شکست منافقین!

 پژمان کریمی
گروه سیاسی ـ سربازان ارتش بلغارستان با ورود به مقر اصلی گروهک نفاق در شهر اشرف با جمع کثیری از منافقین مواجه شدند که برای جدا شدن از پیکره گروهک یاد شده، اعلام آمادگی کردند.
این خبر را پایگاه خبری بلغارستان از قول یکی از اعضای سابق منافقین منتشر ساخته است.
به گزارش ایسنا، صامتی در گفتگو با بالکان نیوز تاکید کرده است: «گروهک تروریستی منافقین در آستانه فروپاشی کامل قرار دارد.»
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، سران سازمان موسوم به مجاهدین خلق ایران که پیشتر از آن مقطع با اعلام تغییر رویکرد ایدئولوژیک خط تمایز مشی فکری خود با مبانی اسلامی و آرمان‌های انقلاب اسلامی را به روشنی ترسیم نموده بودند، اقدام به سهم‌خواهی از قدرت نمودند.
هوشیاری حضرت امام (ره) نسبت به ماهیت سران نفاق، منجر به ایزوله شدن این گروهک شد. منافقین این موضوع را تاب نیاوردند و با اعلام رسمی اتخاذ مشی مسلحانه، شروع به اقدامات زشت تروریستی کردند.
بمب‌گذاری در اماکن عمومی و ترورهای کور، ترور شخصیتهای سیاسی و فرهنگی ، جاسوسی به نفع بیگانگان در ابتدای دهه 60موجی از انزجار مردمی نسبت به منافقین را به همراه آورد.
پس از سرکوب این گروهک توسط مردم و نیروهای انتظامی و امنیتی، سران نفاق چاره‌ای جز فرار از کشور نیافتند. بدین ترتیب منافقین مدعی «حمایت از مردم و برخوردار از حمایت توده‌ها» به سوی دیکتاتور بغداد گریختند و ضمن جاسوسی به نفع استخبارات عراق، دوشادوش متجاوزین بعثی علیه سربازان مدافع وطن جنگیدند. آنها برای خوش‌آمد حاکم بغداد و تضمین بقای‌شان، در سرکوب اکراد معارض عراقی در شمال عراق و شیعیان جنوب این کشور شرکت جستند.
نفرت مردم ایران و عراق، جو اختناق حاکم بر اردوی منافقین، شکست‌های پی در پی در برابر نظام جمهوری اسلامی، سر درگمی گروهک در توجیه اعضا نسبت به آینده سیاسی و به علاوه سرخوردگی ناشی از ابزار بودن موجب این شد که پدیده ریزش در قالب یک بحران حیات منافقین را به طور جدی تهدید کند.
روند ریزش تا آنجایی پیش رفت که فارغ از دیدگاههای سیاسی، سران گروهک مجبور به جذب افرادی شدند که صرف فقر و ناآگاهی و صرف یک پیشه و وسیله برای معیشت و احیانا گشودن عقده‌های اجتماعی و روانی، خواهان پیوستن بدان‌ها بودند.
پس از سرنگونی حکومت بعث عراق، منافقین بزرگترین حامی سیاسی و نظامی خود را از دست دادند. آنها که تنها راه بقا را قرار گرفتن در سایه حمایت آمریکا می‌دانستند خیلی زود علامات سرسپردگی خود را به سوی واشنگتن نمایان ساختند. در همین راستا تاکید بر ضرورت حمله آمریکا به ایران به عنوان تنها راه سرنگونی جمهوری اسلامی ایران و محور قرار دادن پراکنش سخنان ضد ایرانی مقامات آمریکایی به منظور تخریب روحیه ملت ایران توسط تلویزیون مقاومت ملی ایران، در دستور کار منافقین قرار گرفت.
طبیعی بوده و هست که واشنگتن از وجود منافقین [به عنوان بزرگترین نیروی ضد انقلاب مسلح] صرف نظر نکند اما مسلم این است که نیروی سرخورده بدون پایگاه مردمی و توان رزمی تنها و تنها خاصیتش جاسوسی است که البته این امر نیز به سادگی ممکن نیست. قدرت اطلاعاتی و ضدجاسوسی ایران و نیروهای غیر متخصص مطرود، نمی‌تواند از به کارگیری منافقین به عنوان جاسوس،‌ دستاوردی برای واشنگتن داشته باشد.
به هر حال امروز ، منافقین به عنوان یک نیروی ضد انقلاب روی دست آمریکا مانده عملا به دلیل مرگ سیاسی، نبود پایگاه مردمی،‌ نفرات بدون انگیزه در معرض متلاشی شدن است.
الگوی منافقین که بزرگترین گروه ضد انقلاب آن هم در نوع سیاسی – شبه نظامی است، تقدیر آمیخته با شکست گروههای ضد انقلاب را یادآور می‌سازد.