معاون سازمان انرژی اتمی:
توپ در زمین اروپا است
محمد سعیدی اظهار داشت: «آنچه که در زمینه هستهای در ایران تحقق پیدا کرده ظرف هشت سال گذشته بوده است که ثمراتش را امروز شاهد هستیم. البته این فعالیتها عقبهای دارد که در سالهای گذشته در آزمایشگاههای ما و توسط اساتید و دانشمندان ما تحقق پیدا کرده است.»
به گزارش ایسنا، معاون امور بینالملل و سازمان انرژی اتمی در حاشیه همایش «فناوری هستهای، علم بومی و ثروت ملی» در جمع خبرنگاران در پاسخ به اینکه آیا پرونده هستهای ایران به آژانس باز میگردد؟ گفت: «ما پروندهای نداریم.» وی با بیان اینکه ما موضوع هستهای داریم، گفت: «اگر دنیا به دنبال تعامل و تفاهم با ما برای رسیدن به یک چارچوب روشن باشد، یکی از اقداماتی که میتواند نشان دهد حسن نیت دارد این است که شورای امنیت با پرونده (موضوع) ما درگیر نشود.» سعیدی در پاسخ به سؤال دیگری مبنی بر اینکه برخی روزنامههای آمریکایی گفته بودند که ایران قرار است فعالیتهای هستهایاش را برای رسیدن به یک تفاهم با اروپاییها آرام کند، گفت: «فعالیت هستهای کند و تند ندارد. یک مسیر معقول و عادی دارد که ما در حال طی کردن آن هستیم.» وی ادامه داد: «ما طبق برنامهمان پیش میرویم.» معاون امور بینالملل سازمان انرژی اتمی در خصوص پروژه گداخت هستهای (جوش هستهای) در ایران گفت: «جوش هستهای یک بحث کاملاً تحقیقاتی است که در دنیا هم هنوز در سطح تحقیقاتی در حال انجام است و در هیچ کجا این تحقیقات به مرحله صنعتی نرسیده است.» وی ادامه داد: «قرار است در سال 2050 موضوع گداخت هستهای به عنوان راکتورهای جدید هستهای که فقط میتواند صرفاً تولید انرژی برای مصرف برق را بکند وارد بازار شود.» سعیدی ادامه داد: «در حال حاضر در این زمینه پروژه بینالمللی متشکل از اتحادیه اروپا، روسیه، آمریکا، ژاپن، کره جنوبی و هند که با اجازه آمریکا به این پروژه وارد شد شکل گرفته است.» وی تصریح کرد: «این تلاشها برای این است که آینده دنیا از طریق جوش هستهای بتواند تأمین انرژی کند. لذا هیچ مصرف دیگری ندارد.» سعیدی با تأکید بر اینکه امروز این تلاشها در سطح صنعتی قابل تحقق است، خاطرنشان کرد: «حضرت امام خمینی (ره) یکی از آرزوهایش پیشرفت علمی جمهوری اسلامی بوده است. با اطمینان میتوانم بگویم که بخشی از این آرزو در کشورمان به لطف خداوند محقق شده است.» معاون امور بینالملل سازمان انرژی اتمی در پاسخ به سؤال ایسنا مبنی بر اینکه لاوروف وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرده است که هفته آینده شاهد تحولات بینالمللی در مسأله هستهای ایران خواهیم بود، گفت: «تصور میکنم منظورشان نشست 1+5 در وین باشد.
قرار است پیشنهاد سه کشور اروپایی بحث شود. البته توافق یا عدم توافق بر سر پیشنهاد اروپا قطعی نیست.» وی در پاسخ به این سوال که گفته میشود ایران در آستانه یک تفاهم با اروپا بر سر مساله هستهایاش قرار دارد، گفت: «تصور نمیکنم این گونه باشد. در حال حاضر همه چیز روی میز است. نمیشود گفت تفاهمی دارد صورت میگیرد. در واقع توپ در زمین آنهاست.» سعیدی خاطرنشان کرد: وی در خصوص برگزاری نشست 1+5 در وین گفت: «وین حالت مرکزیت برای بحث و تبادل نظر دارد. در عین حال تصور نمیکنم تاثیر چندانی بر روند گفت و گوها داشته باشد.» عضو تیم مذاکره کننده هستهای در پاسخ به این سوال که آیا امکانپذیر است ایران برای مدت محدودی غنیسازی را کنار بگذارد؟ گفت: «ملت ایران این اجازه را نمیدهد.»
بنابراین گزارش، معاون امور بینالملل و برنامهریزی سازمان انرژی اتمی با اشاره به پیشنهاد سه کشور اروپایی که قرار است پنجشنبه هفته جاری به بحث و بررسی کشورهای 1+5 گذاشته شود، گفته «سه کشور اروپایی باید تلاش و توجه کنند که واقعیتهای برگشتناپذیر ایران را در پیشنهاد خود لحاظ کنند؛ در غیر اینصورت پیشرفت هر نوع پیشنهادی با مشکل مواجه خواهد شد.» به گزارش ایسنا، محمد سعیدی در سخنانی در همایش «فناوری هستهای، علم بومی، ثروت ملی و تجلیل از دانشمندان جوان ایران اسلامی» که در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد، ضمن ابراز خرسندی از حضور در میان دانشجویان جوان به سه مدل مشخص در توسعه برنامههای هستهای در دنیا اشاره کرد و اظهار داشت: «یک مدل، مدلی است که کشورهای دارای این فناوری از ابتدا که این تکنولوژی را دهه 50 به دست آوردند یعنی انگلیس، آمریکا، فرانسه، شوروی سابق و چین، ترتیباتی را شکل دادند که بر اساس آن NPT و سایر موافقتهای پادمانی شکل گرفت.» وی گفت: «این کار با هدف اینکه این فناوری حساس به صورت کنترل شده و محدود به کشورهای فاقد و محروم از فناوری هستهای منتقل شود و مقررات محدود کنندهای را برای ایجاد اینکه این کشورها نتوانند در خارج از این مقررات از این تکنولوژی استفاده کنند صورت گرفت.» سعیدی گفت: «این پنج کشور در عین حال که عضو NPT هستند اما از اینکه سلاح هستهای نداشته باشند مستثنا هستند.» وی با بیان اینکه هر کشوری براساس دانش و نیروی انسانی خود تلاش کرده است این فناوری مهم و حساس را گسترش دهد، به مدلهای دستیابی به این فناوری اشاره کرد و افزود: «آمریکا مدل فیوژنهای گازی را انتخاب کرد و عمده سوخت خود را از این طریق تامین میکند.»
البته بعدها سانتریفیوژهای پیشرفتهای را به دست آوردند که از روش فیوژنهای گازی پیشرفتهتر بود.» معاون امور بینالملل و برنامهریزی سازمان انرژی اتمی با اشاره به مدلی که روسیه در فعالیتهای هستهایاش انتخاب کرده است، گفت: «روسیه نوع خاصی از سانتریفیوژها را انتخاب کرد و بر این اساس سوخت خود را تولید میکند. همچنین فرانسه از مدل آمریکا از نوع ماشینهای فیوژن گازی استفاده کرد.» این عضو تیم مذاکره کننده هستهای با اشاره به مدل دوم در استفاده از فناوری هستهای اظهار داشت: «پنج کشور دارنده فنآوری پیشرفته هستهای، کشورهایی را بطور گزینشی برای انتقال این فنآوری به آنها مثل ژاپن انتخاب کردند. ژاپن در بخش ساخت نیروگاه و تولید سوخت هستهای از آمریکا کمک گرفت. همچنین آلمان از انگلیس و فرانسه و در بخشهایی از آمریکا برای گسترش برنامه هستهایاش کمک گرفت.» سعیدی در بررسی مدلهای بکارگیری فناوری هستهای از سوی کشورهای مختلف، مساله پاکستان، هند و اسراییل را به عنوان کشورهایی که عضو NPT نیستند موضوعی جداگانه دانست.
وی به سه کشور برزیل، آرژانتین و آفریقای جنوبی در استفاده از فناوری هستهای اشاره کرد و افزود: «آفریقای جنوبی در ابتدا سعی کرد تکنولوژی ساخت نیروگاه را به دست آورد اما در مقطعی از این تکنولوژی برای به دست آوردن سلاح هستهای استفاده کرد که در میانه راه، کشورهای مدل اول از این کار آنها ممانعت کردند و در حال حاضر عمده تلاش آفریقای جنوبی بر روی تولید مواد اولیه و راکتورهای هستهای است. این کشور دو راکتور 950 مگاواتی دارد.»
وی در ادامه اظهار داشت: «آرژانتین نیز در مسیر خود به سمت سلاح هستهای حرکت کرد و تولید سوخت را برای به دست آوردن سلاح کنار گذاشت اما آرژانتین هم از این مسیر بازگشت.» عضو تیم مذاکره کننده هستهای کشورمان با اشاره به فعالیتهای هستهای برزیل گفت: «در 16 سال گذشته برزیل موضع تولید سوخت را کنار گذاشت و برای ساخت نوعی از راکتور هستهای فعالیت داشت. در عین حال برنامه سوخت را هم دنبال کرد؛ به شکلی که در چند سال گذشته در این زمینه تحقیقات موفقیتآمیزی داشته است.» وی افزود: «برزیل برای تولید سوخت صنعتی برنامهریزی کرده است. بنابراین ژاپن، برزیل، آلمان و ایران کشورهایی هستند که برنامه سوخت خود را دنبال کردند.» معاون امور بینالملل و برنامهریزی سازمانی انرژی اتمی با اشاره به تلاشی که کشورهای دارنده فناوری هستهای قبل از انقلاب برای دست یافتن ایران به این فناوری کردهاند، اظهار داشت: «آنها قصد انتقال این فناوری را به ایران داشتند اما توافقشان بر سر انتقال برنامه ساخت نیروگاه به ایران بود، نه فناوری سوخت.»
سعیدی افزود: «ایران از ابتدا به دنبال ساخت نیروگاههای اتمی بوده است نه چرخه سوخت هستهای. آنچه که در این باره مطرح میکنند نادرست است.»
سعیدی با طرح این سوال که چرا به سراغ تولید سوخت رفتیم؟ گفت: «از زمانی که قرارداد تامین سوخت اولیه بوشهر از سوی آلمانیها و قراردادی که بنا بود چینیها براساس آن تاسیسات UCF اصفهان را بطور کامل به ما تحویل دهند اجرا نشد، تجربه بدی را ما کسب کردیم. لذا تصمیم گرفتیم که در این مسیر خود با اتکا به امکانات بومی اقدام کنیم.»
وی گفت: «ایران در سال 1377 پروژه بوشهر را اجرایی کرد که تا امروز 92 درصد از آن آماده شده است.»
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
