استراتژی اقناع

* آقای مطهرنیا! نحوه عملکرد مجلس و کارکردها و کار ویژه های ورود آن به موضوع مناقشه هسته ای با غرب را چگونه می بینید؟
** بی تردید مجلس در جایگاه مهمترین نهاد، انعکاس دهنده عزم ملی جامعه ایرانیان از جایگاه ویژه برخوردار است و تصمیم آن در ارتباط با یک مسأله حیاتی مانند پرونده هسته ای ایران می تواند پیامدهای متفاوتی داشته باشد. این که مجلس در چارچوب کنونی، دولت را در زمینه پرونده هسته ای و چگونگی واکنش به قطعنامه جایز الخطاب قرار می دهد، در واقع در پی آن است که کنشگران اصلی پرونده هسته ای را در لایه اجرایی کار تقویت کند تا برای تصمیم سازی در این مورد مهم، دارای توان مضاعف باشند و این رویه باید مثبت قلمداد شود. این حرکت در عین حال پیامی را به جامعه بین الملل و نیز داخل کشور دارد.
این که ملت ایران اراده و استراتژی محوری شان رسیدن به انرژی هسته ای با روشهای مسالمت آمیز است که در چارچوب رعایت کنوانسیونهای بین المللی و احترام به قواعد بین المللی به صورت دو جانبه و در یک فضای عادلانه محقق شود.
بنابراین ضمن آن که با تأکید بر این معنا دولت می تواند برای دستیابی به هدفهای خود حتی از ان.پی.تی خارج شود، اما مجلس به تقویت دولت برای انجام امور دیپلماتیک عنایت جدی دارد و در عین حال این نکته نیز تأکید کرده است که در صورت لزوم امکان خروج از ان.پی.تی نیز برای دولت و به تصمیم خود آن وجود داشته باشد. که تصمیم در این باره بی شک به عملکرد طرفهای مقابل بستگی خواهد داشت.
* در شرایط موجود که ایران اجرای پروتکل الحاقی را که امری داوطلبانه بود متوقف کرده دو گزینه مطرح و مورد بحث میان کارشناسان، تعلیق همکاری با آژانس و یا خروج از ان.پی.تی است. این دو گزینه را در شرایط موجود چگونه ارزیابی می کنید؟
** معتقدم ایران نخست، در یک زمان کوتاه باید بر این نکته تصریح داشته باشد که اعتقاد به ادامه مذاکرات برای دستیابی به حقوق خود را دارد، اما اگر جامعه بین المللی به عملیاتی کردن قطعنامه 1737 روی بیاورد در مرحله اول، تعلیق همکاری با آژانس و در مرحله دوم بحث خروج از ان.پی.تی را باید مد نظر قرار دهد.
آنچه مسجل به نظر می رسد، این است که ملت ایران در مجموع گرایش به دستیابی به انرژی هسته ای را یک اصل بنیادی می داند و در کنار آن بر استراتژی اقناع به عنوان مهمترین و مطلوبترین شیوه برای رسیدن به این هدف تأکید دارد.دولت نباید این نکته را از نظر دور بدارد که هر دو خواست مردم ایران در این زمینه محترم است.
من معتقدم همگرایی مجلس با دولت، در مراحل پیشین و کنونی پرونده هسته ای، دو پیام را به دنبال دارد.
یک پیام اساسی برای دولتمردان که دولت با عزم جدی و با خواست ملت به سوی دستیابی به انرژی هسته ای حرکت کند و در این مسیر باید تا حداکثر ممکن از مسیر مسالمت آمیز حرکت کند و این نکته ای است که خرد سیاسی نیز بر آن تأکید دارد.پیام دیگر به کنشگران مقابل پرونده ایران که در فاصله میان ملت- دولت ایران در زمینه انرژی هسته ای نباشند و فکر نکنند با اعمال فشار فاصله میان ملت و دولت و از سوی دیگر فاصله میان نخبگان بر سر پرونده هسته ای به وجود خواهد آمد.