خود را به صورت کامل نشان داد.
بین آنچه "جان ادواردن" در مناظره با "دیک چنی" بر زبان راند تا آن چه در ذهن افرادی مانند "ال گور" و "آلبرایت" می‌گذشت تفاوت زیادی وجود داشت. از سوی دیگر برخی از عقاید "جان کری" در خصوص دفاع از جنگ ویتنام و... باعث شد تا وی را بسیاری از شهروندان آمریکایی به عنوان "دموکرات دی نام" یا "DINO" بشناسند.
با مشاهده چنین تفکیک و انشعابی در میان حزب دموکرات بسیاری از هواداران قبلی این حزب در زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون از رای دادن به جان کری سر باز زدند.
عدم سازمان یافتگی موجود در میان اعضای حزب دموکرات به اندازه‌ای بود که شکاف و نقطه نفوذ لازم را برای مانور جمهوری خواهان علیه آنها را فراهم می‌ساخت.
از سوی دیگر دموکرات‌ها می‌توانستند با تکیه بر نقاط ضعف بوش پسر در دوران چهار ساله اول به راحتی به نقطه پیروزی دست یابند ولی این امر به دلیل عدم تسلط نمایندگان این حزب بر فرمولهای یک مناظره موفق به وقوع پیوست. عدم موفقیت بوش در جنگ عراق و افغانستان، سیاست‌های غلط اقتصادی نومحافظه‌کاران از جمله قطع مالیات و... جملگی حکم کلیدهایی را داشتند که می‌توانستند درهای کاخ سفید را به روی دموکرات‌ها بگشایند ولی ضعف مفرط این حزب باعث شد تا نو محافظه‌کاران جنگ طلب در راس معادلات واشنگتن تا سال 2008 حضور یابند.
هم اکنون دموکرات‌ها جهت پیروزی در انتخابات سال 2008 تلاش گسترده‌ای را آغاز کرده‌اند. در طول این مدت جرج بوش و دیگر اعضای حزب جمهوری‌خواه نیز با مشکلات و معضلات بیشتر در نظام بین‌الملل رو به رو شده‌اند و همین امر باعث شده است تا دموکرات‌ها از شانس بیشتری برای پیروزی بهره‌مند باشند.
در صورت آمدن افرادی مانند "برژینسکی"، "ال گور" و "آلبرایت" به صحنه نبرد علیه جمهوری خواهان می‌توان پیروزی دموکرات‌ها را در حدود دو سال آینده محتمل دانست. هم اکنون "هوارد دین" بار دیگر تلاش گسترده‌ای را برای سازمان بخشی به حزب دموکرات انجام داده است.
ضعف درون حزبی و عدم مشخص بودن آرا و عقاید همچنان حیات سیاسی حزب دموکرات آمریکا را تهدید می‌کند. در هر حال این دو نقاط حساسی هستند که در جریان انتخابات سال 2004، جمهوری خواهان با تکیه بر آنها توانستند حریف خود را شکست دهند.
در نهایت این که "دموکرات‌‌ها" و "جمهوری‌خواهان" هر دو به شدت ضربه‌پذیر هستند. در یکی از این دو حزب عدم انسجام درونی و در دیگری ایده‌آل گرایی افراطی بیدا می‌کند. از مجموع داده‌های موجود می‌توان نتیجه گرفت که استیلای کاخ سفید بر معادلات نظام بین‌الملل با توجه به آسیب‌پذیر بودن شدید احزاب آن هیچ گاه تحقق نمی‌یابد.