زخم‌ها هنوز باقی است

*در حالی حماسه غرورآفرین خرمشهر را جشن می‌گیریم که معمولا کمتر به وضعیت فعلی این شهر پرداخته می‌شود. خرمشهر پیش از جنگ چه نمایی داشت؟
**اگر بخواهم سیمای مختصری از خرمشهر قبل از جنگ ارائه بدهم باید گفت که این شهر به عنوان فعا‌ل‌ترین بندر تجاری ایران در حساس‌ترین نقطه جغرافیای خاورمیانه قرار داشت. خرمشهر به طور طبیعی نیازی به موج‌شکن نداشت و اسکله‌های آن در رودخانه بودند. این شهر همچنین به شبکه سراسری راه‌آهن متصل بود. از سویی خرمشهر به همراه بندر امام تنها بنادر فعال پیش از جنگ ایران را تشکیل می‌دادند. در هر صورت خرمشهر به قطب بزرگ اقتصادی کشور تبدیل شده بود. به طوری که بسیاری از کشورهای مهم دنیا از جمله آمریکا، انگلیس، هند، ژاپن، کانادا، عراق و… در این شهر کنسولگری داشتند. امکان حمل و نقل کالاها از طریق رودخانه داخل کشور، فعال بودن فرودگاه آبادان و فرهنگ غنی مردم خرمشهر، همه و همه دست به دست هم داده و این شهر را حائز موقعیت مثبنی ساخته بود.
*شاید به خاطر همین فرهنگ غنی بود که خرمشهر هم به نماد مقاومت و پیروزی در جنگ تبدیل شد؟
**مقاومت مردم خرمشهر به نقطه عطفی در مقاومت مردم ایران تبدیل شد. حزب بعث پیش‌بینی کرده بود ظرف 3 روز خوزستان را از ایران جدا کند. اما مقاومت جانانه مردم خرمشهر این طرح را با شکست مواجه کرد. به همین دلیل دشمن با همکاری همه حامیان خارجی خود تمام لجستیک فنی و نظامی خود را فعال کرد تا این شهر سقوط کند و با از بین بردن زیرساخت‌های شهر به وسیله ادوات مهندسی به عقده گشایی پرداخت. اما پیروزی 3 خرداد نشان داد که خرمشهر یگانه همیشه آزاد است.
*تقریبأ از خرمشهر قبل از جنگ و خرمشهر در جنگ سخن گفتید، الان وضعیت خرمشهر چگونه است؟
**مردم خرمشهر انتظار دارند حداقل اوضاع به نیمه اول سال 59 برگردد. یعنی آنها راضی هستند شهر به 27 سال پیش برگردد. این واقعیت، حکایت از داستان، غم‌انگیزی دارد. مردم انتظار دارند به گذشته برگردند و شهری با آن امکانات و قابلیت‌ها داشته باشند. 100 کیلومتر از راه‌آهن اهواز –خرمشهر هنوز 27 سال پس از جنگ بازسازی نشده است. در حالی که توان مهندسی کشور آنقدر است که توانستیم طی سال‌های گذشته راه‌آهن بافق- مشهد را راه‌اندازی کنیم و راه‌آهن تهران-مشهد را دو خطه کنیم. آیا مردم خرمشهر حق ندارند، سوال کنند آیا رواست راه‌آهن خرمشهری که همیشه زمانی مبداء راه‌آهن کشور بوده است، ناقص بماند. زمانی حدفاصل اهواز – خرمشهر در کارون کشتیرانی بود اما امروز به دلیل عدم توجه، کارون به محل دفع فاضلاب شهرهای بالادستی تبدیل شده است و نه تنها آب شرب مردم به مشکل برخورد کرده بلکه به دلیل عدم لایروبی، کشتیرانی در این رودخانه نیز ناممکن شده است. با تاسف باید گفت که خرمشهر بالاترین نرخ بیکاری کشور را دارد در حالی که خرمشهر زمانی بهشت کاریابی بیکاران کشور بود. خرمشهر قبل از انقلاب، مرکز تولید، پردازش و صادرات خرما به سایر کشورها بود اما امروز به جهت عدم توجه وزارت جهاد کشاورزی، نخیلات استان نابود شده است. خرمشهر زمانی تنها شبکه زیرزمینی برق کشور بود. اما الان ایستگاه‌های توزیع برق هنوز بازسازی نشده است. نزدیک به 30 درصد فضای داخل شهر مخروبه است. فقر به حدی است که 80 درصد ساختمان‌های مردم شهرها و روستاهای این شهر در رهن بانک است و مردم به دلیل بیکاری و فقر نتوانسته‌اند اقساط خود را پرداخت کنند. بارها از دولت خواسته شده با توجه به‌ آثار روحی –روانی و عدم فراهم شدن زمینه مساعد تحصیلی، وزارت علوم سهمیه خاصی را در کنکور به این شهرستان تخصیص دهد. ما هم از آقای خاتمی و هم از آقای احمدی‌نژاد برای اینکار دستور داریم ولی سازمان سنجش اهمیتی نمی‌دهد. در خرمشهر در بخش بهداشت و درمان، انصافا بیمارستان خوبی به لحاظ فیزیکی داریم، منتها این بیمارستان باید تجهیز شود. الان بیماران برای سی‌تی اسکن وMRI باید به شهرهای دیگر بروند.
*وضعیت فرهنگی – ورزشی شهر الان چطور است؟
**قبل از جنگ خرمشهر دو زمین خیلی خوب و چمن داشت. براساس همان امکانات ما توانسته بودیم تیمی را هم در لیگ داشته باشیم. اما الان پس از 17 سال بعد از جنگ هنوز نتوانسته‌ایم استادیوم خرمشهر را احیا کنیم. این زمین‌ها هنوز مخروبه است. سازمان تربیت بدنی کشور برای این کار باید اقدام جدی انجام دهد. با توجه به اینکه ورزش می‌تواند توان روحی – روانی و همبستگی ملی را افزایش دهد، اینکار ضروری است. خرمشهر قبل از انقلاب 6 سینما داشت. در حالی که اکنون تنها یک سینما دارد که متعلق به بنیاد مستضعفان است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این زمینه هیچ اقدامی انجام نداده و لازم است به این فضاها توجه و عنایت لازم را داشته باشد.
*چه موارد دیگری وجود دارد که نیاز به توجه بیشتر مسئولین اجرایی دارد؟
**یکی از مواردی که باید به آن توجه بیشتری شود بحث فرصت‌های شغلی است و این که حتی‌الامکان فرصت‌های شغلی باید به اهالی بومی اختصاص پیدا کند.
نکته دیگر بحث راه‌اندازی شبکه فاضلاب است که هنوز به مراحل اجرایی نرسیده است. بحث آب شرب مردم این شهرستان هم موضوع دیگری است که وارد شدن زهاب‌های کشاورزی طرح‌های نیشکر باعث آلودگی آب کارون که محل تامین آب شرب مردم است شده و دولت باید نسبت به نصب دستگاه‌های آب شیرین کن اقدام کند.