سران عربى در دام فریب آمریکا و صهیونیسم

رسول سنایی‌راد
درست همان زمانى که خبر درگیرى نیروهاى حماس و فتح به دنبال بازگشت ابومازن از امریکا، عواطف جهان اسلام را مخدوش و مشتاقان و علاقه مندان قبله اول اسلام را نگران ساخته بود، خبر دیگرى افشاء گردید که حکایت از دیدار مسوولان عربستان سعودى با سران صهیونیستى در اردن براى مقابله با قدرت شیعه داشت. در همین حال اخبار دیگرى مبنى بر تبانى امریکایى ها و انگلیسى ها با طالبان در افغانستان و واگذارى برخى مناطق و مسئولیت‌ها به آنان به گوش مى رسد که در کنار سفر اخیر خانم رایس به منطقه خاورمیانه و دیدار با برخى سران عربى نشانگر تدارک سناریوى جدید توطئه و فتنه انگیزى براى جبران شکست طرح خاورمیانه بزرگ و بازگشت به سیاست استفاده از عوامل و مزدوران منطقه اى به جاى دخالت مستقیم و استراتژى کهنه «تفرقه بینداز و حکومت کن» مى باشد که از سوى امریکایى ها طراحى شده است.
عواملى که به این رویکرد منجر شده عبارتند از:
1- ناامیدى امریکا از نقش ژاندارمى اسراییل در منطقه، پس از شکست سنگین صهیونیست ها در برابر رزمندگان قهرمان حزب الله و فروپاشى توهم اسطوره شکست ناپذیرى اسراییلى ها.
2- ناکامى امریکا در ایجاد سلطه کامل بر افغانستان و عراق و تحمل تلفات پیاپى و سنگین و تبدیل اشغال سریع این کشورها به جنگى فرسایشى با آینده اى نامعلوم.
3- تقویت روحیه خودباورى ملت هاى منطقه در برابر زور و اشغال و نفرت همزمان آنان از امریکا و سران خودباخته کشورهایى که سال هاست آنها را وادار به پذیرش تحقیر در برابر اسراییل نموده اند.
4- سنگینى بار اقتصادى و هزینه سیاسى ادامه وضعیت فعلى که حتى کنترل افکار عمومى داخلى امریکا را متاثر ساخته و تظاهرات ضدجنگ در 200شهر امریکا گوشه اى از بحران آینده را برملا ساخته است.
در چنین شرایطى صهیونیست ها و سران کاخ سفید به تغییر رویکرد پرداخته و به جاى حضور و درگیرى مستقیم و پرداخت هزینه هاى آن به استخدام مجدد سران عرب روآورده که در برابر ملت ها احساس مشترک با امریکایى ها و صهیونیست ها دارند. گرچه این همبستگى با بیگانه و خیانت به ملت ها از همان بدو تشکیل دولت هاى وابسته عربى سابقه داشته اما آنچه آن را در مرحله جدید قابل توجه ساخته ماموریت واگذار شده یعنى پیشبرد اهداف بیگانگان با آتش جنگ قومى و مذهبى است؛ آتشى که قبلا در عراق با پوشش اختلاف شیعه و سنى وجود داشت، اینک به فلسطین کشیده شده و حماس و فتح را رودررو قرار داده که هر دو سنى اند و بلافاصله لبنان را نیز تهدید به جنگ داخلى مى نماید. آتش فتنه اى که شراره هاى آن به داخل افغانستان نیز سرایت کرده و مقدمه چینى امریکایى ها، نشانگر بازگشت دوباره طالبان به صحنه قدرت است که با همان سناریوى تکرارى تشکیل اولیه طالبان صورت مى گیرد، یعنى همکارى پاکستان در بعد سازمان دهى و تجهیز و حمایت عربستان در بعد ایدئولوژى و حمایت مالى که البته با هماهنگى کامل امریکا و انگلیس است.
اما همین مورد اخیر مى تواند درس عبرتى براى سران خودفروخته اى باشد که همراهى با ملت ها را فراموش کرده و به مزدوى اجنبى روآورده اند. علیرغم قدرشناسى ملت ها، بیگانگان معامله گرانى هستند که در دنیاى سیاست به راحتى حاضر به معامله و کوتاه آمدن هستند. همانگونه که پیش از این طالبان را کنار زده و صدام را به خاک ذلت نشاندند در حالى که در یک دوره آنها جزو سرسپرده ترین هاى امریکا به حساب مى آمدند و امروز نوبت به کرزاى رسیده است. چه کسى مى تواند به همکاران امروز امریکا تضمین بدهد که همین بلا را فردا به سر آنان نیاورند، همانگونه که پیش از این نیز طرح سرنگونى حکام عرب با پوشش دموکراسى و طرح خاورمیانه بزرگ دنبال مى شد. اى کاش این خودفروختگان لحظه اى به رمز عزت و افتخار سیدحسن نصرالله مى اندیشیدند که اینک افتخار جهان عرب و دنیاى اسلام به حساب مى آید و چنین مقام بلندى را در سایه مقاومت و نه گفتن به امریکا و اسراییل کسب کرده است. کسى که در کمک به حماس ، اصل مسلمانى و اسلام را بالاتر از تفاوت مذهب دید و در دفاع از هویت ملى و دفاع از عزت تمامى قومیت ها لحظه اى درنگ نکرد و اینک محبوب همه اقوام و مذاهب است. راستى جنگ و درگیرى بین حماس و فتح چه توجیه مذهبى دارد که سران سعودى فریب صهیونیست ها و امریکا را خورده و با توهم مقابله با قدرت شیعه به ننگ همکارى با طرح جدید امریکایى آلوده شده اند؟
بدتر آن که چنین فریبى در شرایطى پیش آمده است که امریکا و اسراییل در سخت ترین و بدترین شرایط تاریخى قرار داشته و ادامه هژمونى جهانى امریکا با تردید جدى مواجه است به گونه اى که برخى متحدان اروپایى امریکا به تدریج راه خود را جدا مى کنند اما گویا چاقى ناشى از تن آسایى برخى سران، بر قرنیه و مردمک چشم آنان هم اثر گذاشته است. گویا یادشان رفته که فریب جدید ادامه همان جنگ صلیبى اعلامى پس از 11سپتامبر است.