رامین رهبر یعقوبی
در دهه 1970 توماس جفرسن حزب جمهوری دموکراتیک آمریکا را بنیان گذاشت. این حزب در ابتدای کار خود با سیاستهای دولت وقت مخالف بود ولی بعدها تلاش کرد که سیاستهای خود را به خط مشی دولت فدرال آمریکا نزدیک کند. در آن دوران فدرالیستهای آمریکایی به رهبری الکساندر هامیلتون از قدرت زیادی برخوردار بودند. تعبیر آنان از قانون اساسی چندان جالب نبود و جمهوری آمریکا توسط افراد شاخص سیاسی اداره میشد.
توماس جفرسن در ابتدا نام حزب خود را «جمهوریخواه» نامید اما در سال 1798 این نام به حزب جمهوری دموکراتیک تغییر کرد. هواداران توماس جفرسن تا پیش از سال 1801 از فرانسویها جانبداری میکردند و آنها را به انگلیسیها ترجیح میدادند. جنگهای داخلی مربوط به انقلاب فرانسه این احساس دموکراتها را تقویت میکرد ولی شکست سنگین ناپلئون در سال 1815 همه آرزوهای آنان را بر باد داد. توماس جفرسن و همکارش جیمز مادیسن در سال 1798 تلاش کردند که حقوق اساسی ایالات متحده آمریکا را از دید حزب دموکراتیک بازنویسی کنند و از این طریق با تمرکزگرایی فدرالیستهای آن دوران مخالفت کرده باشند. در جنوب و غرب آمریکا این حزب از قدرت زیادی برخوردار شد ولی در بخش شمالی آمریکا یعنی در نیوانگلند هیچ محبوبیتی نداشت.
این تلاشها سبب شد که در سال 1800 حزب جمهوری دموکراتیک بتواند مقام ریاست جمهوری و کرسیهای کنگره آمریکا را به خود اختصاص دهد. در دهه 1810 هنری کلی قدرتمندترین سخنگوی این حزب بود. پس از پایان جنگ سال 1812 فدرالیستهای آمریکا به شدت قدرت خود را از دست دادند و دیگر رقیب بزرگی برای دموکراتها به حساب نمیآمدند. در سال 1816 حزب جمهوری دموکراتیک نیز دچار شکاف شد و بسیاری از هواداران این حزب به گرایشهای سیاسی دیگری متمایل شدند. این شکاف باعث شد که اساس حزب دموکراتیک آمریکا بنیان گذاشته شود.
اندروجکسن از ایالت تنسی در آن دوران موفق شد خود را به عنوان قهرمان جنگ معرفی کند و رهبری یکی از گرایشهای حزب جمهوری دموکراتیک را برعهده گیرد. نام این جنبش حزبی جدید «حزب دموکراتیک» بود. این نامگذاری پس از آن صورت گرفت که اندروجکسن در سال 1828 به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شد.
اندیشههای دموکراتیک
دموکراتیکهای امروز آمریکا دغدغههای جدیدتری دارند. آنان با بکارگیری هر نوع شکنجه علیه زندانیان مخالفت میورزند و معتقدند که دستهبندی کردن زندانیان به زندانیان عادی و «زندانیان جنگی» در تضاد با کنوانسیون ژنو است. این موضوع تاکنون باعث ایجاد منازعههای بسیاری در کنگره آمریکا شده ولی با این حال دموکراتها از ارائه هرگونه راهحل برای دستیابی به اطلاعات تروریستها با استفاده از روشهایی به جز شکنجه، سرباز زدهاند.
حزب دموکراتیک آمریکا اعتقاد دارد حریم خصوصی همه افراد میبایستی محترم شمرده شود و معتقد است که باید قوانین جدیدی در این رابطه وضع شود و از نظارت دولت بر امور خصوصی شهروندان جلوگیری به عمل آید.
این اندیشه پس از آن شدت گرفت که جمهوریخواهان تصمیم داشتند مکالمات تلفنی مظنونان تروریستی آمریکا را استراق سمع کنند.
اگرچه جمهوریخواهان آمریکا به رهبری جورج بوش با ازدواج همجنسگرایان مخالفت میورزند ولی بسیاری از دموکراتهای آمریکا با این نوع غیرمتعارف ازدواج موافق هستند.
گرایشهای مذهبی مردم آمریکا روز به روز تقویت میشود به همین دلیل دموکراتهای آمریکایی ناگزیر شدهاند که در دیدگاه خود تغییراتی ایجاد کنند و حتی بعضی از آنان معتقدند باید خطمشی خود را در این رابطه با خطمشی جمهوریخواهان یکسان کنند.
در عین حال دموکراتهای آمریکایی دیدگاه متفاوتی در مورد کنترل زاد و ولد دارند و معتقدند که دولت باید بتواند به مادران فقیر آمریکایی کمک کند. در سالهای 2000 و 2004 دموکراتها سعی کردند این موضوع را در انتخابات ریاست جمهوری نیز مطرح کنند و از دولت و مردم بخواهند که سقط جنین به طور قانونی انجام شود و از این طریق ایمنی مادران آمریکایی حفظ شود. آنها میگویند سقط جنین به طور قانونی در آمریکا جریان دارد و عدم رعایت بهداشت در کلینیکهای زیرزمینی و غیرقانونی میتواند به سلامت مادران لطمه بزند.
در طرف دیگر، جمهوریخواهان آمریکا به شدت با سقط جنین مخالفت میکنند و آن را نوعی قتل نفس میدانند. دموکراتها اعتقاد دارند که شبیهسازی انسان نیز باید آزاد اعلام شود زیرا از این طریق میتوان بسیاری از بیماریها را درمان کرد. در شبیهسازی و تولیدمثل آزمایشگاهی برای آنکه بتوانند عضو پیوندی جدیدی را برای بیمار فراهم آورند ابتدا باید جنین جدیدی را در آزمایشگاه ایجاد کنند و سپس با قطع عضو موردنظر از بدن جنین، آن را به جای عضو بیمار معلول بیمار پیوند بزنند. از آنجا که این عمل با قتل نفس جنین جدید همراه است جمهوریخواهان کنگره آمریکا با این ایده مخالف هستند. حزب دموکرات معمولا دیدگاههای اجتماعی نیرومندتری نسبت به حزب رقیب دارد و تامین اجتماعی را در صدر اقدامهای خود میداند.