انرژی هسته‌ای، دانش بومی

ایران، سرانجام چرخه سوخت هسته‌ای را در مقیاس آزمایشگاهی و در داخل کشور تکمیل کرد و نام خود را به عنوان هشتمین تولید کننده سوخت هسته‌ای در جهان به ثبت رساند. این موفقیت در حالی به دست آمده است که تمام فعالیت‌های هسته‌ای از سال‌ها پیش تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده است.
از این پس، 20 فروردین نیز به عنوان یکی از روز‌های تاریخی و موفقیت آمیز در تقویم ایران ثبت خواهد شد، روزی که پس از ماه‌ها چالش‌، سرانجام دانشمندان مسلمان ایران توانستند با تزریق گاز "هگزا فلورین اورانیوم" به مجموعه 164 دستگاه سانتریفیوژ به هم پیوسته (مقیاس آزمایشگاهی) اورانیوم غنی شده (3/5 درصد) به دست آورند.
نکته‌ای که به لحاظ فنی در این تحول فوق‌العاده اهمیت دارد، این است که رسیدن به مرحله غنی‌سازی آخرین چرخه از فرآیند دست‌یابی یک کشور به فناوری هسته‌ای است و بعد از این مرحله، راه رسیدن به بهره‌برداری‌های صلح‌آمیز هسته‌ای هموار شده و هیچ مرحله‌ای که به لحاظ مهندسی بخواهد دشواری خاصی ایجاد کند، وجود ندارد.
واقعیت آن است که جمهوری اسلامی ایران در سال‌های گذشته و در آستانه رسیدن به دانش غنی‌سازی، برای اعتمادسازی جامعه جهانی به صورت داوطلبانه این فعالیت‌ها را معلق کرد تا از راه مذاکره و رایزنی‌های فنی بتواند جوسازی‌های مغرضان و به ویژه دولت آمریکا و صهیونیست‌های حامی آن را در جهان خنثی کند. متاسفانه در طول سه سال مذاکره طرف‌های غربی مسیر این گفتگوها را منحرف کرده و ضمن عمل نکردن به تعهدهای خود پرونده این ماجرا را به نحوی به سازمان ملل کشاندند.
امروز دانشمندان متعهد ایران توانسته‌اند با طراحی و ایجاد یک سالن آبشار متشکل از 164 سانتریفیوژ به هم پیوسته از نوع p1 در تاسیسات غنی‌سازی اورانیوم نطنز، بخش‌ آزمایشگاهی این سایت را فعال کرده و به غنی سازی اورانیوم بپردازند. در حال حاضر در این بخش شش مجموعه 164 تایی از دستگاه‌های سانتریفیوژ، زیر نظر بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در نظر گرفته شده در حالی که کارخانه صنعتی غنی سازی اورانیوم باید با 54 هزار ماشین سانتریفیوژ، در آینده به بهره‌برداری برسد.
با اعلام رسمی رئیس جمهور اسلامی ایران، کشورهای جهان آگاه شده‌اند که از این به بعد ایران به عنوان یک کشور هسته‌ای مطرح است، یعنی کشوری که به طور کامل و صددرصد و با استفاده از توان و دانش بومی بر فناوری غنی سازی اورانیوم اشراف دارد. دانشمندان ما برای تبدیل سایت نطنز به یک سایت صنعتی صرفا به عملیاتی به نام "باز تولید" (reproduction) احتیاج دارند که مجموعه‌های 164 تایی سانتریفیوژها را باز تولید کند تا با کنار هم قرار دادن آنها و رسیدن به رقم بیش از 50 هزار سانتریفیوژ، یک کارخانه صنعتی داشته باشیم.
نکته مهم دیگر آن است که علاقه و عشق دانشمندان ایران در دست یابی به فناوری هسته‌ای آنقدر بالاست که در کوتاهترین زمان ممکن، تولید آزمایشگاهی را به نتیجه رساندند و این روند حکایت از آن دارد که ملت ایران و آزادگان جهان به زودی شاهد دست آوردهای مهم دیگری در عرصه‌های پزشکی و کشاورزی هسته‌ای در ایران خواهند بود. دور از انتظار نیست که مجامع علمی جهان برای ارزیابی چند و چون پیشرفت‌های اخیر تهران نمایندگانی را به تهران اعزام دارند. در آن زمان است که می‌تواند گفت روند آگاهی جهانیان از مسائل هسته‌ای سرعت گرفته و از چرخه جوسازی‌های سیاسی آمریکا و برخی کشورهای اروپایی فاصله گرفته است.