مشاور مطبوعاتی رییس جمهور در پاسخ به برخی از انتقادات مطرح شده درباره تعامل میان دولت و رسانهها اظهار عقیده کرد که تعامل سازنده و مثبت میان رسانهها دو سویه است و هر گاه این ارتباط و تعامل از یک سو آسیب ببیند، از سوی دوم نیز این تعامل برقرار نمیشود.
علی اکبر جوانفکر، این مطلب را در گفتوگو با ایرنا و در پاسخ به برخی از انتقادات مطرح شده درباره تعامل میان دولت و رسانهها مطرح کرد. جوانفکر گفت: در این میان، کمیتی از مطبوعات ما، در واقع ارگان یک حزب، تشکل، گروه یا جریان سیاسی خاص هستند و با اهداف و رویکردهای مشخص و برای مخاطبان خاص منتشر میشوند و با آنکه میکوشند یک وجهه عمومی به فعالیت خود بدهند اما ماهیت و هویت آنها به گونهای است که بیش از کارکرد رسانهای، عملکرد حزبی دارند و رویکردهای حزبی و گروهی به صورتی گریزناپذیر، آنها را در صف رویارویی، تخاصم، برجستهسازی نقاط ضعف و منفی و پنهان کردن نقاط مثبت دستگاهها و مدیران دولت قرار میدهد و این رویه نیز به طور طبیعی، فرصت برقراری هر گونه تعامل سازنده را از بین میبرد. وی، در پاسخ به این سوال که آیا شما مسوولیت عدم برقراری تعادل میان دولت با رسانهها را متوجه رسانهها میدانید؟ گفت: خیر، من عرض کردم که این تعامل یک امر دو سویه است و به طور طبیعی متاثر از یکدیگر هستند. یعنی وقتی یک رسانهای به دلیل ماهیت وجودی خود، در موضع تخاصم و تخریب دولت با یک دستگاه خاص حکومتی قرار گرفت، نباید توقع کرد که از آن طرف تعامل سازنده استمرار پیدا کند. وی، گفت: متاسفانه در این دسته از مطبوعات، شاهد نوعی هماهنگی پیدا و پنهان در تیتر زدنها، بزرگنماییها، سیاهنماییها و جهتگیریهای خاص علیه برخی سیاستها، منشها و روشهای دولت دولت هستیم. آنها با تجربهای که در سالیان گذشته به دست آوردهاند، به خوبی میدانند که چگونه یک موضوع حاشیهای را به مسالهای در متن و دستور کار کشور تبدیل کنند و یک مساله مهم و اساسی را که در متن برنامهها و سیاستهای کشور است، چگونه به حاشیه برانند. جوانفکر گفت: بنابراین، مخاطب ما در واقع نه همه رسانهها، بلکه دسته خاصی از آنان است که اساسا ماهیت حزبی و گروهی دارند و با خواست و گرایش مردم به دولت اصولگرای نهم نیز مخالفند. جوانفکر اضافه کرد: من فکر میکنم مطبوعاتی که کوبیدن تیشه به ریشه دولت را برای خود جایز و مباح میشمارند، قبل از هر چیز تیشه به ریشه خود میکوبند و باعث از دست رفتن اعتبار، بیطرفی و اعتماد مردم به آنها میشوند. جوانفکر پرسید: چگونه ممکن است، رسانهای داعیه اصلاح طلبی داشته باشد و همزمان خود را از تصمیمات، اقدامات و مصوبات اصلاح طلبانه دولتی که برای اسقرار عدالت، قطع دست چپاولگران از بیتالمال، ایجاد اشتغال، عمران و آبادانی کشور، سهیم کردن محرومان در داراییهای دولت، رفع فقر و تبعیض تلاش میکند، بری بداند، هیچ مسئولیتی را برای خود قائل نباشد و حتی برای تخریب و تضعیف چنین دولتی، طراحیهای خبری و تبلیغاتی داشته باشد. در همین حال برخی از رسانهها، تخریب، توهین، تهمت و دروغپراکنی را در پوشش نقد و انتقاد انجام میدهند. آنها به هر گونه اعتراضی واکنش نشان میدهند و دولت را به ناشکیبایی و عدم تحمل مخالف متهم میکنند و با هیاهو و جنجال میکوشند اذهان عمومی را از تمرکز بر ناهنجاریهای رفتاری در عملکرد رسانهای خود منحرف سازند. از جوانفکر سوال شد که پرهیز رییس جمهوری و اعضای دولت از گفت وگوی مستقیم با رسانههای داخلی از جمله انتقاداتی است که به دولت وارد میشود، به نظر شما اینگونه انتقادات تا چه اندازه وارد است؟ مشاور مطبوعاتی رییس جمهوری پاسخ داد: دولت نهم یک دولت کاملا کاری است و احمدینژاد بطور تمام وقت سرگرم انجام وظایف سنگینی است که در این برهه حساس از زمان بر دوش گرفته است. سفرهای پی در پی استانی، دیدار و سفرهای خارجی و اداره جلسات هیات دولت و سایر جلسات مرتبط با دولت، از جمله این وظایف است.