... که خود را گم نکنیم

حسین شریعتمداری: «عیتاالشعب» روستای کوچکی در جنوب لبنان است و کمتر از یک کیلومتر با مرز شمالی فلسطین اشغالی فاصله دارد. موقعیت جغرافیایی این روستا نشان می دهد که از آغاز تا پایان جنگ 33روزه لبنان در میانه میدان نبرد بوده است. گفتنی است که چند روز قبل از شروع جنگ، دو نظامی اسرائیلی در همین روستا به اسارت نیروهای حزب الله درآمده بودند و از این روی می توان حدس زد که ارتش اسرائیل حساسیت ویژه ای برای انهدام این روستا و ساکنان آن داشته است. در طول جنگ اخیر، تعدادی از جوانان و نوجوانان این روستا در مقابل آتش باری های دور و نزدیک ارتش رژیم صهیونیستی دست به مقاومتی حیرت انگیز زدند. «عیتاالشعب» 22روز از 33روز جنگ را در محاصره کامل بود و 15روز از این 22روز تمامی ارتباطات آن با عقبه میدان کارزار به طور کامل قطع بود. کمبود - و در مواردی نبود- آذوقه و دارو فقط یکی از دهها دشواری جوانان رزمنده این روستا بود، اجساد شهدا، پیکر نیمه جان مجروحان و... از جمله دشواری های دیگر بود، اما جوانان و نوجوانان در این روستای شیعه نشین که در پایان جنگ تعدادی نزدیک به 20نفر از آنها زنده مانده بودند، در تمامی طول 33روز در مقابل ارتش اسرائیل ایستادگی کردند و در آخرین روز نبرد 7 تانک «مرکاوا» اسرائیل را منهدم کرده و دستکم 12نظامی صهیونیست را به هلاکت رساندند... در پایان جنگ، جوانان رزمنده در مقابل این پرسش که شرایط سخت و طاقت فرسای آن روزها را چگونه سپری کرده اند، پاسخی کوتاه دادند... «اگر زنده می ماندیم، حماسه ای از یک جهاد بزرگ در نامه اعمال خود ثبت کرده بودیم و اگر شهید می شدیم به زندگی جاوید در جوار قرب خدا رسیده بودیم».... این پاسخ کوتاه که به بلندای هستی همه انسان هاست، ترجمان روشنی از نسخه آزمون داده امام راحل(ره) بود که می فرمود «ملتی که شهادت دارد، اسارت ندارد»...
در گرماگرم جنگ 33روزه، «زئیف شیف»، استراتژیست معروف اسرائیلی در گزارشی به لابی صهیونیست ها- آیپک- که خبر آن در شماره 16 آگوست- 25مرداد- روزنامه واشنگتن پست به چاپ رسید، گفته بود «ما از حزب الله شکست خورده ایم و عامل اصلی شکست ما در آن است که جنگجویان حزب الله از مرگ نمی ترسند بلکه معتقدند مرگ آنها آغاز یک زندگی جاوید است ولی نظامیان اسرائیلی از میدان می گریزند و دلیل موجهی برای از دست دادن جان خود ندارند...»
در اولین هفته های آغاز جنگ تحمیلی، ارتش عراق که با توجه به شرایط آن روزهای ایران اسلامی، تسخیر خرمشهر را بسیار آسان تلقی می کرد، تنها 2گردان از نیروهای مخصوص خود را برای تصرف این شهر مامور کرده بود، اما، در مقابله با جوانانی که از ابتدایی ترین تسلیحات و یا آموزش های نظامی بی بهره بودند، خیلی زود به اشتباه بزرگ خود در محاسبه توان دفاعی خرمشهر پی برد و نهایتاً بیش از دو لشگر کارآزموده خود را برای تصرف خرمشهر وارد میدان کرد. به فهرست نیروهای نظامی عراق که برای شکستن مقاومت جوانان خرمشهری ماموریت یافته بودند توجه کنید؛
لشگر زرهی 3، گردان های هفتم و هشتم از تیپ 33 نیروی مخصوص، گردان تانک وابسته به تیپ 26زرهی از لشکر 5 مکانیزه، گردان 3 مکانیزه از تیپ 15مکانیزه، 4گردان کماندو از فرماندهی نیروهای کماندویی خالد از تیپ 429، گردان دوم از تیپ 31نیروی مخصوص، گردان های دوم و سوم تیپ پیاده از لشگر 2، گردان هشتم نیروی مخصوص، 2واحد از نیروهای جیش الشعبی، گردان سوم از نیروی مخصوص گارد ریاست جمهوری عراق و...
تمامی این حجم عظیم از ارتش مجهز عراق برای مقابله با جمع محدودی از جوانان و نوجوانان مدافع خرمشهر به میدان آمده بود و سرانجام ارتش عراق بعد از 34روز موفق به تصرف خرمشهر شد. اشغالی که مدتی بعد، عقب نشینی همراه با شکست مفتضحانه و سنگینی برای ارتش بعثی عراق در پی داشت.
بسیاری از مدافعان آن روز خرمشهر، خاطرات مقاومت حماسی آن روزها را با خود به جوار یار برده اند و آثاری که برخی از آنان- از جمله شهید بزرگوار محمد جهان آرا- برجای نهاده اند به وضوح نشان می دهد که «راز» مقاومت جانانه و مثال زدنی آنها در پیروی از این نسخه حیات آفرین امام(ره) بوده است «ملتی که شهادت دارد، اسارت ندارد»... و تمامی زوایای حماسه شورانگیز دفاع مقدس 8ساله، تفسیر عملی همین نسخه حیات آفرین و رهایی بخش امام راحل ما- رضوان الله تعالی علیه- است... و هم از این روی، امام بزرگوار خطاب به چله نشینان و زاهدان خلوت گزین می فرمود «هشتاد سال عبادت کردید، خدا قبول کند، اما وصیت نامه شهدا را هم بخوانید»...
امروز، هفتمین روز، از هفته دفاع مقدس است و نام بامسمای «شهیدان و شفاعت» بر تارک آن می درخشد.
بعد از پذیرش قطعنامه وقتی توپخانه ها از نفس افتادند و جنگ 8 ساله به پایان رسید، کسانی- که کم نبودند- بر این باور بودند که فرهنگ شهادت و شهادت طلبی نیز با پایان جنگ به نقطه پایان خود رسیده است و از آن قافله «جز آتشی به منزل» و خاطره ای بر لوح اذهان یا اوراق کتاب ها و دفترها باقی نمانده است ولی ادامه راه کمترین تردیدی باقی نگذاشت که کتاب شهادت نه فقط به فصل پایانی خود نرسیده، بلکه، هنوز «اول عشق است» و در دنیای ظلمت زده کنونی و در مقابل دشمنان تا دندان مسلح و خونی، بازهم، همان نسخه که امام راحلمان«ره» تجویز فرموده بود، گره گشا و دشمن سوز است... مقاومت عراق، انتفاضه فلسطین و حزب الله لبنان... شاهد این مدعاست و تمامی شواهد و قراین موجود حکایت از آن دارند که راه درازی در پیش است...
حضرت امام«ره» در پیامی به مناسبت پایان جنگ و پذیرش قطعنامه فرمود؛ «... خدا می داند که راه و رسم شهادت کور شدنی نیست و این، ملت ها و آیندگان هستند که به راه شهیدان اقتدا خواهند کرد... دیروز، روز امتحان الهی بود که گذشت و فردا امتحان دیگری است که پیش می آید... بغض و کینه انقلابیتان را در سینه ها نگه دارید، با غضب و خشم بر دشمنانتان بنگرید و بدانید که پیروزی از آن شماست...»
امروز، آخرین روز از هفته دفاع مقدس و روز یادآوری شهیدان است اما، مگر نه این که، حاکمیت، استقلال، تمامیت ارضی و همه نفس کشیدن ها یمان را مدیون شهدا هستیم، پس همه روزها، روز شهداست و نباید بر این گمان باطل بود که یاد و پاسداشت شهیدان، لطفی! از جانب ما به آنهاست... بلکه شهیدانمان را به یاد می آوریم تا خود را از یاد نبریم، راه پیموده را فراموش نکنیم و راهی را که پیش روی داریم به خاطر بسپاریم.