کره شمالی و باج‌گیری هسته‌ای

کرم نجفی
در موقعیتی که جامعه بین‌المللی متمرکز پرونده هسته‌ای ایران بود کره شمالی که از تکنولوژی و امکانات هسته‌ای خوبی سود می‌برد با آزمایش هفت فروند موشک خود در شامگاه پنجم ژوییه نهایت و اوج تهدیدهای خود را فاش ساخت و با این عمل انزوای بیش‌تر رژیم پیونگ یانگ در بین کشورهای جهان مشخص شد هر چند به نظر می‌رسد که موشک قاره پیمای تائوپودونگ -2 که توانایی حمل کلاهک هسته‌ای را نیز دارد ناموفق بودو بعد از چند دقیقه در دریای ژاپن فرود آمد.سال 1999 که کم‌تر از یک سال از اولین اقدام پیونگ یانگ در آزمایش موشکی که فضای ژاپن را شکافته و به خاک این کشور تجاوز کرده بود این رژیم تعهد کرده بود که از تکرار این حرکت جلوگیری کند و در سال 2002 نیز بعد از بحران هسته‌ای در موقع سفر تاریخی کویوزومی نخست وزیر ژاپن به کره شمالی رهبران آن چنین قول‌هایی داده بودند.
پیشرفت کره شمالی در زمینه موشک‌های بالستیک و اقدامات و تحرکات آن در این زمینه به خاطر جاه طلبی‌های هسته‌ای که پیونگ یانگ دارد در حقیقت خیلی نگران کننده به نظر می‌رسد این تهدید برای ژاپن و کره جنوبی ملموس‌تر است چون این کشورها از سال 1990 در تیررس مستقیم موشک های نادونگ قرار داشته‌اند و این خطر موقعی جدی‌تر می‌شود که بدانیم این موشک‌ها و موشک‌هایی که اخیرا آزمایش شده‌اند ظرفیت حمل کلاهک هسته‌ای داشته و همچنین ظرافت و دقت بالا در رسیدن به هدف و تعداد قابل توجهی قربانی که به جا می‌گذارند و ترس و هراسی که قادر به ایجاد آن هستند. در نتیجه یک استراتژی قدیمی رژیم پیونگ یانگ صاحب یک زرادخانه تسلیحاتی با صدها موشک شده که با توجه به ضعف اقتصادی می‌تواند به عنوان وسیله‌ای برای کسب درآمد استفاده نماید.در زمانی که مذاکرات شش جانبه شبه جزیره کره که به وسیله پکن هدایت می‌شود و از ماه نوامبر 2005 تا کنون تعطیل شده و با اقدامات و تحرکات پیویانگ عملا بی‌نتیجه و بی‌تاثیر بودن آن به اثبات رسید می‌توان ادعا کرد که اگر راه‌های دیپلماتیک و مذاکره و بهره‌برداری از زمان منجر به حل این بحران نشود نباید انتظار تحول مثبتی از سوی کره شمالی داشت.
در برابر این اعمال و تحرکات کره شمالی که با هدف امتیازگیری از راه موشک‌های هسته‌ای در پیش گرفته،عکس‌العمل و واکنش بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی با توجه به موقعیت شان متفاوت بوده است.‌ایالات متحده واکنش تند وجدی را با توجه به مخفی کاری های برنامه‌های موشکی رژیم پیونگ یانگ اتخاذ کرده است و ژاپن نیز که در رتبه اول مخاطره و ریسک قرار دارد خواستار تشکیل جلسات فوق‌العاده شورای امنیت و صدور قطعنامه شده است. اتحادیه اروپا تعطیلی مذاکرات شش جانبه را محکوم و به واشنگتن و توکیو در اقدام جدی بر ضد کره شمالی پیوسته است. کره جنوبی که مذاکره با کره شمالی را دنبال می‌کند و به دنبال گسترش منطقه ویژه اقتصادی در مناطق مرزی بین دو کشور است این اقدام تحریک آمیز را محکوم کرده البته بر حق دفاعی پیونگ یانگ در برابر تهدیدات نیز تاکید کرده است.تنها چین است که بر طبق عادت سیاست موازنه و عدم تعهد را در پیش گرفته و همه کشورها را به آرامش دعوت کرده و سعی در عدم مجازات هم پیمانش کرده است.‌ به هر حال آزمایش موشک‌هایی با برد 6000 کیلومتر که پتانسیل و ظرفیت رسیدن به پایگاه‌های آمریکا را دارد منجر به آسیب‌پذیری بیش‌تر کره شمالی شده و رژیم این کشور باید روی هر نوع غافلگیری و آسیب‌ از سوی آمریکا حساب کند.
البته این اقدامات بی‌ربط با فشارهای دو کشور هم‌پیمان نظامی یعنی ژاپن و آمریکا نمی‌تواند باشد. از نظر مالی پیونگ یانگ تحت حمایت پکن قرار دارد و این مورد موجب نگرانی سئول می‌شود و ترس آن‌ها از این است که چین بر کره شمالی تسلط پیدا کند. به هر حال با وجود آن که کره شمالی درصدد تکمیل منظومه سلاح‌های خود است و تمایل بسیاری برای نمایش قدرت نظامی خود دارد اما از این منظومه سلاح به عنوان یک برگ برنده برای گفت‌وگو استفاده می‌کند و به واسطه داشتن این برگ بسیار مهم می‌تواند قدرت مانور بالایی در عرصه منطقه‌ای و بین‌المللی داشته باشد.‌