مرکل و اصلاحات در آلمان

ترجمه: کرم نجفی
آنجلا مرکل سیاستمداری است که در تطبیق خود با شرایط و وضعیتی که در آن قرار دارد، استعداد خوبی دارد. همین چند هفته پیش بود که اعتراف کرد که در زمینه فوتبال چیز زیادی نمی‌داند و سررشته‌ای ندارد، این در حالی بود که کشورش آماده برگزاری جام جهانی فوتبال بود. اندکی بعد از آن او را در شبکه‌های مختلف می‌بینیم که به استقبال تیم آلمان رفته و با گرمی آن‌ها را تشویق کرده است و بعد از آن نیز ژست‌های مغرورانه و شاد او بعد از پیروزی‌های آلمان، نشان از انطباق او با این رشته ورزشی دارد. اما در صحنه‌جدی‌تر سیاست نیز مرکل همین ویژگی و استعداد را دارد. او در مبارزات انتخاباتی خود روی برنامه فوق لیبرالی متمرکز شده بود که با استقبال اکثریت هم‌وطنانش روبرو نبود. بنابراین برای هدایت کشورش مجبور شد با سوسیال دموکرات‌ها ائتلاف کرده و از آن‌ها در ترکیب دولت ائتلافی خود استفاده نماید. او بر اساس همین ویژگی عملی کردن برنامه خود را به روزهای بهتر و مناسبی واگذار کرد و تمام تلاش‌خود را برای مصالحه و آشتی بیش‌تر با رقیبان خود به کار گرفت و در اولین ماه‌های شروع به کارش سعی کرد در صحنه بین‌المللی دوستان و همراهانی برای دولت خود یافته و اصلاحاتی که همه مردم آلمان انتظار آن را می‌کشیدند، شروع نماید مرکل در پشت محافظه‌کاری خود سماجت و سرسختی بی‌نقض خود را پنهان کرد و گزارش نیروهای درون حزب خود را گوش داده و آن‌ها را ارزیابی کرد و امید کسانی را که در درون همین حزب منتظر لغزش و اشتباهات او بودند خط بطلان کشید.
دولت آلمان در کمتر از یک هفته سه برنامه مهم اصلاحی خود را که در چند ماه گذشته در مقام عمل امتحان خود را پس داده و مورد نقد و بررسی قرار گرفته و نواقصات آن‌ها مشخص شده بود اعلام کرد. نوسازی فدرالیسم که به سال 1949 بر می‌گشت قانون رفع تبعیض‌ها و اصلاح نظام سلامت برای مقابله با کاستی‌های آن. مخالفت‌ها و کج‌خلقی‌ها نشان داد که این تصمیم‌ها به قیمت چانه‌زنی‌ها در درون ائتلاف صورت گرفته است. دموکرات مسیحی‌ها بحث‌های خود را کنار گذاشته و سوسیال دموکرات‌ها نیز پذیرفتند که کم‌ترین مخالفت و مانعی بر سر راه اصلاحات نداشه باشند. برخلاف دولت‌های ائتلافی دیگر مثل فرانسه که در آن رییس جمهور و نخست وزیر به رغم حمایت اکثریت پارلمان در رقابت با یکدیگر هستند، دولت ائتلاف بزرگ آلمان یک اتحاد و همبستگی هر چند موقتی بین دو نیروی عمده آلمان یعنی چپ میانه و راست میانه است و این ائتلاف شاید هم در اثر اصلاحات اجباری که هم به انجام آن اذعان دارند صورت گرفته است و تحت فشار این وضعیت تحمیلی مرکل و طرفدارنش برای جلوگیری از مایوس و ناامید شدن رای دهندگان نظر دوم را برگزیده‌اند. چون مردم آلمان در انتخابات آینده کسانی را از بین دموکرات مسیحی‌ها و سوسیال دموکرات‌ها انتخاب خواهند کرد که بتوانند این مرحله حساس و مهم را به خوبی اداره نمایند.