انتخابات و تبلیغات

یکی از نقاط درخشان کارکردهای احزاب سیاسی تشویق مردم به رای دادن است. در جریان مبارزات انتخاباتی، احزاب از طریق تبلیغات و ابزار مختلف کوشش می کنند مردم را به پای صندوق های رای گیری بکشانند. بدون تبلیغات احزاب شاید شمار قابل توجهی از شهروندان اصولا توجهی به قضیه انتخابات از خود نشان ندهند. تبلیغات حزبی راهگشای ورود تعداد بیشتری از واجدین شرایط رای دادن است. پیامد این اتفاق افزایش کارآمدی و مشروعیت نظام سیاسی خواهد شد.  بنابراین نظام سیاسی باید از احزاب که با هزینه های اعضا و هواداران خود هزینه های تبلیغاتی را تقبل می کنند و با افزودن بر تعداد رای دهندگان مشروعیت آن را نزد افکار عمومی و نهادها و سازمان های بین المللی افزایش می دهند تشکر و تقدیر کند و همه ابزارهای تبلیغاتی را که در اختیار دارد به احزاب دهد. تبلیغات نیاز به ابزار دارد. ابزار و وسایل تبلیغاتی کدامند؟ رادیو، تلویزیون، روزنامه ها، مجلات، پوسترها و بیلبوردها و سایت های اینترنتی مهم ترین و شناخته شده ترین ابزارهای تبلیغاتی اند. علاوه بر این هر حزب و گروهی می تواند با برگزاری میتینگ و سخنرانی در مراکز پررفت و آمد شهری و برگزاری سخنرانی صدای خود را به گوش واجدین شرایط رای دادن برساند.
این یک قاعدهاست و ایران نیز نمی تواند از این قاعده بیرون باشد. اکنون و در آستانه تبلیغات برای انتخابات سومین دوره شوراهای شهر و روستا امکانات تبلیغاتی میان جناح های سیاسی چگونه توزیع شده است. پیش از هر وسیله ای ابتدا باید به سراغ رادیو و تلویزیون رفت. شبکه های موجود رادیو و تلویزیون در ایران یک سازمان بزرگ است که حتی نهاد دولت نیز توانایی اعمال نفوذ در آن را ندارد. از طرف دیگر هیچ شبکه رادیویی و تلویزیونی مستقل حق فعالیت ندارد. شرایط استفاده از این ابزار اصلی و سرنوشت ساز تبلیغاتی اکنون در مقایسه میان احزاب و جریان های سیاسی چگونه است؟ شاید در روزهای آتی که به اوج تبلیغات می رسیم برخی رفتارها و تصمیم ها نسبت به جریان تبلیغاتی تغییراتی کند، اما این موضوع نفی آنچه در گذشته شده را نمی کند. در ماه های گذشته و بر اساس طبیعت توزیع قدرت در ایران جناح سیاسی اصولگرا به دلیل در اختیار داشتن قوه مجریه و نهادهای دیگر به طور غیرارادی - شاید - بیشتر در رادیو و تلویزیون حضور داشتند. در این شرایط کافی است یک مقام مسئول اشاره ای و نشانه ای از افراد مورد نظرش در میان کاندیداها داشته باشد و علامت دهد. اما در روزهای سرنوشت تبلیغات چه می توان کرد؟ پیشنهاد این نوشته اختصاص دادن شبکه 5 تلویزیون برای کاندیداهای انتخابات احزاب و جریان های سیاسی شناخته شده است. این حق احزاب سیاسی است که از تلویزیون خود را معرفی کرده و برنامه های خود را به مردم اعلام کنند.
شاید گفته شود به دلیل اینکه تعداد کاندیداهای شورای شهر پرشمارند امکان چنین کاری وجود ندارد. اما این را می توان با یک برنامه ریزی دقق برطرف کرد و شرایط را دست کم در روزهای مجاز تبلیغاتی عادلانه تر کرد. علاوه بر این نهادهای مدیریت شهری می توانند با یک برنامه ریزی دقیق و از همین امروز برخی از بوستان های عمومی و میادین بزرگ را برای برگزاری سخنرانی ها و برپایی میتینگ های تبلیغاتی آماده کرده و اجازه دهند احزاب و گروه های سیاسی تبلیغات رودررو انجام دهند. این یک ضرورت است که در مراکز استان ها می تواند انجام شود. احزاب و گروه های سیاسی شناخته شده باید بر این خواسته ها اصرار کرده و در یک دوره زمانی مشخص برنامه های خود را به مراکز تصمیم گیری ارائه دهند. احزاب و جریان های سیاسی توجه داشته باشند که این اصرار آنها پایه عقلانی داشته و نوعی داد وستد با نظام سیاسی به حساب می آید. اگر قرار است احزاب و جمعیت های سیاسی با هزینه اعضا و هواداران به افزایش جمعیت رای دهنده کمک کنند و به این ترتیب بر ضریب مشروعیت نظام سیاسی بیفزایند باید مابه ازایی در حداقل ها را دریافت کنند.
مدیران صدا و سیما و نهادهای مدیریت شهری باید در پایتخت و مراکز استان ها که تبلیغات نیاز به استفاده از امکانات و وسایل مدرن دارد به احزاب و جمعیت ها و کاندیداهای آنها این امتیاز را بدهند.