آخرین تیر ترکش

در پی درج کاریکاتوری در یکی از روزنامه‌های سراسری و جریحه‌دار شدن احساسات برخی هموطنان ترک زبان، واکنش‌هایی اعتراض‌آمیز صورت گرفت. متاسفانه در این میان خسارت‌هایی نیز به اماکن عمومی و بیت‌المال وارد شد. در این‌باره تذکر چند نکته ضروری است.
1. توهین به فرهنگ اقوام مختلف کشور در هر پوششی باشد سزاوار نکوهش است و باید با عوامل آن برخورد شود. این باید در چارچوب قانون صورت گیرد، نه این که به بیت‌المال آسیب وارد شود و در جامعه بحران به وجود آید. این موضوع در خصوص هموطنان ترک زبان باید با حساسیت بیش‌تری همراه باشد چرا که این بزرگواران حق بزرگی بر گردن انقلاب دارند و نمی‌توانند سابقه درخشان آنان را در دوره‌های گوناگون تاریخی تاکنون نادیده گرفت.
2. محور وحدت و حرکت ما اسلام است و در تعامل خود با دیگران آیه «ان اکرمکم عندالله اتقاکم» را مدنظر قرار می‌دهیم. مطابق تعالیم اسلام عزیز آنچه موجب همگرایی و حتی برتری می‌شود ارزش‌های والای انسانی در پرتو این دین شریف است، نه رنگ و نژاد و زبان و ... ما با چنین نگاهی همه حق‌طلبان و مظلومان جهان را با خود همراه کرده و با ملت فلسطین پیوند خورده‌ایم بدون این که زبان و نژاد آن‌ها را در نظر گیریم. همچنین با چنین دیدگاهی است که ملت عراق خود را جزئی از ملت ایران می‌داند، هنگامی که ما از رعایت حقوق ملت‌های ستم دیده آفریقایی دم می‌زنیم، تا چه میزان به رنگ، نژاد و یا زبان آنان توجه می‌کنیم ؟! در کشور خود ما به ویژه در مناطق آذری زبان، ملاک برتری‌ها ارزش‌های اسلامی بوده است شهدایی که از این خطه در راه اسلام جان دادند و بزرگانی همچون رهبر معظم انقلاب که سکان‌د‌ار انقلاب هستند و آیت الله ملکی تبریزی، علامه طباطبایی از علمای بزرگ کشور و ... همه بدون این که قومیت آن‌ها گرفته شود مانند ستاره در آسمان ایران درخشیده‌اند.
3. بی‌گمان نمی‌توان حضور دشمن را در پس پرده این ماجرا نادیده گرفت. انگلیس که سابقه خوبی در اذهان ملت ایران ندارد همیشه در صدد اختلاف افکنی مذهبی و قومی در کشور ما بوده است، تا بتواند به مقاصد پلید خود برسد. اسناد موجود گویای این نکته است که اختلاف افکنی میان اقوام ترک و کرد و لر و ... به شیوه‌های گوناگون از جمله ساختن لطیفه، نسبت دادن فرهنگ‌ها و عادت‌های ساختگی و دور از شان به اقوام گوناگون و ... از جمله راهکارهای انگلیس برای نیل به چنین مقصودی بوده است و متاسفانه رسانه‌های عمومی ما بدون توجه به این نکته آن را ترویج نموده‌اند. همچنین اختلاف میان شیعه و سنی از جمله دستاویزهای دشمن به منظور از میان بردن وحدت و همبستگی ملی بوده است.
متاسفانه در اواخر سال 1383 که عمر حاکمیت اصلاحات و اصلاح‌طلبان رو به پایان بود- همانگونه که سعید حجاریان مرگ اصلاحات را اعلام نمود- سخنگوی دولت وقت در میان هموطنان کرد به اختلاف‌افکنی میان اقوام دامن زد و در تحریک این قوم کوشید تا روح تازه‌ای به پیکر مرده اصلاحات بدمد و متاسفانه این پروسه که توسط روزنامه‌های اصلاح‌طلبی از جمله شرق دامن زده می‌شد به بروز درگیری‌هایی در این منطقه انجامید که البته خوشبختانه با هوشیاری مردم شریف این مناطق این توطئه نیز نقش بر آب شد.
متاسفانه برخی در کشور در صدد ترویج این شائبه هستند که این موضوع به داخل کشور مربوط می‌شود و یک حادثه محلی و مسئله حضور دشمن یک توهم است اما باید این نکته را به آنان یادآور شد که پس از ناامیدی آمریکا و همپیمانانش در به بن‌بست رساندن فعالیت‌های هسته‌ای ایران، درست هنگامیکه آمریکا حتی نتوانست نظر جامعه جهانی را برای صدور یک بیانیه علیه ایران جلب کند در روز جمعه روزنامه‌ای که در آن روز مخاطب چندانی ندارد احتمالاً ناخواسته اقدام به توهین به مردم شریفی می‌کند و از همه مهم‌تر اینکه کپی چنین تصویری در تیراژی وسیع قبل از انتشار روزنامه، در خانه‌های مردم پخش می‌شود و هنگامی که از برخی آشوبگران بازجویی به عمل می‌آید، معلوم می‌شود که آن‌ها اصلاً آذری زبان نیستند. آیا این نشانه تدوین و طراحی توطئه‌ای از قبل نیست؟!
4.امروزه حساسیت رسانه‌ها و خصوصاً مطبوعات و اثرگذاری آنان در جامعه بر کسی پوشیده نیست و این گونه‌ است که می‌بینیم تنها درج یک تصویر در یک روزنامه موجبات برانگیخته شدن احساسات قومی را در بردارد و به تبع آن اغتشاشات و آشوب‌هایی نیز به وجود می‌آید. حال این سؤال مطرح است که آیا قوانین فعلی در زمینه مطبوعات پاسخگوی این گونه ناآرامی‌ها خواهد بود؟ آیا به صرف مجازات یک نفر یا بیش‌تر می‌توان حوادث پیش آمده اخیر را از حافظه تاریخ پاک کرد؟ تدوین قوانینی جامع و پیش گیرنده در زمینه فعالیت مطبوعات سخت‌تر است یا مقابله با بحران‌های به وجود آمده؟ از وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز انتظار می‌رود با این گونه بی‌پروایی در روزنامه‌ای مانند ایران که متأسفانه سابقه درخشانی ندارد و در گذشته اهانت‌هایی به مقدسات اسلامی روا داشته‌ است به پالایش در این روزنامه و سایر مطبوعات این چنینی بپردازد. البته تعطیلی این روزنامه، امری بود که صورت گرفت.
5. نقل شده هنگامی که حضرت امام (ره) در پاریس تبعید بودند مرحوم شهید مطهری خدمت ایشان رسیده و از حضرت امام (ره) خواستند که در پیشبرد اهداف انقلاب و به صحنه آوردن مردم آرام‌تر حرکت کنند تا مبادا مردم از حضور پیاپی در صحنه خسته شوند اما ایشان در پاسخ مرحوم شهید مطهری اظهار می‌دارند که شما هنوز مردم را نشناخته‌اید و من مردم را می‌شناسم. منظور حضرت امام (ره) این بود که ملت انقلابی ایران خستگی ناپذیرند و هیچ‌گاه از بار مسئولیت مبارزه با دشمن شانه خالی نمی‌کنند و این روزها نوبت آذری زبانان این مرز و بوم بود تا بار دیگر آزمون خود را با سربلندی پس داده و چینی شکستنی توطئه‌های دشمن را زیر پا خرد و با خروش خود در کوچه و خیابان‌های تبریز و ارومیه و اردبیل و ... بار دیگر نهال تنومند انقلاب را آبیاری کنند و چنین کردند. ما یقین داریم مردم آذربایجان که در گذشته در عرصه‌های مختلف کارنامه درخشان دارند و نام دلاور مردان آن‌ها در تاریخ پرافتخار آذربایجان ثبت است این بار نیز با شعارهای «زنده باد حزب الله»، «مرگ بر انگلیس حیله‌گر»، «مرگ بر اسرائیل اشغالگر» توطئه‌های دشمنان را نقش بر آب خواهند کرد.