مجلس و پرونده هسته‌ای

علی منتظری / مدیر خبری تلویزیون دبی در ایران
هنوز یادمان نرفته است که مجلس ششم از این که در جریان سیر مذاکرات تیم هسته‌ای ایران با سه کشور اروپایی قرار نمی‌گرفت بارها شکوه و گلایه می‌کرد. آن روزها تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران از نظر سیاسی و جناحی با مجلس اختلاف چندانی نداشت و همگام با یکدیگر شمرده می‌شدند، با این همه حتی از سوی اعضای کمیته سیاست خارجی و امنیت مجلس ششم نیز شکایت‌های متعددی از عدم اطلاع از روند مذاکرات به گوش می‌رسید.
نمایندگان مجلس هفتم نیز در طول مذاکرات تیم جدید هسته‌ای ایران به ریاست دکتر «علی لاریجانی» از این گلایه‌ها بی‌نصیب نبوده و چندین بار از این که در جریان دقیق روند مذاکرات نیستند اعتراضاتی کرده‌اند. شاید و چه بسا حق با نمایندگان مجلس چه ششمش و چه هفتمش بوده و هست زیرا نمایندگانی که تسلط به یکی از زبان‌های رایج خارجی داشته و فرصت و فراغت بیشتری برای سر زدن به سایت‌های خبری و یا شبکه‌های خبری ماهواره‌ای دنیا همچون (سی‌‌.ان‌.ان)، (بی‌.بی‌.سی)، (یورو نیوز)، (فاکس نیوز)، (زد،دی، اف) و یا شبکه‌های عربی همچون الجزیره یا العربیه داشتند گاهی اوقات (شاید هم خیلی اوقات) زودتر از منابع خودی به اطلاعات روند مذاکرات دسترسی پیدا می‌کردند. البته با کمی احتیاط باید بگوییم که عموما منابع خبری این سایت‌‌ها یا بنگاه‌های خبری همان افرادی بوده‌اند که پشت میز مذاکره با تیم هسته‌ای ما می‌نشستند که از یک سو هیات ایرانی را تشویق به سری نگه‌داشتن مذاکرات می‌کردند، اما خود از سویی دیگر، سر رشته‌های مذاکره با ایران را به سرویس‌های خبری نزدیک به خود لو می‌دادند. البته کارشان هم خیلی بی‌دلیل نبود، زیرا از این طریق به دنبال تست طرف ایرانی برای تحلیل آینده و روند مذاکرات بودند. این امر که نمایندگان ملت از طریق رسانه‌های مکتوب و مرئی خارجی به برخی از اخبار مذاکرات دست یابند حتما زیبنده عوامل اجرایی تیم هسته‌ای ما نبوده و نیست. به خصوص آنکه این امر باعث می‌شده تا تیم مذاکره کننده هسته‌ای ما از عقل و درایت و مشورت بسیاری از نمایندگانی که سابقه حضور در تحولات سیاسی داخلی و خارجی را داشته‌اند، محروم شوند.
علاوه بر آنکه خانه ملت نخستین جایی است که شورای امنیت ملی ایران باید برای شور و مشورت در خصوص مسائل حساس ملی انتخاب کند. کتمان اخبار برای حفظ مصالح ملی کشور امری حتمی و لازم‌الاجرا برای تمامی دست‌اندرکاران عالی رتبه کشور است، اما فراموش نکنیم برخی گمانه‌زنی‌های مطبوعاتی که در داخل کشور از سوی تحلیلگران و حتی گاهی اوقات از مردم عادی صورت می‌گیرد، نشان می‌دهد که به دلیل طولانی شدن روند مذاکرات با غرب و سیاست‌های دایمی غرب در برابر ایران و نیز آگاهی به سیاست‌های درازمدت غرب در برابر ایران ـ و به خصوص آمریکا در برابر ایران ـ بسیاری از پیش‌بینی‌ها در خصوص آینده مذاکرات درست از آب درنیامده است. همین امر نشان می‌دهد که بی‌خبرماندن نمایندگان ملت از منظر حفظ‌ اسرار ملی کشور، نه تنها درست نیست که ـ همانطور که قبلا اشاره کردم ـ محروم ساختن نهادی از نظام اسلامی از مشورت با بخش مهمی از اهل حل و عقد کشور بوده است.
دست بر قضا طرح اخیر اروپا نیز پیش از اعلام رسمی مقام‌های کشورمان از سوی یکی از بنگاه‌های خبری غربی به روی سایت‌های دنیا رفت که آن را قریب به واقع ارزیابی کرده‌اند، گرچه تنبیهات و یا همان عقوبات احتمالی علیه ایران در آن ذکر نشده است و چه بسا با تعمد خاصی و به منظور گمانه‌زنی با افکار عمومی مردم و مسئولان ایرانی ذکر نشده و یا آنکه ما با خودسانسوری آن را اعلام نکرده‌ایم. مسئولان ما همیشه به یاد داشته باشند که برخی از بنگاه‌های خبری غربی که باز هم دست بر قضا به آنها در داخل کشور بسیار اهمیت می‌دهند، همیشه این طور نیست که به منابع و اسرار خبری دست می‌یابند، چه آنکه آنها گاهی اوقات تعمدا و با سیاستی دقیق در معرض اخبار دقیق قرار می‌گیرند تا در قبال موضوعی خاص در عرصه بین‌الملل، فضای بیشتری برای مانور سیاسی پیدا کنند که مذاکرات هسته‌ای ایران نیز یکی از مصادیق بارز آن بوده و همچنان خواهد بود.
اکنون با ارائه طرح اروپایی‌ها به ایران که حمایت آمریکا، چین و روسیه را نیز به همراه دارد، مذاکرات هسته‌ای ایران با اعضای دایمی شورای امنیت وارد مرحله حساسی شده است و چه بسا آخرین مرحله تلاش دیپلماتیک در عرصه بین‌الملل محسوب شود. فراموش نکنیم که پس از یک دوره سه ساله بازرسی از مراکز حساس کشور، آمریکا که لهجه تهدیدآمیزی علیه ایران در طول چند ماه اخیر اتخاذ کرده است، به بسیاری از اطلاعات بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای دست یافته است. گواه ما بر این امر، عملیات بازرسی در عراق تحت عنوان کشف سلاح کشتار جمعی در عراق در عهد صدام حسین است که متعاقب آن حتی با فاصله‌های زمانی کمتر از یک ساعت همان نقطه محل بازرسی، مورد حمله نیروی هوایی آمریکا قرار می‌گرفت. با آنکه همه چیز ایران با عراق متفاوت است و ایران توانایی‌های بسیار بالایی برای پاسخ به هر تهدید و حمله‌ای را دارد، اما امروز بیش از گذشته باید نمایندگان ملت در جریان دقیق مذاکرات و اتخاذ تصمیم‌های سرنوشت‌ساز قرار گیرند. این امر ضریب سالم بودن تصمیمات را افزایش داده و راه ورود مردم به صحنه تصمیم‌سازی در کشور را همراه می‌کند. تاریخ سیاسی کشورمان در طول بیست و هفت سال اخیر ثابت کرده است که هرگاه مردم در جریان امور بوده‌اند بی‌پروا و باقدرت در برابر توطئه‌ها ایستاده‌اند و از مصالح ملی و تمامیت ارضی کشورمان با جان خویش دفاع کرده‌اند.