انتقاد شدید از قانون جدید ضدتروریستی آمریکا

*‌ قانون ضدتروریستی مصوبه کنگره آمریکا تا چه میزان با کنوانسیون ژنو مغایرت دارد؟
** تصویب این قانون برای ما یک «شوک» واقعی است. ما به قهقرا می رویم. بزرگترین دموکراسی جهان توسل به شکنجه را مجاز می سازد. این یک ورشکستگی قضایی، ورشکستگی حقوق بین الملل و تمامی کنوانسیون هایی است که در طول سال ها به امضا رسیده اند.
اکنون، بر اخلاق بیش از «حقوق» اصرار خواهیم ورزید، چرا که حقوق دیگر وزنی ندارد. ما در یک نقطه عطف قرار گرفته ایم، و این چالشی جدید است. هنگام تصمیم دیوان عالی آمریکا که گوانتانامو را محکوم کرد، اندکی امید پیدا کردیم، اما این نهاد عالی نیز امروز پایمال شده است. عنوان «جنگجویان دشمن» فرا رفتن از مرزهای حقوق را ثابت می کند، چرا که با هیچ چیز در حقوق بین المللی مطابقت ندارد. زندانیان تحت استبدادی خودرأی و مطلق قرار گرفته اند.
* با توجه به امکان تفهیم اتهام زندانیان، آیا این قانون بهر حال در مقایسه با وضعیت کنونی چیز بهتری را عرضه نمی کند؟
** آیا باید از این موضوع خوشحال باشیم یا وضعیتی غیرقابل قبول را محکوم کنیم؟ تفهیم اتهام یک حداقل است. سازمان عفو بین الملل به گزارشی در مورد پاکستان دست یافته است که نشان می دهد تعداد زیادی از زندانیان به مقامات آمریکایی «فروخته» شده اند. و متوجه شده ایم که 80درصد این زندانیان بی گناه هستند. بنابراین، چه اتهامی را به آنها تفهیم خواهیم کرد؟ ابراز خشنودی از این «حق» تکان دهنده است. آمریکا در حال حاضر درباره بنیان دموکراسی تجدیدنظر کرده است.
* آیا به نظر شما، هدف از ایجاد «سند کمیسیون نظامی» مشروعیت بخشیدن به سیاستی است که روز به روز بیشتر زیر سؤال می رود؟
** رئیس جمهور «بوش» نیاز دارد حیله هایش را معتبر جلوه دهد. بزودی انتخابات برگزار می شود و بیلان کاری او فاجعه آمیز است. در افغانستان، رؤسای قبایل مجدداً قدرت را به دست گرفته اند، به طوری که هرگز تا به این اندازه تریاک فروخته نشده است؟ «مشرف» (رئیس جمهور پاکستان) می گوید هرگز خشونت تا به این اندازه نبوده است. شاید که فردا قانونی در مورد زندان های مخفی داشته باشیم که جابه جایی زندانیان را مجاز سازد. آنچه جالب توجه خواهد بود، واکنش دادگاه های فدرال و دیوان عالی است و اینکه اجرای این قانون تا کجا پیش خواهد رفت. به عنوان مثال، می دانیم که ژنرال های «چندین ستاره» جنگ عراق را محکوم می کنند. و این خطر نیز وجود دارد که افکار عمومی تشبیه آمریکا به کشوری شکنجه گر را نپذیرد. این قانون دو سر تیز و برنده دارد. دولت «بوش» در آستانه انتخابات کنگره (نوامبر) خواستار اقدامات سخت و قوی است. امیدوارم که اروپا فشار خود بر ایالات متحده را حفظ کند، دست کم، تعدادی از سران اروپایی که در این جهت عمل می کنند. آمریکا با بینش جنگی علیه تروریسم تا حد همین اقدامات، خود را پایین آورده است.
سرویس خارجی کیهان