* ارزیابی شما از گزارش البرادعی درباره فعالیت هستهای ایران چیست؟
** گزارش آقای البرادعی شامل دو بخش است. یک بخش سیر اتفاقاتی است که از گزارش قبلی که وی در ماه ژوئن صادر کردند تا پایان آگوست را شامل میشود.
این گزارش در واقع سیر اقداماتی بوده است که آژانس بینالمللی انرژی اتمی در زمینه بازرسی هستهای ایران و گفتوگو با مقامهای ایرانی در زمینه هستهای انجام داده است. در واقع این وضعیت را آژانس تشریح کرده است. هر چند که در بعضی قسمتها آژانس میتوانسته دقیقتر بنویسد، اما این کار را نکرده است. در بخش دوم گزارش البرادعی، آژانس یک نوع ارزیابی دارد و اعلام میکند که توانسته است در این دو ماه (ژوئن تا آگوست) به تاسیسات و مواد هستهای ایران دسترسی داشته و از آنها بازدید کند. این نکته خوبی است، چون در ماه قبل رسانههای غربی ادعا میکردند که به آژانس اجازه بازرسی داده نشده است. اما البرادعی تصریح کرده و میگوید که به آنها اجازه داده شده و بازدید انجام شده است. مطلب دیگر هم این است که هیچگونه نشانهای که حاکی از فعالیتهای غیرقانونی ایران باشد آژانس گزارش نکرده است و آنچه هست فعالیتهایی است که طبق موافقتنامه پادمان انجام شده و از قبل به آژانس اعلام شده است. لذا این گزارش مسیری را باز میکند به این معنا که کشورهایی که خواهان حل مسئله ایران از طریق شورای امنیت هستند اندکاند.
* پس به اعتقاد شما این گزاش میتواند نشانهای از باز شدن باب مذاکرات باشد؟
** این گزارش میتواند یکی از دلایل باشد که مذاکرات به شکل منطقی آغاز شده و در مسیر درستی پیش برود.
* به نظر شما پرونده همچنان در شورای امنیت خواهد ماند؟
** ما همیشه خواهان بازگشت پرونده به شورای حکام هستیم. چون هیچ وقت بخش فنی و حقوق آژانس برای ارسال پرونده به شورای امنیت اعلام نکرده است که ایران به تعهداتش پایبند نبوده است. از طرف دیگر مشکلی که در شورای امنیت وجود دارد استفاده از عبارات حقوقی و در واقع مشکل حقوقی در ارسال پرونده به آژانس است. چون هیچ مرجعی عدم تعهد ایران را گزارش نکرده است. بنابراین اساس موضوع باید در آژانس باقی بماند تا به سوالات و ابهامات موجود پاسخ بدهد، لذا انتخاب شورای امنیت علاوه بر اینکه موضوعی غیرقانونی و برخلاف NPT است، از نظر سیاسی نیز یک مسیر نادرست برای این موضوع است.
* با توجه به شرایط موجود پیش بینی شما از روند هستهای پرونده ایران چیست؟
** در حال حاضر یک نگرش نسبتا مثبت در برخی مقامهای اروپایی پیش آمده است که این موضوع باید از طریق مذاکرات حل شود و تشدید کردن شرایط و وضعیت به نفع هیچکدام از طرفین نیست. این نگرشی است که رو به قوت گرفتن است و ما امیدواریم که نسبت به دیپلماسیهای غربی فایق بیاید. اما واقعیت در مورد پرونده هستهای این است که هر چه این پرونده به طول بینجامد، نهایت راه حل برای این موضوع از طریق گفتوگو و توافق نهایی است. استفاده از ابزارهای فسیل شده مثل تحریم که ما سالهاست با آن دست و پنجه نرم میکنیم برای ما کارآیی ندارد، چرا که ما از لحاظ فن و تکنیک به افقهای کاملا روشن و برگشتناپذیری رسیدهایم.