آمریکا همچنان دشمن شماره یک ملت ایران است

سیاست خارجی آمریکا در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی در قبال جمهوری اسلامی ایران همواره سیتزه جویانه استعماری و استکباری بوده و به کرات این موضوع به اثبات رسیده است .
اخیرا اخباری منتشر شده مبنی بر اینکه جمعی از نمایندگان کنگره آمریکا با ارسال پیغامی برای نمایندگان مجلس شورای اسلامی برای انجام مذاکره و رایزنی با آنان در مورد موضوعات مورد مناقشه در کشور اعلام کرده اند.
ارسال این پیغام گروهی از نمایندگان مجلس از جناحهای مختلف را تحریک کرده و آنان نیز در راستای تعامل ! با نمایندگان کنگره آمریکا خود را برای رایزنی با آنها آماده نموده اند.
موضوعی که جای تردید ندارد اینکه آمریکا تابحال از هیچ تلاشی برای ضربه زدن به حاکمیت جمهوری اسلامی و ملت ایران کوتاهی نکرده است و بارها امام راحل و مقام معظم رهبری در اظهارات و رهنمودهای خود دشمنی و کینه سیاستمداران آمریکایی نسبت به مردم ایران را گوشزد نمودند حال با این همه تذکرات و نیز نمونه های بارز دشمنی آمریکا با مردم ایران برخی افراد وابسته به گروههای سیاسی کشورمان اعلام آمادگی کرده اند با نمایندگان آمریکا وارد مذاکره و گفتگو شوند جای تاسف دارد.
نکته ای که برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی فراموش کرده اند اینست که اعضای کنگره آمریکا نمایندگان واقعی مردم این کشور نیستند آنها درواقع وابسته به مراکز قدرت و باندهای سیاسی ـ اقتصادی هستند و سیاستهای دولت آمریکا را اجرا می کنند. آیا با این حال هنوز هم برخی مشتاق مذاکره با نمایندگان دولت آمریکا هستند
نکته مهمتر اینکه سیاستهای جمهوری اسلامی ایران در قبال آمریکا را مطابق اصل 110 قانون اساسی شخص رهبری معظم انقلاب تعیین می کنند و هرکس دیگری در این رابطه اظهاراتی را مطرح می کند باید در چارچوب سیاستهایی باشد که توسط رهبری تعیین شده باشد در غیر اینصورت ارزش حقوقی و قانونی ندارد.
لذا آن دسته از نمایندگان مجلس شورای اسلامی که نمایندگی ملت سرافراز ایران را عهده دار هستند باید در اظهارنظرها و برنامه های خود ارزشهای متعالی موکلین خود را لحاظ کنند و درعین حال از مسیر قانون تخطی نکنند آمریکا هنوز و همچنان دشمن شماره یک ملت ایران است و نباید وابستگان به گروههای سیاسی اعم از نمایندگان مجلس و دیگران با دادن امتیاز بر سر میز مذاکره با نمایندگان کنگره آمریکا بنشینند.
دولت آمریکا باید با پذیرفتن شرایط جمهوری اسلامی ایران و دست برداشتن از سیاستهای خصمانه خود بر ضد ملت ایران درخواست مذاکره را اعلام نماید که تاکنون چنین اتفاقی نیفتاده است .
فراموش نکنیم که در ماههای گذشته واشنگتن خواستار مذاکره در باب موضوع عراق بود و مقامات ارشد عراقی نیز از ایران اسلامی تقاضا کردند به این درخواستها پاسخ مثبت دهد که پذیرفته شد و اعلام گردید که برای بهبود شرایط زندگی مردم عراق و بعنوان خدمتی به ملت عراق در مسیر کاستن از آلام و سختی های مردم آن کشور حاضریم در این زمینه همکاری کنیم . لکن با تعلل مقامات واشنگتن مشخص گردید که آنها به دنبال اهداف دیگری هستند و مشخصا درصدد یافتن شریک جرمی برای خودشان در عراق هستند تا به نحوی مسائل و مشکلات عراق را به ایران نسبت دهند.
مسئله کاملا روشن است و می توان موضوعات مطرح در این مقوله را اینگونه فهرست کرد.
1 ـ اراده روشنی در آمریکا در جهت مذاکره با ایران وجود ندارد و از مجموعه اقدامات و مواضع واشنگتن چنین ارزیابی می شود که آنها واقعا در صدد حل مسائل فیمابین نیستند وگرنه کوبیدن بر طبل خصومت و توسل به آدم ربائی و جنایت راهکاری برای اثبات حسن نیت طرف مقابل نیست . بعبارت بهتر واشنگتن با رفتار جنون آمیز خود و توسل به تهدید و شیطنت نشان می دهد که هنوز درصدد تکرار اشتباهات عمدی گذشته است .
2 ـ حتی در صورت اعلام آمریکا برای مذاکره نیز این موضوع در عرف حکومتی دارای تعریف مشخص و معینی است و کاملا محرز است که تصمیم در این زمینه از طرف جمهوری اسلامی ایران بایستی از جانب رهبری اتخاذ و مجری شود. معنی صریح این عبارت اینست که نمایندگان مجلس در مقام و موقعیتی نیستند که مجاز به تصمیم گیری و اقدام در این مقوله باشند مگر آنکه مسئولیتی در این زمینه بطور مشخص به آنها محول شده باشد که نشده است .
3 ـ برخی نمایندگان مجلس در این مقوله اظهارنظرهای کرده اند و حتی اعلام داشته اند که اگر لازم باشد حتی حاضرند امتیازاتی را هم بدهند! همین اظهارنظر سطحی و بدون منطق نشانگر آنست که گویندگانش از پیچیدگی و مهارت و قابلیت های مورد انتظار در مقولات حساس مربوطه بی بهره اند و با ساده انگاری در این باب تصور می کنند که موضوع مناسبات ایران و آمریکا درحد آشتی کنان میان دو نفر یا دو گروه است که با توسل به خوشبینی و مجامله گوئی بتوان مسئله را فیصله داد.
ناگفته پیداست که موضوع مناسبات ایران و آمریکا حتی فقط به رفتار واشنگتن در طول این دوره 28 ساله هم محدود نمی شود و موضوع حساس و پرنکته ای است که مسائل پیچیده و بغرنجی را در بر می گیرد که ورود به این مقولات نیازمند توانمندیها و قابلیت هائی است که شرط اول آن مقبولیت و اهلیت عناصر پیش برنده و فعال در این زمینه است و معلوم نیست چه کسی اساسا افراد اظهارنظر کننده در این مقوله را برگزیده و تایید نموده که مجاز به سخن گفتن از طرف یک کشور و یک نظام باشند که پیشاپیش با دست و دلبازی اعلام کرده اند که حتی حاضرند امتیاز هم بدهند!
آمریکا همچنان دشمن شماره یک ملت ایران است و هیچ تغییری در رفتار و مواضع واشنگتن را شاهد نیستیم که نشانگر تغییر مواضع آنها باشد و بما ثابت کند که لازم است تدریجا در این زمینه تجدیدنظر کنیم .