فلسطین و عدالت گمشده!

علی الطعیمات
جنایت‌ها و کشتارهای بی‌امان اشغالگران هرگز متوقف نخواهد شد و تصویر "هدیل غالیه" دخترک هراسان و بی‌پناه فلسطینی که در یک لحظه اعضای خانواده‌اش را در حمام خون غرقه دید، آخرین تصویر نخواهد بود و فریاد جگرسوز هدیل که از پیکر بی‌جان پدر می‌خواست که تنهایش نگذارد، آخرین فریاد یک کودک فلسطینی نخواهد بود.
آری! کشتارهای هولناکی که فرزندان صهیون به راه می‌اندازند، بسیاری از کودکان فلسطینی را در چنین موقعیتی قرار داده و می‌دهد. جامعه جهانی با دیدن تصاویر تاثر برانگیز و فاجعه‌بار جنایت‌ اخیر صهیونیست‌ها در غزه تنها به یک همدردی اکتفا کرد و دیدن این چنین فجایعی، نتوانست وجدان در خواب غنوده جامعه بین‌الملل که امروز در برابر هیمنه و سلطه آمریکا سر فرود آورده است، را بیدار کند. در کنار این، واشنگتن نیز در کمال وقاحت از محکوم کردن جنایت ارتش "اسرائیل" سرباز زد.
آمریکا نیز دست کمی از اشغالگران قدس ندارد. هر دو دولت صهیونیستی و آمریکایی با خونسردی تمام دست به کشتارهای بیرحمانه می‌زنند، بدون آنکه ترسی از مجازات و یا واهمه‌ای از اقدامات شورای امنیت داشته باشند و شورای امنیت نیز آنجا که بحث بر سر منافع "اسرائیلی‌ها" باشد و فرد کشته شده یک صهیونیست باشد، فریاد سر می‌دهد و بیانیه و قطع‌نامه در حمایت از فرزندان صهیون صادر می‌کند، [ولی اگر بحث بر سر منافع فلسطینی‌ها و کشته شدن صدها شهروند بی‌دفاع فلسطینی باشد، سکوت اختیار می‌کند.] دولت آمریکا نیز به خاطر دفاع از کشتاری که صهیونیست‌ها در ساحل غزه به راه انداختند و در نتیجه آن شماری از افراد بی‌گناه که تنها می‌خواستند لحظاتی را به دور از فقر و بیچارگی که البته آن هم نتیجه اقدامات مستقیم اشغالگران بود، در ساحل غزه به سر ببرند، در اقدامات جنایتکارانه دشمن صهیونیستی، ادامه اشغالگری و ادامه چالش شریک است.
پرسش اینجاست، چطور دولت آمریکا خود را در این کشتارها، ادامه اشغالگری‌های دشمن صهیونیستی و همچنین از بین بردن هرگونه فرصت صلح و سازش شریک می‌کند؟ این پرسشی است که شاید به فکر کسانی که چشم امید به آمریکا بسته‌اند و واشنگتن را دستی می‌دانند که به سمت آنان برای نجات، آزادی، دموکراسی و عدالت دراز شده است، خطور کند.کسانی که معتقدند آمریکا در جنایت‌های بیرحمانه رژیم صهیونیستی مشارکتی ندارد و دستش به خون فلسطینی‌ها آلوده نیست، باید به تاریخ و ده‌ها باری نگاه کنند که آمریکا با استفاده از حق وتوی خود در شورای امنیت، از اقدامات تجاوزکارانه اشغالگران قدس حمایت کرد، آن همه به بهانه‌های واهی همچون: "اسرائیل حق دارد از خودش دفاع کند." که البته باید به همه اینها فشارهایی که کشورهای عربی به نفع صهیونیست‌ها به فلسطینیان وارد می‌آورند، را نیز اضافه کنیم.
کسی که اعتقاد دارد آمریکا شریک جنایت‌های بی‌امان صهیونیست‌ها و کشتار خانواده "غالیه" در ساحل غزه نیست به واکنش متفاوت جامعه بین‌الملل و آمریکا در قبال این مسئله بنگرد. جامعه بین‌الملل با دیدن تصاویر جنایت اخیر صهیونیست‌ها در ساحل غزه، صهیونیست‌ها را محکوم و خواستار انجام تحقیقات بین‌المللی درباره این جنایت هولناک و مجازات عاملان آن شد؛ ولی آمریکا نه آنکه اقدامات ننگین و شرم‌آور اشغالگران قدس را محکوم نکرد، بلکه از قربانی خواست که به جانی حمله نکند و به بهانه اینکه "اسرائیل" از موجودیتش دفاع می‌کند، مهر تایید بر جنایات ارتش اولمرت زد.... ولی سوال اینجاست، آیا افراد آن خانواده‌ای که در ساحل غزه هدف قرار گرفتند، آیا موشک و یا بمبی بودند که قرار بود به سمت شهرک‌نشینان اشغالگر صهیونیست و یا مجرمان جنگی "اسرائیلی" شلیک شوند یا آنکه افرادی بی‌دفاع بودند که خود نیاز به حمایت دیگران داشتند.
به راه انداختن کشتارهای وحشیانه ویژگی مشترک اشغالگران صهیونیست و آمریکایی در فلسطین و عراق است و هیچ جای شگفتی نیست اگر واشنگتن چنین موضعی در قبال جنایت‌های صهیونیست‌ها می‌گیرد، ولی عرب‌ها باید درصدد تجدیدنظر در اندیشه‌های خود برآیند و دست به دست هم داده و پشتیبان ملت فلسطین باشند و این ملت بی‌دفاع را در مقابل تروریسم صهیونیستی و آمریکایی یاری دهند.