سرگیجه سیاسی

سهیلاجلودارزاده / عضو شورای مرکزی حزب اسلامی کار : در حال حاضر در عرصه سیاسی با فضای ابهام آلودی مواجه هستیم که فقدان نشاط سیاسی یکی از آثار آن است‏، شاید دلیل رویکرد یاد شده نیز این باشد که هنوز گروه‌های سیاسی به واسطه غیرقابل شناسایی بودن فضای جدید نتوانسته‌اند خود را با آن تطبیق دهند.
همه احزاب و گروه‌های سیاسی مهارت دارند که قوانین و رویه‌های متفاوت اما متعارف جمهوری اسلامی را مبنا و زیربنای فعالیت‌هایشان قرار دهند اما در حال حاضر این احساس که قوانین و مبانی بتوانند کارایی داشته و موثر واقع شوند وجود ندارد. به همین دلیل فضای سیاسی کشور به سرگیجه سیاسی مبتلا شده است. در دوران اصلاحات، فضای سیاسی کاملا باز بود و مخالفین می‌توانستند تمام نقطه نظراتشان را مطرح کنند و در نتیجه دولت از رقابت‌ها و مشکلاتی که پیش‌پای خود احساس می‌کرد، می‌توانست قوی‌تر شود. اخلاق، عدالت و حقیقت از مرزها و خطوط قرمز رقابت‌های سیاسی است که هر گروه سیاسی بتواند روی این مرزها حرکت کند به مخالف اجازه حرف زدن می‌دهد زیرا می‌خواهد حقیقت را بیابد و از به نقد کشیده شدن نمی‌ترسد. سیاست در سال جدید هم باید صحنه واقعی تضارب آرا باشد. حتی یک فکر هم می‌تواند تاریخ را تغییر دهد. وقتی مجموعه‌ای از عقاید را به گوشه‌ای می‌رانیم و شرایط انزوا را برایشان فراهم می‌کنیم. مضراب زیادی را برای خود به وجود آورده‌ایم. در این شرایط بحرانی کشور، کنار گذاشتن افرادی که این انقلاب را دوست داشتند و آن را برای خود می‌دانند به صلاح نیست.
در سال جدید باید شرایطی فراهم شود تا در عرصه سیاسی، خلاقیت معنا و مفهوم پیدا کند. به خاطر مصلحت نظام نمی‌توان خیلی از حرف‌ها را مطرح کرد، ولی هیچ دولتی نمی‌تواند بدون مروت، مدارا و عدالت، موفق باشد. هر دولتی که ظرفیت آن را داشته باشد که در رقابت‌ها خود را قوی کند یک دولت شایسته است و می‌تواند کشور را نجات داده و به سرمنزل مقصود برساند. در شرایطی که گفت و گوها پیرامون مساله انرژی هسته‌ای کشور، جایگاه ایران را در فضای جهانی تعیین می‌کند، کسانی که در انقلاب نقش‌آفرینی کرده‌اند. راضی نمی‌شوند که با بیان برخی مسایل، جایگاه ایران را تضعیف کنند. تلاش‌های دولت‌ها طی 27 سال گذشته نشان‌دهنده آن است که دولت‌ها این حق را می‌شناختند و مسیر خوبی را برای دستیابی به آن طی کرده‌اند و امروز هم ملت توانسته به یک درجه مطلوب دست پیدا کند.