ثبت در تاریخ کافی نیست تاریخ را باید به حرف آورد

بسم الله الرحمن الرحیم
روز سوم اسفند 1384 برای جهان اسلام، بویژه علاقمندان به اهل بیت عصمت و طهارت، روز سیاه و سختی بود. در این روز خبر انفجار حرم مطهری امام هادی و امام حسن عسکری علیهما السلام و مزار دو بانوی مجلله، حکیمه خاتون عمه حضرت امام زمان علیه السلام و نرجس خاتون والده مکرمه آنحضرت، که با توطئه مشترک آمریکا و تروریست‌ها صورت گرفت، قلوب مسلمانان و همه خدا باوران را جریحه‌دار ساخت.
موج ابراز انزجار نسبت به این جنایت بزرگ، از سرتاسر جهان اسلام برخاست و علمای همه مذاهب اسلامی اعم از شیعه و سنی این جنایت را محکوم کردند. علاوه بر مردم و علمای مسلمان، رهبران سیاسی و مذهبی کشورهای غیراسلامی و مجامع جهانی نیز تنفر خود را از این اقدام غیرانسانی اعلام نمودند و خواستار مصون ماندن اماکن مذهبی از تعرض گروه‌ها و فرقه‌های سیاسی شدند.
جنایت سامرا دارای سه لایه بود که عاملان آن تلاش می‌کردند این لایه‌ها را مخفی نگهدارند ولی عملکرد آمریکا و مزدوران تروریست دولتمردان واشنگتن آشکارتر از آن بود که ابعاد چنین جنایتی سرپوش بردار باشد.
لایه اول، ایجاد رعب و وحشت در دل شیعیان عراق با هدف وادار ساختن آنان به تسلیم شدن در برابر خواسته‌های استعماری آمریکا بود. شیعیان، دوسوم جمعیت عراق را تشکیل می‌دهند ولی همواره از حضور در حاکمیت محروم بودند. بعد از دوران حکومت مولای متقیان حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام در کوفه در نیمه قرن اول هجری که تنها دوران حاکمیت اهل بیت در عراق بود، سرزمین عراق همواره عرصه کشمکش‌های سیاسی و غلبه امویان و عباسیان تا قرن هفتم هجری بود. بعد از آن نیز عراق دست به دست بین مغول‌ها، ترک‌ها ایرانی‌ها، عثمانی‌ها و انگلیس‌ها گشت تا اینکه در اوائل قرن حاضر در سال 1311 استقلال این سرزمین از استعمار انگلیس اعلام شد و عراق به عنوان یک کشور با حکومت پادشاهی و سلطنت خاندان فیصل اعلام موجودیت کرد. وابستگی خاندان شاهی عراق به انگلیس موجب کشمکش‌های جدید شد و در سال 1332 در نتیجه یک کودتای نظامی حکومت شاهی به جمهوری تبدیل و «جمهوری عراق» اعلام شد.
در تمام این دوران‌ها شیعیان که اکثریت جمعیت عراق را تشکیل می‌دادند از حاکمیت دور بودند و حتی در دوران سه دهه حکومت حزب بعث که قسمت عمده آن به سرکردگی صدام بود همواره شیعیان تحت تعقیب و در زندان و زیر شکنجه بودند و ده‌ها هزار نفر از آنها به شهادت رسیدند. اکنون که از طریق انتخابات، شیعیان عراق اکثریت کرسی‌های مجلس را به دست آورده و طبق قانون اساسی حق دارند تصمیم گیرنده اصلی برای تشکیل دولت باشند، آمریکا اولاً با توسل به بهانه‌های انحرافی و با کم کردن کرسی‌های قانونی که با رأی مردم در اختیار ائتلاف یکپارچه شیعیان قرار گرفت، آنان را از اکثریت انداخت و ثانیاً در انتخاب نخست‌وزیر دخالت کرد و ثالثاً در مورد تعیین وزرا برای وزارتخانه‌های کلیدی اعمال نظر می‌نماید.
لایه دوم، حرمت شکنی بود. استعمارگران از قدرت معنوی شیعه در هراس هستند. ضربه‌ای که انگلیس در ماجرای تنباکو از میرزای شیرازی بزرگ و سپس در قیام استقلال عراق از میرزای کوچک خورد و ضربه ای که آمریکا در جریان انقلاب اسلامی ایران از امام خمینی دریافت کرد، این دشمنان کینه‌توز اسلام را نسبت به سرچشمه قدرتی که روحانیت شیعه دارد به تکاپو انداخته است. روحانیت این قدرت را از پیامیر اکرم و امامان معصوم دارد و آمریکا و انگلیس با اهانت به ساحت مقدس این پیشوایان الهی در صدد حرمت شکنی و از این طریق ضربه زدن به قدرت معنوی روحانیت شیعه و مرجعیت هستند.
لایه سوم،به راه انداختن جنگ مذهبی بود. عراق اگر در یک جنگ داخلی غرق شود، سود آن به جیب آمریکا و انگلیس می‌رود. این جنگ می‌تواند از طریق شعله‌ور ساختن احساسات مذهبی میان شیعیان و اهل سنت به راه بیفتد. انفجار حرم مطهر دوم امام معصوم در سامرا مناسب‌ترین بهانه بود. اگر این جنگ در می‌گرفت، قطعاً به خارج عراق نیز سرایت می‌کرد و به یک جنگ بزرگ مذهبی میان شیعه و سنی در سراسر جهان اسلام تبدیل می‌شد و زمینه را برای بهره‌برداری دشمنان اسلام چندین برابر می‌کرد. اما خوشبختانه رهبران مذهبی شیعه با هوشیاری و موضعگیری بموقع توانستند این توطئه را خنثی کنند و راه را بر آتش افروزان سوداگر ببندند. در عراق، شعله‌ور شدن احساسات مردم، موجب درگیری‌های پراکنده و حملات کوچکی به بعضی مساجد و حسینیه‌ها توسط طرفین شد ولی خوشبختانه توسط رهبران مذهبی مهار گردید.
برای پایان دادن به جراحات و معالجه‌زخم‌های بجای مانده از جنایت کم نظیر سامرا حداقل سه اقدام مهم باید صورت می‌گرفت. اول مقابله با اهداف بعدی آمریکا یعنی شعله‌ور ساختن جنگ مذهبی و ادامه قداست شکنی که تا حدودی صورت گرفت و بالنسبه موفق نیز بود. دوم مقاومت در برابر خواسته‌های استعماری آمریکا در حاکمیت عراق که بر عهده شیعیان، رهبران مذهبی و مسئولان سیاسی این کشور است. و سوم تازه نگهداشتن داغی که از رهگذر این جنایت بر دل و جان شیعیان نشسته است.
رسانه‌ها، خطبا، پیشوایان مذهبی و نویسندگان، نقش مهمی در به انجام رساندن اقدام سوم دارند و البته وظیفه بزرگی نیز در این زمینه بر عهده آنانست. این جنایب نه تنها نباید فراموش شود، بلکه هر روز باید درباره آن گفته و نوشته شود، عاملان جنایت باید معرفی شوند و حتی بعد از بازسازی حرم مطهر نیز باید این ماجرا همواره گوشزد شود تا مانع تکرار چنین جنایتی توسط آنان و امثال آنان گردد. ثبت در تاریخ، کافی نیست، تاریخ را باید به حرف آورد و فرازهای سیاه آنرا هر روز باید همچون تازیانه برگرده جنایتکاران کوبید. تهیه و انتشار ویژه‌نامه‌ای که اکنون در دست شماست، گام کوچکی است که بر همین اساس توسط جمع از همکاران در روزنامه جمهوری اسلامی برداشته شده است.
انتشار این ویژه‌نامه در ایام ولادت یازدهمین اختر تابناک آسمان ولایت، حضرت امام حسن عسکری علیه السلام، با این هدف صورت می‌گیرد که یادآور شویم غم اهانت به حرم مطهر آنحضرت و پدر بزرگوارشان همچنان بر قلوب شیفتگانشان سنگینی می‌کند و تا زمان بازسازی این حرم مطهر حتی در روز میلاد این دو امام معصوم نیز سوگواریم. همت بلند یاران و شیفتگان اهل البیت بقدری است که از همان روز فاجعه، خیل عاشقان آمادگی خود را برای بازسازی حرم مطهر اعلام نمودند. پولها و امکانات زیادی برای بازسازی هرچه با شکوهتر حرم اختصاص یافته و هیچ چیز مانع بذل مال و جان و هرچه لازم باشد برای طلوع مجدد خورشید سامرا نخواهد شد. همه در انتظار تأمین امنیت لازم هستند. اولین روز امن شدن منطقه سامرا اولین روز آغاز بازسازی حرم مطهر عسکریین خواهد بود. انشاء الله.
مدیر مسئول