زبان فارسی محور ملیت‌ ما

بسیاری از اندیشمندان، نویسندگان و فرهیختگان، زبان، تاریخ و دین را سه عامل اصلی تشکیل و بقای یک قوم و ملت و پایه‌های اساسی یک کشور معرفی کرده‌اند.
برای نمونه «ابوخلدون ساطع الحصری» نویسنده معاصر سوری تبار که سال‌ها در بالکان، یونان، ترکیه، عراق، مصر و سپس سوریه فعالیت فکری و فرهنگی داشته است بر زبان به عنوان یکی از عوامل مهم تشکیل و بقای ملت تاکید کرده است.
زبان از دیدگاه الحصری مهمترین رابطه روحی و معنوی میان افراد مختلف و واسطه تفاهم میان یک گروه بشری است، زبان ابزاری برای اندیشیدن است، زیرا اندیشیدن، سخن گفتن باطنی (درونی) است.
به باور وی، زبان ابزاری برای نقل و انتقال اندیشه‌ها و آرای میان نسل های متفاوت در طول تاریخ است و اگر ملتی زبان خود را از دست بدهد حیات خویش را از دست داده، زبان محور ملیت و ستون فقرات آن است.
نظر به اهمیت و جایگاه زبان، دانشگاه تهران و نیز رایزنی فرهنگی ایران در بیروت پایتخت لبنان از سال‌ها پیش عهده‌دار آموزش زبان و ادبیات فارسی به علاقه‌مندان بودن و به موفقیت‌هایی دست یافتند.
تدریس زبان فارسی ابتدا و از سال 1336 خورشیدی در دانشگاه دولتی لبنان آغاز شد و پس از آن نیز رایزنی فرهنگی اقدام به برگزاری کلاس‌های آموزش زبان فارسی کرد.
این کلاس‌ها در چهار سطح و دوره (ترم) تشکیل می‌شد و مبلغ قابل دریافت برای کلاس‌ها نیز اندک بود و در این مدت، افراد بسیاری، با پشت سر گذاشتن دوره‌های آن، زبان فارسی را فرا گرفتند.
اما چند ماه پیش رایزنی فرهنگی ایران در لبنان تصمیم به متوقف یا محدود کردن برخی دوره‌ها و کلاس‌ها گرفت و سخنان مختلفی درباره علت این کار مطرح شد و برخی، مشکلات مالی را علت تعطیلی کلاس‌ها یا محدود کردن دوره‌ها عنوان کردند.
شماری از کارآموزان، دانشجویان و استادان در گفت وگو با ایرنا با انتقاد از این تصمیم، عنوان کردند که چنان چه رایزنی فرهنگی با مشکلات مالی روبه‌رو است، چرا این مساله را در بخش آموزش زبان فارسی که مهمترین وظیفه رایزنی‌های فرهنگی است، اعمال کرده است؟
برخی نیز گفتند: «به نظر نمی‌رسد مشکلات مالی علت اصلی تعطیلی کلاس‌ها یا محدود کردن دوره‌های آموزش زبان فارسی باشد؛ زیرا سایر فعالیت‌های رایزنی فرهنگی به قوت خود باقی است و حتی برنامه‌های جدیدی نیز به فعالیت‌های آن افزوده شده است.»
بعضی اظهار داشتند که علت تعطیلی کلاس‌ها یا محدود شدن دوره‌ها این است که «شیخ نجفعلی میرزایی» رایزن جدید فرهنگی، برنامه‌های دیگری را در اولویت کاری خود قرار داده و معتقد است که در مرحله کنونی آموزش زبان فارسی» در اولویت فعالیت‌های رایزنی قرار ندارد.
این در حالی است که علاقه‌مندان لبنانی به زبان فارسی و نیز زبان آموزان با شوق بسیار؛ خواهان ادامه یافتن دوره‌ها و برگزاری کلاس‌ها هستند و از اقدام‌های گذشته در این ارتباط از جمله روش تدریس استادان زبان فارسی رضایت دارند.
زبان آموزان فارسی در سطوح بالا؛ با علاقه بسیار به یادگیری زبان فارسی و به پایان بردن دوره اهمیت می‌دهند و برخی از آنان در روز برگزاری کلاس، حداقل یک ساعت پیش از آغاز کلاس در رایزنی فرهنگی جمع می‌شوند و به مطالعه و تقویت زبان فارسی به شکل گروهی، می‌پردازند.
«وفا مغنیه»؛ «خضر رسلان» و «احمد جمعه» سه زبان آموز ترم چهارم و آخر زبان فارسی هستند که پیش از آغاز کلاس در کتابخانه رایزنی فرهنگی جمع شده‌اند و به بحث و گفت وگو درباره این زبان و تقویت آن در میان خود مشغول هستند.
هر سه آنان، غیر از زبان عربی با زبان‌های فرانسه و انگلیسی آشنا هستند و یکی از آنان، زبان اردو و ترکی نیز می‌داند و دیگری زبان سوئدی یاد گرفته است، اما همچنان به یادگیری کامل زبان فارسی علاقه نشان می‌دهد.
هر سه آنان از روش تدریس «منا موید» تنها استاد زبان فارسی در رایزنی فرهنگی راضی هستند و معتقدند که وی علاوه بر کتاب‌های موجود؛ از روش خاص خود برای آموزش استفاده می‌کند که بسیار مفید است.
مغنیه گفت: البته کتاب‌هایی که در دسترس داریم کامل نیستند و اشکالات بسیاری دارند؛ اما استاد مربوط با روش خاص خود؛ این نقص را پر می‌کند.
وی افزود: موید وقت زیادی را صرف بهبود روش تدریس زبان فارسی می‌کند و روش آموزش وی بسیار شوق‌آفرین است.
مغنیه که تنها به خاطر علاقه به ایران و فرهنگ ایران زمین به یادگیری زبان فارسی می‌پردازد؛ خواستار برگزاری دوره‌های دانش‌افزایی در ایران و اعزام زبان آموزان به ایران پس از پایان دوره‌های آموزشی در بیروت شد.
وی معتقد است که برای ترویج زبان فارسی در خارج از کشور؛ بهتر است کلاس‌های آموزش این زبان به صورت رایگان برگزار شود.
خضر رسلان نیز با رضایت از تلاش استاد خود؛ از نبود امکانات جانبی مانند استفاده از فیلم فارسی در محل رایزنی فرهنگی گله کرد و گفت: اکنون تنها از نوار استفاده می‌شود و فیلم‌ها را نیز در منزل تماشا کنیم اما بهتر آن است که زبان آموزان به صورت جمعی به تماشای فیلم در رایزنی که دارای سالن مخصوص نیز هست، بپردازند.
وی که تصمیم دارد برای ادامه تحصیل به ایران سفر کند؛ یادگیری زبان فارسی را برای خود ضروری می‌داند و معتقد است که چهار سطح و دوره موجود در رایزنی برای یادگیری زبان کافی نیست و باید حداقل 3 یا 4 دوره دیگر برگزار شود.
احمد جمعه نیز کلاس‌های آموزش زبان فارسی در رایزنی فرهنگی ایران در بیروت را مفید خواند و گفت: باید برای از بین بردن نقصهای موجود در آموزش این زبان تلاش کرد زیرا افراد بسیاری تمایل به یادگیری فارسی و صحبت کردن با این زبان دارند.
وی همچنین پیشنهاد کرد که نوارها و فیلم‌ها به صورت رایگان در اختیار زبان آموزان قرار گیرد.
هر سه این زبان آموزان، از این که کلاس‌های آموزش زبان فارسی مربوط به سطوح و دوره‌های اول و دوم تعطیل و بقیه دوره‌ها محدود شده است، گله‌مند و نگران هستند که چگونه می‌توانند یادگیری زبان فارسی را کامل کنند و در صورتی که مرکز دیگری در لبنان عهده‌دار آموزش این زبان نیست و دانشگاه‌ها نیز تنها به آموزش زبان به دانشجویان خود می‌پردازند.
در همین پیوند: «علی نورالدین» استاد زبان فارسی دانشگاه لبنان به ایرنا گفت: زبان فارسی در لبنان از مشکلات بزرگی رنج می‌برد که مهمترین دلیل آن، اهمیت ندادن کافی از سوی برخی مقام‌ها و موسسات ایرانی به نشر و آموزش این زبان است.
نورالدین با اشاره به توجه سفارتخانه‌ها و مراکز فرهنگی کشورهای غربی در لبنان به ترویج زبان خود؛ گفت: کشورهای غربی با تمام توان برای انتشار فرهنگ خود از طریق ترویج زبان تلاش می‌کنند در حالی که چنین توجهی از سوی مقام‌های فرهنگی ایران به زبان فارسی مشاهده نمی‌شود.
وی از تصمیم رایزنی فرهنگی ایران در بیروت به تعطیل یا محدود کردن برخی کلاس‌ها و دوره‌های آموزش زبان فارسی اظهار تاسف کرد و گفت: مهمترین وظیفه رایزنی فرهنگی، ترویج زبان و فرهنگ ایران است و اگر این امر از فهرست فعالیت‌های رایزنی فرهنگی حذف یا کمرنگ شود؛ چه موضوع مهم دیگری می‌تواند جایگزین آن شود؟
نورالدین از روش‌های آموزش زبان فارسی برای غیر فارسی زبانان گله کرد و گفت: آموزش زبان نیاز به متون، منابع، مراجع، فرهنگ نامه‌های جدید و فیلم‌های ویدیویی دارد اما در خصوص آموزش زبان فارسی چنین امکاناتی موجود نیست.
وی همچنین اظهار داشت: تعدادی از استادان زبان فارسی که در گذشته به تدریس این زبان در لبنان مشغول بودند؛ از دنیا رفته‌اند یا بازنشسته‌ شده‌اند و باید استادان قوی جایگزین آنان شود؛ اما استادان کنونی از توانایی استادان قدیمی برخوردار نیستند.
نورالدبن افزود: برای این کار باید؛ استادان زبان فارسی به ایران اعزام شوند و در دوره‌های دانش افزایی شرکت کنند همان طور که کشورهای غربی چنین کاری را می‌کنند.
وی ادامه داد: همچنین باید استادان زبان فارسی ایرانی برای سخنرانی در لبنان درباره زبان و فرهنگ فارسی به بیروت اعزام شوند و به ترویج این زبان در دانشگاه‌های لبنان بپردازند.
استاد زبان فارسی دانشگاه لبنان، علت توجه دانشجویان دانشگاه‌های لبنان به زبان فارسی را متفاوت دانست و گفت: گاه عامل دین در انتخاب زبان موثر است و دانشجویان مسلمان، بیشتر تمایل به یادگیری زبان فارسی دارند.
وی به وجود ارتباط ریشه‌دار و قدیمی میان فرهنگ، زبان و تاریخ ایران و لبنان اشاره کرد و گفت: پیشینه این «روابط به قرن هشتم پیش از میلاد باز می‌گردد و اوج این روابط نیز در دوره صفویه بود و روابط» میان عالمان «جبل عامل» لبنان با حاکمان صفوی افزایش یافت و هیاتهای فرهنگی بسیاری از دو کشور دیدن می‌کردند.
نورالدین که به زودی کتاب «کلمات فارسی در زبان رایج جبل عامل» را به زیر چاپ خواهد برد؛ افزود: کلمات فارسی بسیاری در زبان گفتاری جنوب لبنان وجود دارد.
وی درباره پیشینه آموزش زبان فارسی در دانشگاه‌های لبنان گفت: این زبان از دهه 1950 میلادی در دانشگاه لبنان تدریس می‌شود و کرسی زبان فارسی در این دانشگاه به وجود آمد و پس از آن به دیگر دانشجویان دانشگاه‌ها مانند دانشگاه آمریکایی بیروت، قدیس یوسف و کاسلیک ارایه شد.
استاد زبان فارسی دانشگاه لبنان ادامه داد که اما امروز کرسی زبان فارسی در دانشگاه لبنان، یک دکور بیش نیست و از اهداف اولیه تشکیل آن بسیار دور افتاده است.
«علی اصغر قهرمانی» دانشجوی دوره دکترای زبان و ادبیات عرب دانشگاه قدیس یوسف بیروت به ایرنا گفت: در دهه 1990 میلادی تدریس این زبان به عنوان واحد اختیاری در دانشگاه قدیس یوسف آغاز اما پس از مدتی تعطیل و در سال تحصیلی 2004- 2003 از سر گرفته شد.
وی که استاد زبان فارسی در دانشگاه یادشده است، افزود: تعداد ساعت‌های تدریس بسیار اندک و تنها دو ساعت در هفته است که برای آموزش زبان فارسی کافی نیست و اکنون تنها به آشنایی دانشجویان با کلیات زبان فارسی پرداخته می‌شود.
قهرمانی به علاقه و توجه بسیاری از دانشجویان لبنانی به زبان فارسی اشاره کرد و گفت: در اولین سال از سرگیری آموزش فارسی در دانشگاه قدیس یوسف، نسبت بسیار بالایی از دانشجویان این دانشگاه زبان فارسی را از میان زبان‌های دیگر شرقی از جمله زبان عبری برگزیدند.
وی اظهار داشت: تعدادی از دانشجویان پس از پایان دوره‌های کوتاه مدت این زبان در دانشگاه، خواهان ادامه یادگیری آن هستند که به رایزنی فرهنگی ایران در بیروت معرفی می شدند.
قهرمانی گفت که اکنون مطلع شده‌ایم که رایزنی فرهنگی برخی کلاس‌ها را تعطیل و برخی دوره‌های آموزش زبان فارسی را محدود کرده است و با توجه به نبود مرکز دیگری که عهده‌دار آموزش این زبان در لبنان باشد؛ صدمه بزرگی به زبان فارسی وارد خواهد آمد.
وی به برگزاری کلاس‌های آموزش زبان فرانسه توسط مرکز و رایزنی فرهنگی این کشور در لبنان اشاره کرد و گفت: با این که مراکز لبنانی بسیاری به امر آموزش زبان فرانسه مشغول هستند؛ اما رایزنی فرهنگی فرانسه بیش از پیش به برگزاری کلاس‌های زبان این کشور توجه می‌کند.
این دانشجوی دانشگاه قدیس یوسف افزود: مراکز ایرانی نیز اگر بتوانند امکانات لازم را برای آموزش زبان فارسی فراهم آورند خواهند توانست به چنین سطحی دست یابند و حتی می‌توانند پس از مدتی خودکفا شوند و هزینه‌های لازم را از طریق مبالغ دریافت شده از زبان آموزان تامین کنند گرچه در ابتدا باید موسسات ایرانی به حمایت مالی از تقویت آموزش زبان فارسی بپردازند.
استاد زبان فارسی در دانشگاه قدیس یوسف، از نبود روش مناسب آموزش زبان فارسی به عرب زبانان گله کرد و گفت: در حال حاضر کتاب‌های ویژه‌ای برای آموزش این زبان به لبنانی‌ها وجود ندارد.
وی افزود: با وجود واژه‌های عربی در زبان فارسی، ریشه و خانواده دو زبان کاملا متفاوت است و از سوی دیگر هر یک از کتاب‌های موجود؛ اشکال دارند؛ از این رو نیازمند تالیف کتابهای کاملتر و ویژه عرب زبانان هستیم.
قهرمانی که پیشنهاددهنده و از سرگیرنده آموزش زبان فارسی در دانشگاه قدیس یوسف پس از سالها تعطیلی آن در این دانشگاه است، به نقش فردوسی در تقویت زبان فارسی اشاره کرد و گفت: همه ایرانیان که به زبان فارسی سخن می‌گویند و نیز آیندگان این کشور؛ وام‌دار فردوسی و شاهنامه او هستند.
وی افزود: شاعران بزرگی چون نظامی و سعدی از فردوسی به احترام یاد کرده‌اند و از وی تاثیر پذیرفته‌اند.
قهرمانی گفت: در قرن چهارم و پنجم که برخی شاعران همچون منوچهری به تسلط خود بر زبان عربی از افتخار و واژه‌های عربی را وارد زبان فارسی می‌کردند و دیوان آنها پر از چنین واژه‌هایی است، فردوسی به واژه‌های فارسی و فرهنگ ایرانی اهمیت داد و زبان فارسی را زنده کرد.
به باور وی، همین امر اهمیت جایگاه فردوسی را نزد ایرانیان بالا می‌برد.
مدرس زبان فارسی درباره نگاه مردم به شاهنامه فردوسی اظهار داشت: در برخی دوره‌های پیشین، نگاه به شاهنامه تا حدودی اشتباه بود و با توجه به نام کتاب، تصور می‌شد که این حماسه تنها به شاهان تعلق دارد اما از حدود 15 سال پیش، این دیدگاه متعادل شد و همگان اعتراف می‌کنند که شاهنامه به همه ایرانیان تعلق دارد.
شیخ نجفعلی میرزایی رایزن فرهنگی ایران در بیروت نیز در گفت وگو با «ایرنا» بر اهمیت ترویج زبان و ادبیات فارسی تاکید کرد و گفت: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و به تبع آن، تمام رایزنی‌ها دارای 10 برنامه کلان هستند که یکی از آنها؛ تقویت، ترویج و توسعه زبان و ادبیات فارسی است.
وی افزود: اما وظیفه رایزنی فرهنگی مباشرت در امر آموز زبان فارسی نیست بلکه این مرکز وظیفه دارد برنامه‌هایی را طراحی کند که در دراز مدت به تقویت و توسعه آموزش زبان منجر شود.
میرزایی آموزش زبان فارسی را کاری فنی و اختصاصی خواند و گفت: تنها با اجرای سخنرانی یا مراسم، نمی‌توان در ترویج زبان و ادبیات موثر بود.
وی افزود: کارهای ماندگار و اساسی آموزش زبان، نیازمند ساز و کار ویژه است که یکی از آنها بازگشایی کرسی‌های زبان در دانشگاههاست.
رایزنی فرهنگی ایران در بیروت اظهار داشت: رایزنی برای ایجاد ارتباط میان دانشگاه‌های لبنان و ایران و مراکز دیگر در دو کشور کمک می‌کند اما پس از بازگشایی کرسی زبان فارسی، مدیریت آن را بر عهده ندارد بلکه کنترل و نظارت می‌کند.
وی درباره کرسی زبان فارسی در دانشگاه لبنان گفت: این کرسی بر اساس قراردادی میان این دانشگاه با دانشگاه تهران تاسیس شده اما اکنون هیچ یک از دو طرف به خوبی به وظایف خود عمل نمی‌کنند.
میرزایی افزود: طرف ایرانی، تنها اقدام به اعزام یک استاد زبان فارسی به دانشگاه لبنان بدون هماهنگی با طرف لبنانی می‌کند به گونه‌ای که حتی رییس مرکز گسترش زبان فارسی در دانشگاه لبنان از این اعزام‌ها به بیروت، اطلاع ندارد.
به باور وی، مشکلات و لغزش‌های مختلفی در گسترش زبان فارسی در لبنان موجود است که مسوولیت آن بر عهده دو طرف است.
وی، ادعای برخی افراد در مورد اهمیت ندادن رایزنی به امر آموزش و توسعه زبان فارسی را نادرست خواند و گفت: در زمان حاضر؛ تنها مرکزی که برای توسعه زبان فارسی در لبنان تلاش می‌کند رایزنی فرهنگی ایران در بیروت است و این مرکز حقوق ماهیانه استادان زبان فارسی و هزینه انتشار مجله الدراسات الادبیه را می‌پردازد.
میرزایی افزود: از نظر برنامه‌ای و فکری باید دانشگاه تهران و نهادهای متخصص زبان فارسی پیشقدم شوند و در عمق بخشیدن به امر توسعه زبان کمک کنند.
وی، آموزش زبان فارسی، آموزش و توسعه سطح علمی استادان و کادر این زبان در لبنان را یکی دیگر از راههای ترویج زبان فارسی دانست و گفت: بخشی از این آموزش به طور مستقیم و در حد امکانات رایزنی فرهنگی توسط این مرکز انجام می‌شود و بخش دیگر نیز از طریق نهادهای غیر آکادمیک که مایل به برگزاری کلاس هستند؛ صورت می‌گیرد و ما در حال حاضر استاد زبان فارسی و کتابها و ابزارهای موجود را در اختیار آنها قرار می‌دهیم.
رایزن فرهنگی ایران در بیروت، اظهار داشت: ما اقدام به محدودکردن کلاسهای آموزش زبان فارسی کرده‌ایم و هدف از آن، توسعه امکانات و توانایی‌های مربوط به این امر است.
میرزایی گفت: در حال حاضر زبان آموزان پیشین، یادگیری زبان را ادامه می‌دهند اما ما زبان آموز جدید نپذیرفته‌ایم و مراجعه کنندگان را به مراکز مختلف آموزش زبان فارسی از جمله مرکز گسترش زبان فارسی، حوزه‌الزهرا و دانشگاه آزاد اسلامی شعبه بیروت، معرفی می‌کنیم.
وی افزود: طبق برنامه‌ای که طراحی کرده‌ایم، تلاش می‌کنیم مهرماه آینده اقدام به تقویت کلاس‌های آموزش زبان فارسی و از سرگیری آنها کنیم و امکانات آموزش زبان را ارتقا دهیم.
رایزن فرهنگی ایران در بیروت خاطرنشان کرد: آموزش زبان نیاز به امکانات و استاندارد ویژه دارد که بتواند به یک آزمایشگاه زبان به معنای واقعی تبدیل شود و در حال حاضر ما از آن برخوردار نیستیم.
وی نقص امکاناتی از جمله کتاب‌های آموزش زبان، نوار و فیلم و نبود امکانات آزمایشگاه زبان را ز جمله مشکلات آموزش زبان در رایزنی دانست و افزود: در صورت تکمیل امکانات و وجود استادان قوی، کلاسها را از آغاز سال تحصیلی آینده از سر خواهیم گرفت و توسعه خواهیم داد.
میرزایی افزود: در غیر این صورت، به تعطیلی موقت کلاسهای آموزش زبان فارسی در داخل رایزنی ادامه و آن را در موسسات و دانشگاهها توسعه می‌دهیم زیرا آموزش زبان به شکل نامناسب بسیار بدتر از آموزش ندادن آن است.
وی در این باره همچنین به وجود مرکز گسترش زبان فارسی در لبنان اشاره کرد و گفت: با توجه به وجود این مرکز که توسط رایزنی فرهنگی ایران در لبنان اداره می‌شود؛ برگزاری کلاسها در داخل رایزنی ضرورت ندارد.
میرزایی بودجه رایزنی فرهنگی را برای ایجاد آزمایشگاه زبان، محدود دانست و گفت: خلاهایی در آموزش زبان فارسی وجود دارد که باید کشف و ضمانت موفقیت این کار تامین شود در غیر این صورت ادامه کلاسها سودی ندارد زیرا در حال حاضر معمولا از 20 نفر که در دوره اول ثبت نام می‌کنند؛ تنها دو نفر از آنان به دوره چهارم (ترم آخر) می رسند.
وی وظیفه رایزنی فرهنگی را در درجه اول ایجاد ارتباط با نهادهای ایرانی و لبنانی و دانشگاههای دو کشور دانست و افزود: البته در کنار آن، برگزاری کلاسهای آموزش زبان فارسی از گذشته موجود بوده و ما در صدد بازنگری در سیاستهای آن هستیم.
رایزنی فرهنگی ایران در بیروت در پاسخ به پرسشی درباره ناکافی بودن چهار ترم آموزش زبان فارسی گفت: به طور کلی، کلاسهای آموزش زبان فارسی در حال حاضر از استاندارد آموزش زبان به لحاظ زمانی و از کیفیت برخوردار نیست و باید اصلاح شود.
وی درباره پیشنهاد برخی زبان آموزان مبنی بر رایگان برگزار شدن کلاسهای آموزش زبان فارسی گفت: در حال حاضر؛ بودجه رایزنی محدود است و امکان برگزاری رایگان کلاسها میسر نیست.
میرزایی خاطرنشان کرد: رایزنی همچنین به دنبال اقدامهای دیگری برای ترویج زبان فارسی است، از جمله اینکه در صدد برگزاری همایش سراسری دانشجویان فارسی و همچنین مسابقه سراسری برای این دانشجویان است که پنج تا شش نفر از برندگان به ایران اعزام خواهند شد.
وی همچنین تاسیس کمیته استادان زبان فارسی در لبنان و شورای اساتید زبان فارسی در جهان عرب که مرکز آن در بیروت خواهد بود را از جمله اقدام‌های آینده رایزنی فرهنگی ایران در بیروت دانست.
رایزن فرهنگی ایران درباره اعزام زبان آموزان فارسی به کشورمان برای شرکت در دوره‌های دانش افزایی گفت: سالهای گذشته این کار انجام می‌شد و امسال نیز درصدد اعزام تعدادی از آنان به ایران هستیم.
میرزایی تاکید کرد که باید زبان فارسی در همه سطوح مدنظر قرار گیرد؛ به عنوان مثال، ترجمه از جمله بخشهای مهم زبان فارسی است و قرار است انجمن مترجمان زبان فارسی در لبنان تشکیل شود.
وی توجه به کیفیت آموزش زبان را مهمتر از کیفیت آن دانست و گفت: اکنون وقت آن رسیده که بررسی کنیم چرا پس از 20 سال آموزش زبان فارسی در لبنان، هنوز مترجمان خوبی برای زبان فارسی نداریم.
میرزایی در پاسخ به اینکه چرا رایزنی از استادان متخصص زبان فارسی در ایران دعوت نمی‌کند؛ گفت: این کار هزینه بسیاری دارد و با توجه به این که رایزنی نهاد متخصص در زبان فارسی نیست، نهادهای ایرانی حاضر به قبول چنین هزینه‌ای برای اعزام استاد نیستند.
وی افزود: در زمان حاضر؛ برای برگزاری کلاسهای آموزش زبان فارسی، با برخی دانشگاههای لبنان غیر از دانشگاه دولتی این کشور رایزنی کرده‌ایم که از میان آنها؛ دانشگاه قدیس یوسف بیشتر از بقیه تمایل به این کار دارد و در صورت توافق، استادان زبان فارسی از ایران دعوت خواهند شد.
میرزایی اظهار داشت: مسایل سیاسی لبنان در حال حاضر بر همه امور از جمله زبان فارسی تاثیر گذاشته است، بنابراین نیاز به برنامه‌ریزی و توافق دو طرف در سطح کلان و از سوی وزیران آموزش عالی دارد و شخص وزیر باید به ایجاد کرسی زبان فارسی در کشورهای مختلف اقدام کند و هزینه‌های لازم را برای این کار اختصاص دهد.
صاحبنظران معتقدند که اگر مقام‌ها و دست‌اندرکاران نشر و تقویت زبان یک قوم و ملت، آن زبان را به فراموشی بسپارند یا برای تقویت و گسترشش هزینه نپردازند آن ملت به تدریج آگاهی مشترک خود را از دست خواهد داد.
بدین سبب است که همیشه قدرت‌های بزرگ و بیگانه سعی در پاک کردن یا به فراموشی سپردن زبان و تاریخ یک ملت به خصوص ملت ایران کرده‌اند و نیز به همین دلیل است که روند بیداری ملت‌ها با تقویت و گسترش زبان و فرهنگ آنان آغاز می‌شود.