وعده‌ای که فراموش نمی‌شود

کیان راد
هفته گذشته، زمانی که محمود احمدی‌نژاد در کنفرانس خبری با خبرنگاران در پاسخ به پرسشی در مورد اجرایی شدن وعده آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم، به کلی این وعده را انکار کرد و گفت. که چنین حرف نزده و چنین وعده‌ای نداده است، همگان از هم می‌پرسیدند چرا به همین زودی احمدی‌نژاد وعده خود را فراموش کرده است؟
اما وقتی خبر دستور رئیس‌جمهور به رئیس سازمان تربیت بدنی مبنی بر لغو ممنوعیت ورود بانوان به ورزشگاه‌ها منتشر شد و با خبر مخالفت مراجع تقلید همراه شد و بازتاب گسترده‌ای هم در رسانه‌ها پیدا کرد، انکار وعده احمدی‌نژاد موقتا فراموش شد و از صدر خبرها خیلی زود پایین آمد.
اما اکنون که ماجرای مخالف مراجع تقلید با دستور تازه احمدی‌نژاد با اصرار و پافشاری طرفین در تعلیق مانده است، مجال دیگری ایجاد شده تا بار دیگر به وعده فراموش شده احمدی‌نژاد بپردازیم.
احمدی‌نژاد از همان آغاز فعالیت تبلیغاتی خود برای انتخابات ریاست جمهوری روی نفت حساب ویژه‌ای باز کرده بود. شعار آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم از همان زمان در میان مردم مطرح شد و حتی وقتی علی سعیدلو معاون مالی اداری احمدی‌نژاد در شهرداری و یار نزدیک و معتمد شهردار سابق به عنوان وزیر پیشنهادی نفت به مجلس معرفی شد، با شفافیت کامل از شعار رئیس جمهور محبوب سن گفت، بر همگان آشکار شد که احمدی‌نژاد برای نفت برنامه‌های متعددی دارد و وقتی سعیدلو اعلام کرد که برای تحقق هدف اصلی رئیس جمهور یعنی آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم، برنامه‌هایی تدوین شده در دست دارد اثبات شد که آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم شعار اصلی رئیس جمهور است که احتمالا در آن زمان یعنی مرداد 84 هنوز به آن وفادار بود. بگذریم از اینکه در آن زمان بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران اقتصادی در مورد پیامدهای منفی استفاده غیر کارشناسی از درآمدهای نفتی هشدار داده بودند، اما شعار رئیس جمهور به مذاق اقشار متوسط جامعه خوش آمده بود و صدالبته که عملی ساختن آن شعار با توجه به قیمت بالای نفت که از 60 دلار در هر بشکه فراتر رفته بود کار چندان دشواری نبود. مرداد 1384 که محمود احمدی‌نژاد روی کار آمده بود با مرداد 1376 که سید محمد خاتمی رئیس جمهور شده بود تفاوت فراوانی داشت. نفت 60 دلاری کجا و نفت 9 دلاری کجا؟!
سعیدلو در مجلس رای نیاورد و محصولی انصراف داد و تسلطی هم به سرنوشت سعیدلو دچار شد تا نوبت به معرفی فردی به عنوان وزیر پیشنهادی نفت برسد که خودش اعتقادی به شعار آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم نداشت: سیدکاظم وزیری هامانه. از همان زمان این شائبه در اذهان ایجاد شد که آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم، فقط یک شعار بود و نه چیزی بیشتر. اما همان زمان هم کسی انتظار نداشت احمدی‌نژاد این شعار، وعده، برنامه یا هر چه که اسمش را می‌خواهید بگذارید فراموش کند و جلوی چشم صدها خبرنگار و میلیون‌ها ایرانی بگوید که اصلا نگفته بود. نفت یا پول نفت ـ در اصل قضیه هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌کند ـ را سر سفره‌های مردم می‌برد. وقتی آقای رئیس‌جمهور به این راحتی شعار خود را فراموش می‌کند و با وجود مصاحبه‌های ضبط شده خود و اولین وزیر پیشنهادی برای وزارتخانه عریض و طویل نفت، به کل، ماجرا را منکر می‌شود، آیا می‌توان از وزرای کابینه او انتظار داشت؟ اگر آقای رئیس‌جمهور این حرف را نگفته، پس چرا همان موقع که روزنامه‌ها به نقل از او این خبر را منتشر کردند آن را تکذیب نکرد؟ کار سختی نیست که یک وعده‌ای بدهیم و بعد بگوییم ما آن وعده را نداده‌ایم و یا یک دستوری بدهیم بعد بگوییم دیگران نگذاشتند آن دستور اجرایی شود.
حالا آقای احمدی‌نژاد! چه می‌کنید با این وعده‌ای که همه آن را باور کرده بودند؟ باز هم آن را تکذیب می‌کنید؟ حرف معاون اجرایی خود آقای سیعدلو را چطور؟ آن را هم تکذیب می‌کنید؟ فعلا که مشغول سردادن شعارهای دیگری هستید. ما هم مزاحم اوقات شما نمی‌شویم. منتظر می‌شویم تا در یک نشست خبر دیگری اگر وقت طرح سوال به ما بدهید، از خود شما یا سخنگوی دولت شما باز هم بپرسیم که چه شد وعده آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم؟