دبیرکل ائتلاف خدمتگزاران: اکنون سرآغاز انشعابهایاصولگرایان است
احمد خورشیدی، دبیرکل ائتلاف خدمتگزاران با بیان این مطلب که «اصولگرایان بعد از سه دورهء موفقیت در انتخابات گذشته طبیعی است که دچار انشعابهایی شوند،پیشبینی میکند که اکنون سرآغاز این انشعابهاست.»
وی در توضیح نظر خود میگوید:«معمولاً جریانهایی که به صورت بلندمدت در مرکز قدرت قرار میگیرند پس از مدتی انشعابهایی در آنها به وجود میآید و این امر صرفاً منحصر به اصولگرایان نیست.»
خورشیدی در ادامهء سخنان خود و در توضیح آرایش سیاسی درون اصولگرایان میگوید:«بخشی از اصولگرایان که در انتخابات ریاست جمهوری نهم با هاشمی رفسنجانی هماهنگی بیشتری داشتند در انتخابات پیشرو؛ هماهنگی آنها صورت عملیاتیتری به خود میگیرد و در واقع این جریان (قالیباف و طرفداران آنها) در حال فاصله گرفتن از اردوگاه اصولگرایان هستند.»
وی همچنین میگوید:«در درون جناح اصولگرایان به جز جریان قالیباف و احمدینژاد شبه جزیرههای دیگری نیز وجود دارد که در انتخابات سوم شوراها اعلام موجودیت خواهند کرد و در انتخابات مجلس هشتم به صورت عملیاتی وارد عرصهء انتخابات خواهد شد.»
دبیرکل ائتلاف خدمتگزاران در توضیح کارکردهای آنچه که شبه جزیرههایی در دروناصولگرایان مینامد; میگوید:«این شبه جزیرهها در حال حاضر بیشتر از 30 NGO اصولگرا فعالیت میکنند و در آینده و تا انتخابات مجلس هشتم بیشتر خواهند شد و در آن زمان به صورت یک اهرم فشار عمل خواهند کرد و به احتمال زیاد تعداد قابل توجهی از آنها از جریان حامیان قالیباف جدا و به اردوگاه اصلی خود یعنی حامیان احمدینژاد خواهند پیوست.» خورشیدی دربارهء ارزیابی کلی خود از دو جریان حامیان احمدینژاد و حامیان قالیباف و احتمال پیروزی هرکدام از آنها، اظهار نظر میکند:«وزن این دو جریان تا چند روز پیش، نزدیک به هم بود اما در حال حاضر با ائتلافی که بین «جمعیت خدمتگزاران» که خود شامل هفت گروه اصولگرا است و جریان «رایحه خوش خدمت» صورت گرفته، وزن طرفداران احمدینژاد بیشتر شده است.» وی پیشبینی میکند:«به احتمال زیاد 10 تا 11 کرسی از شوراها در تهران توسط دو جریان حامی احمدینژاد یعنی جمعیت خدمتگزاران و رایحه خوش خدمت کسب شود.» به اعتقاد این فعال سیاسی،« آرایش نیروهای مطرح سیاسی نسبت به انتخابات ریاست جمهوری نهم تفاوت چندانی نکرده است.» خورشیدی در این مورد میگوید:«اصلاحطلبان در آن زمان دارای دو مشکل بودند: مشکل «رهبری و محوریت» و «دغدغه اقبال عمومی» که درحال حاضر تغییری در این مشکلات در جهت مثبت دیده نمیشود.»
وی میافزاید:«از طرفی اگر چه در اوایل تشکیل دولت نهم برخی تشکلهای اصولگرا به علت عزل و نصبها دل نگران شده بودند و اقبال اصولگرایان با نماد احمدینژاد مقداری افت کرده بود اما در حال حاضر اقبال عمومی به نفع این جناح برگشته است.»
این فعال سیاسی با بیان این که «جناح حامیان شهردار، اصولگرا نیستند و اعضای آنها را بیشتر افراد ارزشی جناح چپ تشکیل میدهند» ،معتقد است:« عملکرد اینجناح باعث کاستهشدن از آرا اصلاحطلبان خواهد شد و در تحلیل نهایی شرکت آنها در انتخابات به سود اصولگرایان و به ضرر اصلاحطلبان تمام خواهد شد.»خورشیدی در عین حال که ائتلاف جمعیت خدمتگزاران و رایحه خوشخدمت را به عنوان جریان حامیان احمدینژاد معرفی و بر ائتلاف بین این دو جریان تاکید میکند معتقد است:« این دو جریان دارای یک تفاوت مهم هستند.»
وی در بیان این تفاوت میگوید:«اعضای رایحه خوش خدمت خلاف ائتلاف خدمتگزاران در داخل حاکمیت و دارای پست و مقام هستند. در حالی که اعضای ائتلاف خدمتگزاران قشری خارج از دولت است.»
دبیرکل ائتلاف خدمتگزاران در پایان از قول مهدی چمران، رییس شورای فعلی شهر تهران خاطرنشان میکند: «احتمال این که تا فردا بعد از ظهر (دوشنبه) دو فهرست ارایه شده توسط اصولگرایان به یک فهرست تبدیل شود و آنها به نوعی وحدت برسند بسیار زیاد است.»
کولایی: اصلاحطلبان انسجام به دست آمده را حفظ کنند
الهه کولایی، عضو شورای مرکزی حزب مشارکت، با بیان این مطلب که «در جامعهء ما، جناحهای سیاسی فاقد انسجام ساختاری و سازمانی هستند ولو اینکه نام اصولگرا برخود گذاشته باشند»، معتقد است: «این نام مشترک، نمیتواند بیانی از اشتراکات واقعی آنان باشد.» وی در خصوص علل چالشهای اصولگرایان برای رسیدن به تفاهم میگوید: «عدم انسجام اصولگرایان، ناشی از انحصار قدرت توسط بخشی از این جناح است و طبیعتاً زمانی که قدرت صرفاً در دست گروه اندکی باشد امکان وصول توافق دشوار است. در مورد اصولگرایان نیز با توجه به این امر و دسترسی مستقیم گروهی از آنها به مجاری قدرت، رسیدن به تفاهم دشوار است.»
کولایی همچنین در این باره میگوید: «اگرچه براساس تجربیات گذشته امکان انسجام اصولگرایان کار آسانی نیست؛ اما به هر حال مولفههایی وجود دارد که در اقدام نهایی علیرغم وجود اختلافات به ظاهر حل نشدنی، این شکافها را از بین ببرد و همانند گذشته براساس ظرفیتهای موجود در این جریان شاهد نوعی وحدت عمل در میان آنها باشیم.» این مدرس دانشگاه در پاسخ به این پرسش که احتمال پیروزی کدام یک از جناحهای سیاسی در این دور از انتخابات بیشتر است با اشارهء تلویحی به پدیدهء انتخابات دوم خرداد 1376، به بیان این مطلب اکتفا میکند که «ما در جامعهء ایران عموماً با واقعیتهای غیرقابل پیشبینی و شکلگیری حماسهها روبهرو بودهایم و این تجربهها، فضای خوشبینی را گسترش میدهد و شرایط را برای همهء نیروهای سیاسی ولو در وضعیت دشوار، به گونهای قابل تحمل میسازد تا بتوانند به امید دستیابی به پیروزی تلاش کنند.»
وی نبود امکانات رسانهای برای اصلاحطلبان را مهمترین چالش این جناح در این دور از انتخابات میداند و میگوید: «فقدان رسانههای لازم و مناسب برای بیان دغدغههایی که اصلاحطلبان با آن مواجه هستند؛ به ضعف ارتباط این جناح با جامعه منجر شده است.» کولایی در همین خصوص تاکید کرد: «محدودیتها در این رابطه، بسیار جدی است و این امر میتواند بر نتیجهء انتخابات تاثیر بگذارد و رقابت انتخاباتی را برای اصلاحطلبان دشوار کند.» این فعال سیاسی در خصوص انتقادات صورت گرفته توسط جریانات همسو با اصلاحطلبان به فهرستی که با عنوان فهرست ائتلاف اصلاحطلبان منتشر شده است; اظهارنظر میکند: «فارغ از چگونگی شکلگیری، سرشت هر نوع ائتلافی به گونهای است که همواره میزانی از نارضایتیها را به همراه دارد. اما با توجه به تجربیات گذشته آنچه که باید مورد توجه قرار گیرد و دارای اهمیت است ارایه یک فهرست مشترک با هدف حصول وحدت و تمرکز در بین اصلاحطلبان است و نه ابعاد متفاوت اختلافنظرها در این مورد.» به اعتقاد کولایی،«اصلاحطلبان» پس از ارایهء فهرست مشترک بهعنوان گام دوم باید در حفظ و تداوم انسجام به دست آمده در سطوح و مراحل مختلف تلاش کنند و در برنامهها و نیز در اجرای آنها وحدت نظر و عمل خود را حفظ کنند.» وی در خصوص استراتژی جناح اصلاحطلب در استانهایی که رد صلاحیتهای گستردهای از کاندیداهای آن صورت گرفته و امکان ارایه فهرست مطلوب وجود ندارد، پیشنهاد میکند: «اصلاحطلبان باید با توجه به واقعیتهای موجود عمل کنند و در این استانها گزینههای خود را از میان انتخابهای واقعی و امکانات مقدور برگزینند و حتی سعی کنند در میان مجموعهای از بدها، کمتر بدها را گزینش کنند.» کولایی تاکید میکند: «اصلاحطلبان باید برپایهء محاسبات عقلانی و براساس واقعبینی عمل کنند.»
وی معتقد است: «چون اطلاعرسانی شفافی در خصوص عملکردها و اقدامات شورای دوم شهر تهران انجام نگرفته است، ارزیابی دقیق از این شورا در عمل مقدور نیست چون پیششرط هر نوع قضاوتی اطلاعرسانی شفاف و صریح در آن مورد است.»