بازنگری در نحوه امداد فلسطین

مجید مختاری
«یَااَیُهَا اَلذینَ ءَامَنوا اذا لَقیتُم فئَه فَاثْبتوا و اَذْکُرِو الله کَثیراً لَعَلکُم تُفلحون و أَطیعُوا اللهَ و رَسُولَه ولَاَ تَنزَعوا فَتَفْشَلوا وَ تَذهَب ریِحُکم و اَصْبروا اِِنَّ الله مَع الصَبّرین» (انفال، 45-46)
سومین کنفرانس بین‌المللی قدس و حمایت از ملت فلسطین همزمان با هفته وحدت از سوی مجلس شورای اسلامی برگزار گردید و همچون دیگر کنفرانس‌ها و همایش‌های بین‌المللی که با حضور کارشناسان و بویژه مقامات دیگر کشورها برگزار می‌شود هزینه قابل توجهی از منابع عمومی را مصروف خود ساخت.
صرف نظر از ضرورت کمک به ملت مسلمان و مظلوم فلسطین آنچه لازم به تأمل و بازنگری است نحوه کمک به این ملت می‌باشد چه اینکه از سال 1327 هجری شمسی که با شناسایی رژیم غاصب صهیونیست از سوی برخی دولت‌های غربی اولین جنگ رسمی اعراب و اسرائیل صورت گرفت تاکنون همواره ملت‌ها و بعضا دولت‌های اسلامی و عربی از کمک به فلسطین سخن گفته و کمابیش اقداماتی را نیز در این خصوص به انجام رسانده‌اند.
اما نتیجه مورد نظر هنوز حاصل نشده است گو اینکه بسیاری از عوامل و شخصیت‌ها از قبل احساسات عمومی ملتها به منافع خاصی نیز دست یافته‌اند و در سالهای اخیر این فساد به نحوه چشمگیری درون تشکیلات خودگردان فلسطین با محوریت «فتح» را نیز فرا گرفته بود و خود در شکست آن جریان و روی کار آمدن جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) تاثیر بسزایی داشت. به هر حال در اینجا هیچگونه اعتراضی بر کمک‌های مادی به فلسطین مطرح نیست و حتی بر راهکار مورد اشاره رهبر فرزانه انقلاب اسلامی مبنی بر اختصاص یک حساب ویژه‌ برای کمک به فلسطین در بودجه سالیانه هر یک از کشورهای اسلامی تاکید می‌شود، مع‌الوصف بحث در نحوه کمک‌ها و برنامه‌ریزی برای خروج از وضعیت بحرانی در این منطقه است.
براساس مبانی اسلامی اشغال بخشی از سرزمین‌های مسلمین از سوی بیگانگان تحت هیچ شرایطی پذیرفته نیست و مسلمین اعم از زن و مرد و پیر و جوان ملزمند به هر نحو ممکن برای باز پس گیری اراضی اشغالی مبادرت ورزند و چنانکه ضعفی در زمینه امکانات انسانی و لجستیکی داشته باشند درصدد فراهم ساختن تمهیدات لازم برآیند.
اما به حمایت قاطعانه و در عین حال وحشیانه غرب با محوریت دولت آمریکا از رژیم غاصب صهیونیست لازم است مبارزه با این رژیم را در بستری فراتر نگریست و دست کم برای رویارویی جدی با جنگجویان کاخ سفید برنامه ریزی نمود و این مهم تنها از رهگذر تقویت کشورهای حامی ملت فلسطین در ابعاد مختلف علمی- اقتصادی و نظامی میسر است، کشورهای ضعیف با انبوهی از مردمان فقیر قادر به مقابله با تجاوزات اهریمنان نمی‌باشند. در این میان جمهوری اسلامی ایران بالطبع از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و همزمان با پیشبرد اهداف پیش بینی شده در چشم انداز 20 ساله نظام لازم است طرح محور رژیم صهیونیستی از نقشه جهان را پی گیری نماید و در این راستا در مراحل میانی از ظرفیت ملت‌های مسلمان و توده‌های مستضعف جهان و بویژه منطقه به نحو احسن استفاده نماید.
دستیابی دانشمندان کشورمان به چرخه کامل سوخت هسته‌ای را می‌توان گامی مهم در این زمینه ارزیابی نمود و امید است به زودی با مدیریت فعال این حوزه به تولید صنعتی نیز دست یابیم و فراموش نکنیم که در حال حاضر رژیم غاصب صهیونیست دست کم از دویست کلاهک هسته‌ای برخوردار می‌باشد که خود تهدیدی جدی علیه صلح و امنیت منطقه و جهان است.
کشورهای اسلامی ضمن افزایش توانمندی خود در ابعاد مختلف از حمایت از حقوق ملت فلسطین باید کمک‌های مادی را حتی‌الامکان به صورت مستقیم بدست مردمان مظلوم فلسطین که شدیداً در مضیقه قرار دارند برسانند و کمتر صرف هزینه‌های تشریفاتی هیاتهای مذاکره کننده و اجلاس‌های تجملاتی نمایند. اقدام شجاعانه روز گذشته دختر فلسطینی در تل آویو که با انجام عملیاتی استشهادی منجر به کاهش حملات رژیم صهیونیستی در نوار غزه و ساحل غربی شد حاکی از این است که دشمنان امت اسلام همچنان زبان زور را بیشتر می‌فهمند و چنانکه مقام معظم رهبری در دیدار 17 ربیع تأکید فرمودند در مقطع سرنوشت ساز کنونی نخبگان جهان اسلام برای جهت دهی به قابلیتهای مسلمانان و مقابله با دسیسه‌های کفار از مسؤولیت مضاعفی برخوردارند. از خداوند منان اجر جزیل برای تمامی مجاهدان اسلام و مدافعان حقوق ملت‌های مسلمان- مسألت می‌نماییم.