اروپا و آزمون دشوار پاسداری صلح

روزنامه "ال پاییس" چاپ اسپانیا نوشت؛ برقراری آتش‌بس در لبنان بدون جلب نظر و توافق با حزب‌الله ممکن نیست و هرگونه اقدامی بدون توجه به این نکته، پیامدهای وخیمی برای اروپا و اسرائیل خواهد داشت.
این روزنامه در مقاله‌ای به قلم "انریکه د آیالا" با عنوان مأموریت صلح در لبنان نوشت؛ اگر فراخوان بین‌المللی برای صلح امکان موفقیت در لبنان داشته باشد، باید قطعنامه 1701 شورای امنیت سازمان ملل برای استقرار یک نیروی چندملیتی در جنوب لبنان با قبول کامل طرف‌های درگیر یعنی اسرائیل، لبنان و حزب‌الله همراه باشد.
به عقیده ال پاییس، به نظر می‌رسد مشکل خواهد بود که جنبش حزب‌الله لبنان با خارج کردن کنترل ـ منطقه از دست خود موافق باشد، اما این نکته را نیز باید در نظر گرفت که بدون موافقت آنها با مأموریت تحمیل صلح، با مسأله‌ای به نام مبارزه روبرو خواهیم شد.
این روزنامه معتبر اسپانیا تصریح کرد؛ اگر حزب‌الله با آتش‌بس موافقت نکند، نیروی چندملیتی مجبور خواهد شد با این شبه‌نظامیان مسلح روبرو شود و با توجه به اینکه کشورهای تشکیل دهنده نیروی یاد شده به طور مستقیم به عنوان متحدان اسرائیل شناخته شده‌اند، این امر سبب شادی تمام اسلامگرایان افراطی جهان می‌شود.
بر همین اساس، ال پاییس هشدار می‌دهد که در صورت عدم همراهی حزب‌الله با آتش‌بس نمی‌توان پیش‌بینی کرد که این بحران تا کی به طول می‌انجامد و چه نتایجی در پی خواهد داشت.
به نوشته ال پاییس؛ کشورهای تشکیل‌دهنده نیروی چندملیتی حافظ صلح در لبنان همچنین باید یک فرماندهی واحد برای آن تعیین کنند که شامل تعریف دقیق کاری که می‌خواهند انجام دهند و چگونگی انجام و زمانبندی آن نیز باشد.
این روزنامه آسان‌ترین راه برای توفیق مأموریت نیروهای حافظ صلح را استقرار آنان در یک منطقه حائل می‌داند که نه بتوان به آن تجاوز و نه از روی آن عبور کرد.
ال پاییس خاطرنشان کرد: اما اگر نیروی میانجی خوب عمل نکند و حمله‌ای به خاک اسرائیل انجام شود، آیا اسرائیل این آمادگی را دارد که از اقدام تلافی‌جویانه صرف‌نظر کند و به صورت زمینی یا هوایی به منطقه حائل تجاوز نکند.
این روزنامه اسپانیایی تجربه 20 ساله حضور نیروهای سازمان ملل در جنوب لبنان را شاهد زنده‌ای می‌داند که نشان می‌دهد اسرائیل در این زمینه چندان وفادار و صادق نیست.
این روزنامه نوشت؛ در ژوییه 1982 نیروهای اسرائیلی از فراز نیروهای سازمان ملل در لبنان گذشتند و تا بیروت پیش رفتند به گونه‌ای که این حمله و درگیری تا ماه مارس سال 2000 یعنی هنگام عقب‌نشینی اسرائیل از خاک لبنان ادامه یافت.
به عقیده ال پاییس؛ عدم توانایی نیروهای سازمان ملل در لبنان در جلوگیری از تهاجم اسرائیل و فقدان تأثیرگذاری آن در دوران سخت بحران جاری، بی‌فایده بودن یک نیروی چندملیتی که قدرت کامل فرماندهی را نداشته باشد، نشان داد.
این روزنامه همچنین نوشت که برخی اعلام می‌کنند مأموریت نیروی جدید چندملیتی، فراتر از برقراری صلح در خاورمیانه است و یکی از اهداف آن، اجرای قطعنامه 1559 شورای امنیت در زمینه خلع سلاح حزب‌الله و کمک به ارتش لبنان در این زمینه خواهد بود.
ال پاییس افزود: در صورت عدم موفقیت نیروهای جدید چندملیتی، در لبنان، اروپا با یک چالش تاریخی مواجه خواهد شد، چرا که اروپا به دلیل ناتوانی در حل مسأله لبنان و خاورمیانه، رابطه‌اش را به طور کامل با دنیای عرب و اسلام از بین خواهد برد.
ال پاییس با اشاره به حمایت دائمی آمریکا از رژیم صهیونیستی، از جمله در شورای امنیت سازمان ملل، تصریح می‌کند: این موضوع محوری که ریشه یا انگیزه تمام حملات اسرائیل و خصومت میان دنیای اسلام و غرب حمایت بی‌حد و حصر آمریکا از اسرائیل است را نباید فراموش کرد.
نویسنده می‌افزاید؛ آمریکا مانند متحد اصلی خود انگلیس، روشن کرده که در نیروی چندملیتی در لبنان شرکت نخواهد کرد و این در حالی است که کلید حل بحران خاورمیانه با توجه به اینکه اسرائیل بدون حمایت آنان هیچ ظرفیت نظامی و سیاسی نخواهد داشت، در دستشان است.
ال پاییس به همین دلیل بر این عقیده است که کشورهای اروپایی باید جزئیات مسأله حضور در لبنان را قبل از تصمیم‌گیری کامل درباره شرکت در آن بررسی کنند.
این روزنامه نتایج حملات اخیر اسرائیل به لبنان را به یک پیروزی سیاسی برای حزب‌الله خوانده و نوشته است: آمریکا فشارهای بین‌المللی را سه هفته برای فرصت دادن به اسرائیل برای دستیابی به هدفش که همان به حداقل رساندن توان نظامی و لجستیکی حزب‌الله بود، تحمل کرد، اما اکنون به نظر می‌رسد امکان تغییر وضعیت و دستیابی اسرائیل به اهدافش از طریق نظامی غیرممکن به نظر می‌رسد.
این روزنامه می‌نویسد؛ در چنین صحنه‌ای به عنوان تنها راه برقراری صلح پایدار، اتحادیه اروپا می‌تواند و باید وارد عمل شود و حتی اگر لازم باشد برای کنترل امنیت منطقه از ابزار نظامی نیز استفاده کند.
تضمین این نکته که نیروهای استقرار یافته توان انجام مأموریت خود را دارند، از دیگر موضوعاتی است که به عقیده ال پاییس باید در زمینه اعزام نیرو به لبنان مورد توجه قرار گیرد. این روزنامه شمار افراد موردنیاز در لبنان را بین 10 تا 20 هزار برآورد کرده و نوشته است؛ در حال حاضر تامین چنین نیرویی برای زمان نامحدود از سوی کشورهای اروپایی (با توجه به موارد بوسنی، کوزوو و افغانستان) و در نظر گرفتن نقش ترکیه و سایر کشورهای غیراروپایی دشوار است. ال پاییس اضافه کرده است؛ از سوی دیگر وارد شدن مستقیم ناتو در این بحران نیز به خاطر نفی رهبری آمریکا از سوی کشورهای اسلامی رد شده است.
این روزنامه در مجموع بر این عقیده است که برای تامین امنیت در منطقه و تشکیل یک نیروی مؤثر میانجی‌گر، باید تصمیمات حساس برای برخی از شرکت‌کنندگان گرفت.