تفسیر هر چیز به نفع خود!

محمد پهلوانی
اگر اندک تاملی بر سیره سیاسی افراطیون جبهه اصلاحات شود، این نتیجه حاصل می‌شود که قدر مشترک عملکرد سیاسی‌شان هنگام مواجهه با رقبایشان، کمابیش توسل به غوغاسالاری و مغالطه‌کاری است. روزی ادعای بی‌مبنای هر نه روز یک بحران، واقعه کوی دانشگاه، قانون اصلاح مطبوعات، چند صباحی، بحث آزادی، جامعه مدنی و... جمهوریت و مشروعیت، آنچه مشهود است فقدان مبانی تئوریک و معرفت‌شناختی در مباحث و شعارهای افراطیون جبهه اصلاحات است. از این رو هرازگاهی به دنبال مستمسکی هستند تا علیه رقیب سیاسی بهره جویند یا حیات سیاسی‌شان را اعلان کرده باشند. باید نوشتار "فراموشی 12 فروردین نسیان جمهوریت، اسلامیت و ایرانیت" را در این زمره دانست. در این نوشتار، با اشاره به یوم الله دوازدهم فروردین چنین می‌خوانیم: "... تاکنون همه ساله در این روز، مراسم ویژه خاصی در سرتاسر میهن برگزار می‌شده است که حداقل در سال‌های اخیر در تهران، گاهی این مراسم با حضور مقامات لشکری و کشوری... انجام می‌شد؛ اما متاسفانه امسال هیچ گونه مراسمی را شاهد نبودیم، نگرانی از کمرنگ شدن این روز در آغاز سال 1385 از آن جهت بیشتر می‌شود که به خاطر بیاوریم در سال گذشته زمزمه‌هایی مبنی بر کمرنگ شدن "جمهوریت" نظام به گوش می‌رسید. زیرا همچنان عده‌ای بر این باورند که حضور مردم، ظاهری و به صورت زینتی است. نکند با کم فروغ شدن 12 فروردین، فرصت بیشتری در اختیار اقتدارگرایان ضدجمهوریت نظام گذاشته شود." (1)
ابتدائا این سوال متبادر به ذهن می‌شود که چه رابطه منطقی میان عدم برگزاری جشن‌های 12 فروردین و فرصت‌یابی بیشتر اقتدارگرایان ضدجمهوریت دارد؟ ثانیا در عمده سال‌های گذشته، برنامه‌های این روز، چندان مهم و استراتژیک تلقی نمی‌شد و تنها جهت نهادینه شدن یوم الله 12 فروردین، برنامه‌های محدودی اجرا می‌شد. همچنین باید یادآور شد که در سال جاری، صدا و سیمای جمهوری اسلامی تخصیصا، سیما، متفاوت از سال‌های گذشته به صورت هر چه باشکوهتر به گرامیداشت این روز پرداخت. اصل مساله مورد اشاره نویسنده محترم یعنی حمله به جمهوریت از سوی عده‌ای اقتدارگرا نیز محل خدشه است، چه این که مبحث مشروعیت و مقبولیت که در ماههای آخر سال گذشته، بسیار مورد توجه واقع شد، یک مبحث تئوریک بوده و طرفین نزاع بر اصل جمهوریت، اهمیت آرای مردم، لزوم حضور مردم در انتخابات و اهمیت دادن به نظر و مطالبات مردم، هم عقیده بودند. بحث فقط بر سر آن بود که آیا آرای مردم، در نظام سیاسی اسلام، تنها مقبولیت‌زا است یا مشروعیت نیز ایجاد می‌کند. بهره‌برداری از این بحث توسط عده‌ای جهت تخریب چهره آیت‌الله مصباح یزدی، امری ناموجه و غیراخلاقی بود و توالی سوئی داشت که مشاهده می‌شود، دامنه‌های آن تاکنون باقی است و هنوز، عده‌ای به دنبال بهانه‌هایی هستند تا مساله حمله به جمهوریت را جدی نشان دهند، از جمله این که مساله‌ای کاملا عادی (عدم برگزاری مراسم 12 فروردین) را به صورتی عجیب، تفسیر می‌کنند.