ورود دوباره “ال گور”

“ال گور” مدتها بود که به صورت علنى و مستقیم انتقادات خود را بر پیکره کاخ سفید و جمهورى‌خواهان افراطى معطوف نکرده بود. پس از پایان شمارش آراى شهروندان آمریکایى در انتخابات ریاست جمهورى سال 2000 میلادى “ال گور” خود را پیروز انتخابات مى‌دانست. وى که خود را براى ریاست جمهورى آمریکا از سال 2000 تا سال 2004 میلادى آماده مى‌نمود به یک باره با تقلب گسترده و علنى جمهورى‌خواهان در ایالت تگزاس روبه رو شد و در نهایت غائله را به جرج بوش رقیب جمهورى‌خواه خود واگذار کرد.
پس از این شکست بسیارى از دموکراتها لب به اعتراض گشودند اما “ال گور” رویه سکوت را در پیش گرفت. مادلین آلبرایت، جیمى کارتر و برژینسکى که ال گور را پیروز اصلى انتخابات مى‌دانستند بعدها در اظهارات خود بر تقلب در انتخابات سال 2000 صحه گذاشتند. در هر صورت “ال گور” پس از نتایج انتخابات سال 2000 عملا خود را به حاشیه حزب دموکرات راند و کمتر در محافل سیاسى و عمومى به سخنرانى علیه بوش مى‌پرداخت. پس از اشغال عراق و افغانستان، “ال گور” همچنان در قالبى مملو از سکوت و ایستایى قرار گرفته بود.
با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهورى سال 2004 میلادى بسیارى از شهروندان‌ آمریکایى در انتظار کاندیداتورى “ال گور” از حزب دموکرات بودند. آلبرایت، وزیر امور خارجه ایالات متحده نیز در مصاحبه خود با نشریه تایم اعلام نمود که در صورت وجود ال گور در راس معادلات واشنگتن اوضاع کاخ سفید بهبود خواهد یافت.
با این وجود “ال گور” در جریان انتخابات ریاست جمهورى سال 2004 در قالب منتقد سیاست‌هاى بوش و به صورتى محدود علیه جمهورى خواهان افراطى وارد عمل شد. اما او همانند کارتر و آلبرایت انتقاد را بر سیاست داخلى و خارجى بوش پسر مطرح ساخت ولى حاضر نشد به عنوان کاندیداى حزب دموکرات وارد رقابت مستقیم با بوش پسر شود. تجربه تقلب جمهورى خواهان در انتخابات سال 2000 موجب بدبینى “ال گور” نسبت به فضاى انتخابات شده بود. وى به خوبى مى‌دانست که برنده رقابت جمهورى‌خواهان و دموکراتها در نهایت بهانه‌اى براى دموکراتیک نشان دادن آمریکاست و این درسى بود که “ال گور” از شکست ناباورانه خود در سال 2000 به دست لابى‌هاى زیرزمینى و پشت پرده گرفته بود.
پس از انتخاب “جان کری” به عنوان کاندیداى حزب دموکرات “ال گور” به صورت کلى و همانند کارتر و آلبرایت و کلینتون به حمایت کلى از وى اکتفا کرده است. اما بسیارى از کارشناسان و تحلیل گران نظام بین‌الملل نسبت به ضعف کارآیى جان کرى در برابر جمهورى خواهان اطمینان داشتند. جان کرى در رقابت انتخاباتى با جرج واکر بوش بسیار ضعیف عمل کرد. البته این ضعف جان کرى را مى‌توان در عدم وجود انسجام میان دموکراتها توجیه نمود. پس از حادثه 11 سپتامبر 2001 تا نزدیکى انتخابات ریاست جمهورى سال 2004، دموکراتها هیچ گونه برنامه‌ریزى معینى براى پیروزى بر نو محافظه‌کاران نداشتند. از سویى دیگر انسجام درون حزبى میان دموکراتها نیز به دنبال ایجاد شکاف میان افرادى مانند هوارد دین و جان کرى بر هم ریخت. “کری” در آن هنگام سعى داشت با همراهى “جان ادواردز” تا حدودى از آشکار شدن نقاط ضعف دموکراتها در رقابت با جمهورى خواهان جلوگیرى کند اما در این راستا ناموفق بود.
پس از شکست جان کرى نیز “ال گور” از حاشیه حزب دموکرات نظاره‌گر تنش‌هاى سیاسى داخل ایالات متحده آمریکا بود. هم اکنون “ال گور” آزادى‌هاى مدنى در آمریکا و اقدامات معاند آزادى بوش پسر را به شدت مورد انتقاد قرار داده است.
البته “ال گور” در اینجا دوباره نقش یک منتقد را ایفا کرده است ولى شدت انتقادهاى وى نسبت به قبل بسیار بیشتر شده است. به نظر مى‌رسد در انتخابات ریاست جمهورى سال 2008 میلادى رقابت اصلى میان “جان کری” و “هیلارى کلینتون” جهت رویارویى با نامزد حزب جمهورى‌خواه خواهد بود. در هر صورت ورود علنى‌تر “ال گور” به صحنه انتخابات مى‌تواند در پیروزى دموکراتها بر جمهورى‌خواهان در سال 2008 میلادى نقش به سزایى داشته باشد.