قطعنامه 1696 ناموجه بود

محمد جواد ظریف نماینده دایم ایران در سازمان ملل در مقاله ای که برای شبکه خبری سی ان ان نوشته است قطعناه شورای امنیت سازمان ملل را درباره برنامه هسته ای ایران ناسودمند خواند و آن را نتیجه سیاستی کوته بینانه دانست که در نهایت ان.پی.تی را تضعیف خواهد کرد.
متن کامل این مقاله را می خوانید:
قطعنامه 1696شورای امنیت درباره برنامه هسته ای صلح آمیز ایران که اخیرا تصویب شد، غیرموجه و ناسودمند است.
هیچ مبنای حقوقی برای مداخله شورای امنیت سازمان ملل در برنامه انرژی هسته ای صلح آمیز ایران وجود نداشت، به ویژه در زمانی که این شورا به شکل بدی در وظیفه واقعی اش مبنی بر پاسخگویی به تهدیدات صلح و امنیت بین المللی شکست خورده است.
تلاشهای حامیان(قطعنامه)برای الزامی کردن تعلیق غنی سازی اورانیوم در ایران با حقوق بین المللی، معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای (ان.پی.تی) یا دیدگاه های اکثریت اعضای سازمان ملل سازگار نیست. ایران به عنوان یک عضو ان.پی.تی الزاماتش را انجام داده و محق است از حقوق کاملش تحت این معاهده بهره‌مند باشد.
ایران در سال های اخیر برای نشان دادن ماهیت صلح آمیز برنامه هسته ای اش، تاسیسات خود را برای انجام بازرسی بی سابقه به آژانس بین المللی انرژی اتمی تسلیم کرد و این کار آژانس را قادر ساخت قاطع ترین بازرسی را که تاکنون انجام گرفته است، سازمان دهی کند، این بازرسی بیش از 2000نفر روز بازرسی را در سه سال گذشته شامل شد. ایران حتی فرارتر از همه الزامات حقوقی اش عمل کرد و گامی بی سابقه را برداشت و مکررا به بازرسان اجازه داد از سایت های نظامی اش در راستای تحقیق درباره اتهاماتی بی اساس بازدید کنند.
در نتیجه در نوامبر 2003 و در آستانه گزارشات جنجالی رسانه‌یی درباره به اصطلاح 18 سال پنهان کاری ایران، آژانس بین المللی انرژی اتمی تایید کرد که "تا این تاریخ، هیچ مدرکی مبنی بر این که مواد و فعالیت های هسته ای پیشین اعلام نشده ایران به یک برنامه تسلیحات هسته ای مربوط باشد، وجود ندارد.
همین نتیجه را می توان در بسیاری از دیگر گزارشات آژانس حتی در گزارش اخیرش در فوریه 2006 یافت."
آژانس بین المللی انرژی اتمی این بیانیه را که هنوز در موقعیتی نیست "که نتیجه بگیرد هیچ مواد یا فعالیت اعلام نشده ای در ایران وجود ندارد" بسیار مطرح کرده است.
اما به اذعان مکرر آژانس بین المللی انرژی اتمی مبنی بر این که رسیدن به چنین نتیجه ای روندی زمان گیر است، هیچ توجهی نشده. مساله دیگری که آن نیز نادیده گرفته شده، گزارش اخیر آژانس است مبنی بر این که 45 کشور دیگر در همین مقوله ای که ایران قرار دارد، قرار دارند؛ از جمله 14 کشور اروپایی و برخی اعضای شورای امنیت.
اگر به آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه داده می شد بازرسی هایش را با شرایط فنی مناسب و بدون مزاحمت سیاسی و درگیری های شورای امنیت انجام دهد، حتی یک نتیجه نهایی درباره برنامه هسته ای کاملا صلح آمیز ایران دور از دسترس نبود بازرسی های آژانس بین المللی انرژی اتمی تاکنون پیشرفت خوبی را در حل مسایل باقی مانده که مهم ترین شان منشا خارجی داشتن آلودگی اورانیون بسیار غنی شده در سانتریفیوژهای وارداتی است، حاصل کرده.
آنچه کاملا غیر قابل درک است تعجیلی است که حامیان این قطعنامه سازمان ملل برای تصمیم گیری در پیش بردن پیش نویس شان در شورای امنیت داشتند. آنها در حالی که این کار را انجام دادند که دولت ایران گفته بود فقط به سه هفته دیگر برای تکمیل بررسی مجموعه اخیر پیشنهاد شده از سوی گروه پنج به علاوه یک و ارایه پاسخی اساسی دارد و نیز این کار با وجود دیدگاه اجماعی از جمله در جامعه اطلاعاتی آمریکا مبنی بر نبود هرگونه فوریت انجام شد.
فقدان هرگونه مبنای حقیقی نشان می دهد که مشارکت شورای امنیت با هدف اعمال فشار بر ایران برای رها کردن برنامه به حقش انجام شد. این یک سیاست کوته بینانه است که در این روند ان.پی.تی را با محروم کردن اعضایش از بهره مندی از مزایای به حق عضویت شان تضعیف خواهد کرد. این به ویژه در حالی که کشورهای غیر عضو برای سازش ناپذیری شان پاداش داده می شوند، دردسرساز است.
این سیاست هم چنین به آن علت کوته بینانه است که به مانع شدن از مذاکرات و ارایه قطعنامه مشکل تر تهدید می کند.
ملت و دولت ایران درصدد رویارویی نیست و همواره آمادگی اش را برای پرداختن به مذاکرات جدی و نتیجه محور مبتنی بر احترام دو جانبه و جایگاه برابر نشان داده است. آنها هم چنین بارها و بارها در برابر بی عدالتی و تحمیل واکنش نشان داده‌اند.»