او می‌خواهد رئیس‌جمهور شود

جولیانی کیست؟
«رودلف دبلیو جولیانی» در سال 1944 در یک خانواد کارگری در منطقه «بروکلین» واقع در ایالات نیویورک به دنیا آمد. او با وجود این که نوه مهاجران ایتالیایی است، اما اصول اخلاقی‌ محکم‌کاری و احترام عمیق به آرمان‌های آمریکایی یعنی فراهم کردن فرصت مساوی را رمز موفقیت خود می‌داند.
«جولیانی» سال 1961 در دبیرستان یادگار اسقف «لولین» در «بروکلین» به تحصیل پرداخت و سپس در سال 1965 به کالج «منهتن» واقع در ناحیه «برونکس» رفت و پس از آن سال 1968 از دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک با درجه ممتاز فارغ‌التحصیل شد.
«رودی جولیانی» در آغاز فارغ‌التحصیلی، منشی قاضی «لوید مک ماهان»، قاضی بخش ایالات متحده قسمت جنوبی نیویورک بود و در سال 1970 به دفتر دادستانی ایالات متحده پیوست. در 29 سالگی به ریاست واحد مبارزه با مواد مخدر رسید و پس از آن به سمت دادستان اجرایی برگزیده شد.
سال 1975، «جولیانی» در «واشنگتن دی.سی» عنوان معاونت دادستانی کل و ریاست ستاد معاون دادستانی کل را به دست آورد و به استخدام قوه قضاییه درآمد. او از سال 1977 تا 1981، برای اجرای کارهای حقوقی، در دفاتر حقوقی «پترسون» «بلک نپ»، «وب» و «تیلر» به نیویورک بازگشت. در سال 1981 به عنوان معاونت دادستانی کل، یعنی سومین مقام عالی موجود در قوه قضاییه دست یافت. او در این سمت، کلیه ادارات دادستانی ایالات متحده، بخش‌های فدرال مجری قانون، اداره دارالتادیب و بخش اجرایی احکام و کلانتری‌های ایالات متحده را زیر نظر خود داشت.
«جولیانی» در سال 1983، به عنوان دادستان ایالات متحده ناحیه جنوبی شهر نیویورک تعیین شده و در اولین تلاش‌های خود به مبارزه با جنایات سازماندهی شده، شکستن شبکه‌های تار عنکبوتی فساد و دولت، تعقیب قانونی دلالان مواد مخدر و خیانت‌های کارمندان اداری پرداخت. در این رابطه معدودی از دادستان‌های ایالات متحده در تاریخ این کشور وجود دارند که رکورد او را که بالغ بر 4152 مورد محکومیت تنها با 25 مورد نقض حکم است، در دست دارند.
«رودی» سال 1989، از سوی حزب جمهوری‌خواه و آزادی‌خواه، نامزد پست شهرداری نیویورک شد و در این رقابت با اختلاف ناچیزی که در تاریخ شهر نیویورک بی‌سابقه بود، شکست خورد. با این حال، در سال 1993، ستاد انتخاباتی وی با تمرکز بر کیفیت زندگی، جرم و جنایت و آموزش و پرورش، او را یکصتد و هفتمین شهردار نیویورک کرد. سال 1997، او با اختلاف رای بسیاری مجدداً انتخاب شد و با کسب حداکثر آرا از چهاربخش از پنج بخش نیویورک، رکود جدیدی به جا گذاشت.
«جولیانی» در سمت شهردار شهر نیویورک، حس پاسخگویی و مسئولیت‌پذیری را به سازمان شهرداری بازگرداندند و کیفیت زندگی را برای تمامی شهروندان نیویورکی بالا برد. میزان جرم و جنایت در همه جای شهر با مدیریت او، به میزان 57 درصد کاهش یافت و قتل و آدم‌کشی نیز 65 درصد پایین آمد و شهر نیویورک که زمانی در تمام دنیا به خاطر خیابان‌های خطرناکش، بدنام شده بود، از طرف پلیس «اف.بی.آری» به عنوان امن‌ترین شهر بزرگ در آمریکا، در طول پنج سال گذشته شناخته شد.
راهبردهایی که جولیانی، برای اجرای قانون در شهر نیویورک کار گرفت، به عنوان الگویی مناسب برای شهرهای دیگر نیز کاربرد دارد. به ویژه برنامه «کمپ استات» آن، برنده نوآوری‌های سازمان‌های دولتی در سال 1996، از سوی دانشکده مدیریت دولتی «کندی» در دانشگاه‌ هاروارد شده است.
«کمپ استات» به پلیس اجازه می‌دهد که به طور آماری، مراقب فعالیت‌های جنایی در گوشه و کنار شهر، به ویژه بخش‌های خصوصی از خیابان‌ها نیز کل شهر باشد و فرماندهان بخش‌ها را نسبت به فعالیت‌های جنایی در محدوده مسئولیت‌شان پاسخگو و مسئولیت‌پذیر نگه دارد. در این طرح، داده‌ها و اطلاعات به طور مستمر به روز می‌شوند و پردازش آنها پلیس را قادر می‌سازد تا یک نیروی فعال در مبارزه با جرم و جنایت و متوقف ساختن ارتباط‌های جنایی باشد، پیش از آن که به امواج جنایت تبدیل گردد؛ جنایاتی که بر کیفیت زندگی ساکنین هر محل تأثیر منفی می‌گذارد.
هنگامی که «جولیانی» مسئولیت شهرداری شهر نیویورک را به دست گرفت، از هر هفت نفر شهروند نیویورکی تنها یک نفر در رفاه، بود، او با اشاعه اصول اخلاقی در سازمانش و به کارگیری موفقیت‌آمیزترین ابتکار عمل‌ها موفق شد، تا رفاه نیمی از مردمی را توسعه دهد و آنها را از پیچ و خم‌های اداری نجات بخشد و بیش از 000/640 نفر را از وابستگی‌ به دولت رها کند و به سوی استقلال فردی رهنمون سازد. علاوه بر آن «جولیانی» توانسته است رکود 5/2 میلیون دلاری را در کاهش مالیات به نام خود ثبت نماید که این کاهش، مشمول اجازه محل‌های تجاری، مالیات بردرآمدهای شخصی، مالیات اقامت در هتل و مالیات فروش لباس برای خریدهای بالای یکصد و ده دلار است که صدها میلیون دلار را به بخش خصوصطی بازگرداند. نتایج تلاش‌های بسیار وی در ریشه‌کن ساختن جنایات سازمان یافته، بر بازارهای «فالتون فیش»، صنعت خصوصی خدمات حمل زباله و بازارهای عمده فروشی غذا در سراسر شهر نقش به سزایی داشت.
این اصلاحات که با نظم و ترتیب تئوری‌های اقتصادی ترکیب شده بود، شهرداری را قادر ساخت تا کسری بودجه 3/2 میلیارد دلاری را به مازاد بودجه چند میلیارد دلاری تبدیل کند و شهر را به مرحله‌ای از رشد برساند که 000/450 شغل جدید در بخش خصوصی که در طول هفت سال گذشته سابقه نداشت، ایجاد شود.
این در حالی بود که اخبار تجدد حیات اقتصادی شهر نیویورک در تمام کشور و جهان گسترش یافته و صنعت جهانگردی نیز به سطوح بالایی ارتقاء یافته بود.
شهردار «جولیانی» خود را متعهد به پرورش و مراقبت از کودکان نیویورک می‌دانست و با ایجاد اداره خدمات ویژه کودکان، شهر نیویورک را به عنوان یکی از حامیان مسئولیت‌پذیر و پاسخگو در برابر آسیب‌پذیری کودکان فعال نگاه داشت که از آن به عنوان یک مدل ملی شناخته شده، تمجید شده است، زیرا یکی از دستاوردهای این مدل، این است که از سال 1996 تاکنون، شهر نیویورک به رکود «فرزند خواندگی» کودکان بی‌سرپرست در خانواده‌ها با بیس از 000/20 مورد دست یافت که با افزایش 65 درصدی، در طول شش سال گذشته جالب توجه بوده است.
«جولیانی» در تأمین بیمه سلامت کودکان از طریق ابتکار عملی نوین، با عنوان «هیلت استات» پیشرو بوده است که در آن از فن‌آوری‌های رایانه‌ای به منظور هماهنگ ساختن تلاش‌های سراسری برای به عضویت در آوردن کودکان، در برنامه‌های بیمه سلامت، استفاده می‌شود، به گونه‌ای که در پایان دومین دوره مسئولیت وی، 000/90 کودک و خانواده واجد شرایط آنها از طریق ابتکار عمل «هیلت استات» به بیمه سلامت دسترسی پیدا کرده‌اند.
این پیشرفت‌ها، امیدها و فرصت‌ها را برای تمامی کودکان شهر نیویورک افزایش داد و بنیانی قوی را برای شهر نیویورک به منظور قوی‌شدن در قرن بیست و یکم، بنا نهاد.
«رودی» به دلیل اصلاح سیستم آموزش و پرورش بزرگترین شهر کشور، به طور خستگی‌ناپذیری، کار کرد تا حس مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی را به این سیستم بازگرداند و استانداردها را از طریق مدارس شهر بالا ببرد. در این رابطه، در حالی که بودجه عملیاتی سالانه مدارس دولتی شهر از هشت میلیارد دلار در سال به 12 میلیارد دلار افزایش پیدا کرده بود، نسبت تعداد دانش آموزان به تعداد معلمان همیشه پایین بود. چاره‌اندیشی‌های «جولیانی» موجب شد تا سدهای بوروکراسی برای اصلاحات مهمی چون پیشرفت‌های اجتماعی و وضعیت مدیران مدارس شکسته شود و برنامه‌های آموزشی برای افرادی که زبان انگلیسی زبان دوم آنها محسوب می‌شد، برای نخستین بار در یک ربع قرن اخیر، اصلاح شود و با رهبران وی، برنامه‌های آموزشی نوین و جدیدی معرفی شود که مهاجرت‌های خواندن را افزایش می‌دهد و برای تمامی دانش آموزان امکان دسترسی به کامپیوتر را فراهم می‌سازد و آموزش هنر را به عنوان بخش بنیادین برنامه‌های آموزشی مدارس توسعه می‌بخشد.
در سال‌های اخیر، ابتکار عمل‌های موفقیت‌آمیز مربوط به آموزش و پرورش، با تأسیس کتابخانه‌هایی با ظرفیت حداقل 300 کتاب در هر کلاس درس و نیز آموزش علوم و زبان انگلیسی در کلاس‌های آخر هفته، دنبال شده است.
نیویورک با مدیریت و رهبری «جولیانی» بهترین «شهر نمونه» و تجدد حیات شده آمریکا لقب گرفت. موفقیت‌های او از بازسازی و نظافت میدان تایمز و سایر فضاهای عمومی سراسر شهر تا بستن املاک (فرش کیلز) واقع در جزیره «استیتن» نشان می‌دهد که او به طور خستگی‌ناپذیر کار کرده است تا شهر را به نسل آینده، بهتر و زیباتر از آنچه که قبل از شهردار شدن به دست آورده بود. تحویل دهد. در حال حاضر، شهر نیویورک برای سایر شهرهایی که علاقه‌مندند درباره راهبردهای نوین در کاهش جرم و جنایت مطالعه کنند و یا برنامه اصلاحی رفاه را برای شهروندان‌شان به اجرا بگذارند و یا می‌خواهند باعث رشد اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی شوند الگوی بسیار مناسبی شده است.
در دهه گذشته، جمعیت شهر نیویورک از مرز هشت میلیون نفر گذشته است، بنابراین باید پذیرفت که این شهر با تجدید حیات خود، شهری در حال پیشرفت و ترقی و مملو از خوش‌بینی و اطمینان است که بهترین روزهایش هنوز در راه است. و بی‌شک این میراث شهرداری است که پس از پایان مدت فعالیتش در سال 2001 از این سمت کناره‌گیری کرد تا خود را برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 آماده کند.