شریف خسروی
سالهاست که مسئولان کشور در جایگاه منتقدان نشسته و از عدم هدفمند شدن یارانهها گلهمندند. در حالی که ابزار اصلی کار در دست دولت است، اما چرا پس از گذشت این همه سال باز هم یارانهها هدفمند نشدهاند.
پیش نیاز هدفمند نمودن یارانهها تعین خط فقر برای تعیین گروههای هدف و نیازمند دریافت یارانه است، اما مسئولان وزارت رفاه که متولی امرند، هنوز در این باره اقدام خاصی انجام ندادهاند.
ادعا میشود که سالانه بالغ بر 34 میلیارد دلار یارانه انرژی به مردم پرداخت میشود (غیرمستقیم) و مسئولان اخیرا دم از سهمیهبندی بنزین میزنند. هر چند نگارنده با سهمیهبندی مخالف نیستم، اما این اطمینان وجود دارد که سهمیهبندی از طریق افزایش کرایهها بار تورمی خود را باز هم به مستضعفان و اقشار کمدرآمد منتقل مینماید و ثروتمندان دچار مشکل نخواهند شد.
بارها وزیر محترم رفاه در مصاحبه با رسانهها اعلام داشتهاند که تعیین خط فقر امری پیچیده است و باید بسیاری از عوامل و از جمله اختلاف بین مناطق مختلف سنجیده شود. هر چند ممکن است پیچیدگیهای کار زیاد باشد، اما امری غیر ممکن نیست. در تعیین خط فقر آمده است که افراد باید از امکان استفاده مطلوب از خوراک، پوشاک، مسکن، آموزش و پرورش و بهداشت برخوردار باشند. معیارها مشخص است و قابلیت اندازهگیری آنها با «پول» نیز هست و به راحتی میتوان به تبدیل این مقولههای کیفی به کمی مبلغ مورد نیازی که فرد را در خط فقر قرار میدهد مشخص نمود و آنگاه این مبالغ کلان یارانه را بر اساس سطح درآمد مردم و با توجه به خط فقر به آنها اختصاص داد. بهتر آن است که وزارت رفاه و امور اجتماعی هر چه سریعتر در این خصوص اقدام شایستهای انجام دهد.